Mevrouw Verona daalt de heuvel af - Dimitri Verhulst
Recensie Stan van Denderen,
Deze recensie gaat over het boek ‘Mevrouw Verona daalt de heuvel af’. Dit boek is geschreven door Dimitri Verhulst.
De genre van het boek is een roman.
Het boek heeft 110 bladzijdes.
Het doelgroep van het boek is jongeren.
En dan vooral vanaf de bovenbouw van de middelbare, dus rond de 14-18 jaar.
Sam boek gaat over Mevrouw Verona, zij is van een heuvel afgedaald in Oucwègne. Oucwègne is een klein dorpje met nog maar een paar inwoners. Zij is van de derde heuvel in het kleine dorpje naar beneden gedaald, maar het is voor haar niet mogelijk om er weer op te komen. Dit komt doordat zij al ouder is. Als ze terugblikt op haar leven komt er een trouwe hond voorbij, een mooie hond. Het is de hond van mevrouw Lunette. Zij is een dokter, maar iedereen weet dat zij dierenarts is. Zij kan helaas niet helpen. Mevrouw Verona is aan het einde van haar leven, ze denkt aan alles terug van haar leven en denkt uiteindelijk aan haar geliefde trouwe man, Meneer Pottenbakker. Hij was te vroeg overleden. Ze denkt terug aan alle leuke dingen die zij met hem had meegemaakt. Ze vertelt, terwijl ze de heuvel afgaat, alles over haar man. Ze hadden elkaar al 20 jaar niet meer gezien. Ze maakten samen muziek en leefde in een romantische isolatie op de bergen waar Oucwègne was gebouwd. Haar man had voor haar nog wat hout verzamelt om te verbranden, dit deed hij voordat hij zichzelf ophing aan een boom. Mevrouw Verona is verdrietig, maar is ook blij dat zij zolang met hem heeft kunnen leven. Ze komt niemand meer tegen, terwijl ze de heuvel afdaalt, behalve Mevrouw Rossetta Courthéoux. Zij werkt in een kruidenierswinkel en is al jaren lang op een klant aan het wachten. Zij liep naar Mevrouw Verona denkend dat zij een klant zou zijn. Op het einde van het boek eindigt ook meteen Mevrouw Verona haar leven.
Mening van het verhaal: Het boek heeft een duidelijk begin, middenstuk en eind. In het begin wordt erg lang ieder persoon voorgesteld, zo kijk je mee naar Meneer Pottenbakker zijn jeugd. Bijvoorbeeld toen hij hout moest verzamelen en hij niks afwist van bomen en dus nat hout mee naar huis nam. Ik vind dit duidelijk, je weet precies wie ieder persoon is en wat deze persoon heeft meegemaakt. Je kan hierdoor makkelijker meeleven in het verhaal.
Opbo van de spanning: Er is weinig spanning in het verhaal, want Mevrouw Verona vlucht niet van haar dood en accepteert het. Ze vertelt rustig de verhalen die zij heeft meegemaakt. Ook bij het voorstellen van de personages gebeurd er niet heel erg veel spannends. Ik vind het begrijpelijk, want de verhalen zijn liefdevol en het zijn de leukere momenten van haar leven. Deze zijn dan dus niet heel spannend als je in een rustgevend dorpje woont.
De geloofwaardigheid van het verhaal: Het verhaal is niet heel erg geloofwaardig, doordat het bijna niet mogelijk is. Het is erg moeilijk om van een heuvel af te dalen zonder dat iemand dit opmerkt, vooral als je ook niet meer omhoog kan komen / thuis komt. Op een moment zou er toch altijd iemand zijn die jou ergens ziet. De verhalen die mevrouw Verona verteld over haar leven zijn wel geloofwaardig.
schrijfstel van de schrijver: Ik vind de schrijfstijl erg moeilijk, er worden veel moeilijke uitdrukkingen en woorden gebruikt. Een goed voorbeeld hiervan: ’Drie heuvels dus telde het dorp, die elk afzonderlijk tijdens harde winters moeilijk bereikbaar waren en aparte gehuchten vormden zolang de sneeuw nog kraakbeen had: Biènonsart, Le Pachis, en Chènia.’ In deze zin worden woorden gebruikt en moeilijken uitdrukkingen, dit gebruikt de schrijver vaker en daardoor is het verhaal moeilijk te begrijpen en te volgen, dat vind ik erg vervelend!
De boodschap van het verhaal: De schrijver wil een boodschap doorgeven aan de lezer, deze boodschap is dat je het beste uit het leven moet halen voordat het over is. Dit heeft dan mevrouw Verona ook gedaan, hierdoor kan ze haar dood accepteren, want ze heeft er alles uitgehaald dat ze wou. Ze heeft een goed en gelukkig leven gehad.
Slotme / Conclusie.
Ik vind het verhaal van het boek erg origineel en goed bedacht, ook worden er leuke verhalen over het leven van mevrouw Verona verteld. Ik vind ook de boodschap van de schrijver duidelijk en begrijpelijk, maar ik vind ook de schrijfstijl van de schrijver een erge tegenvaller en dit is misschien wel een van belangrijkste punten van een boek, want nu was het boek soms erg onduidelijk. Hierdoor zou ik het boek aanraden aan wat oudere mensen en niet aan jongere. Ik denk dat jongere veel moeite zullen hebben met dit boek. Ook al kan het een heel leuk boek zijn, zolang je het een beetje begrijpt!- S. 07/05/2023 15:49
Recensie Stan van Denderen,
Deze recensie gaat over het boek ‘Mevrouw Verona daalt de heuvel af’. Dit boek is geschreven door Dimitri Verhulst.
De genre van het boek is een roman.
Het boek heeft 110 bladzijdes.
Het doelgroep van het boek is jongeren.
En dan vooral vanaf de bovenbouw van de middelbare, dus rond de 14-18 jaar.
Sam boek gaat over Mevrouw Verona, zij is van een heuvel afgedaald in Oucwègne. Oucwègne is een klein dorpje met nog maar een paar inwoners. Zij is van de derde heuvel in het kleine dorpje naar beneden gedaald, maar het is voor haar niet mogelijk om er weer op te komen. Dit komt doordat zij al ouder is. Als ze terugblikt op haar leven komt er een trouwe hond voorbij, een mooie hond. Het is de hond van mevrouw Lunette. Zij is een dokter, maar iedereen weet dat zij dierenarts is. Zij kan helaas niet helpen. Mevrouw Verona is aan het einde van haar leven, ze denkt aan alles terug van haar leven en denkt uiteindelijk aan haar geliefde trouwe man, Meneer Pottenbakker. Hij was te vroeg overleden. Ze denkt terug aan alle leuke dingen die zij met hem had meegemaakt. Ze vertelt, terwijl ze de heuvel afgaat, alles over haar man. Ze hadden elkaar al 20 jaar niet meer gezien. Ze maakten samen muziek en leefde in een romantische isolatie op de bergen waar Oucwègne was gebouwd. Haar man had voor haar nog wat hout verzamelt om te verbranden, dit deed hij voordat hij zichzelf ophing aan een boom. Mevrouw Verona is verdrietig, maar is ook blij dat zij zolang met hem heeft kunnen leven. Ze komt niemand meer tegen, terwijl ze de heuvel afdaalt, behalve Mevrouw Rossetta Courthéoux. Zij werkt in een kruidenierswinkel en is al jaren lang op een klant aan het wachten. Zij liep naar Mevrouw Verona denkend dat zij een klant zou zijn. Op het einde van het boek eindigt ook meteen Mevrouw Verona haar leven.
Mening van het verhaal: Het boek heeft een duidelijk begin, middenstuk en eind. In het begin wordt erg lang ieder persoon voorgesteld, zo kijk je mee naar Meneer Pottenbakker zijn jeugd. Bijvoorbeeld toen hij hout moest verzamelen en hij niks afwist van bomen en dus nat hout mee naar huis nam. Ik vind dit duidelijk, je weet precies wie ieder persoon is en wat deze persoon heeft meegemaakt. Je kan hierdoor makkelijker meeleven in het verhaal.
Opbo van de spanning: Er is weinig spanning in het verhaal, want Mevrouw Verona vlucht niet van haar dood en accepteert het. Ze vertelt rustig de verhalen die zij heeft meegemaakt. Ook bij het voorstellen van de personages gebeurd er niet heel erg veel spannends. Ik vind het begrijpelijk, want de verhalen zijn liefdevol en het zijn de leukere momenten van haar leven. Deze zijn dan dus niet heel spannend als je in een rustgevend dorpje woont.
De geloofwaardigheid van het verhaal: Het verhaal is niet heel erg geloofwaardig, doordat het bijna niet mogelijk is. Het is erg moeilijk om van een heuvel af te dalen zonder dat iemand dit opmerkt, vooral als je ook niet meer omhoog kan komen / thuis komt. Op een moment zou er toch altijd iemand zijn die jou ergens ziet. De verhalen die mevrouw Verona verteld over haar leven zijn wel geloofwaardig.
schrijfstel van de schrijver: Ik vind de schrijfstijl erg moeilijk, er worden veel moeilijke uitdrukkingen en woorden gebruikt. Een goed voorbeeld hiervan: ’Drie heuvels dus telde het dorp, die elk afzonderlijk tijdens harde winters moeilijk bereikbaar waren en aparte gehuchten vormden zolang de sneeuw nog kraakbeen had: Biènonsart, Le Pachis, en Chènia.’ In deze zin worden woorden gebruikt en moeilijken uitdrukkingen, dit gebruikt de schrijver vaker en daardoor is het verhaal moeilijk te begrijpen en te volgen, dat vind ik erg vervelend!
De boodschap van het verhaal: De schrijver wil een boodschap doorgeven aan de lezer, deze boodschap is dat je het beste uit het leven moet halen voordat het over is. Dit heeft dan mevrouw Verona ook gedaan, hierdoor kan ze haar dood accepteren, want ze heeft er alles uitgehaald dat ze wou. Ze heeft een goed en gelukkig leven gehad.
Slotme / Conclusie.
Ik vind het verhaal van het boek erg origineel en goed bedacht, ook worden er leuke verhalen over het leven van mevrouw Verona verteld. Ik vind ook de boodschap van de schrijver duidelijk en begrijpelijk, maar ik vind ook de schrijfstijl van de schrijver een erge tegenvaller en dit is misschien wel een van belangrijkste punten van een boek, want nu was het boek soms erg onduidelijk. Hierdoor zou ik het boek aanraden aan wat oudere mensen en niet aan jongere. Ik denk dat jongere veel moeite zullen hebben met dit boek. Ook al kan het een heel leuk boek zijn, zolang je het een beetje begrijpt!- S. 07/05/2023 15:49