Robin lijkt een normale jongen uit 4 havo. Op school gaat alles goed en hij brengt veel tijd door met zijn vriendinnetje Elin en zijn beste vriend Appie. Het lukt hem bijna om alles verborgen te houden, tot mevrouw Van Erven, zijn irritante mentor, besluit zich ermee te gaan bemoeien.
Ik vond het wel een spannend boek maar ook interessant.
Ik vond het wel een spannend boek maar ook interessant.
5. 12/06/2023 09:00Twents Carmel College
Inleiding
Het boek "1984" van George Orwell is een dystopische roman over de relatie tussen macht en menselijke vrijheid in een totalitaire samenleving. De gebeurtenissen van de roman vinden zich in 1984 in Groot-Brittannië, die maakt een deel van een van de supermachten - Oceanië. Het land is voortdurend in oorlog met twee andere machtige staten: Eurazië en Oost-Azië. Dankzij het voeren van lange oorlogen slagen de heersers van landen erin mensen gehoorzaam te houden. Met het voorbeeld van het leven van de hoofdpersonen Winston Smith en zijn vriendin Julia laat de auteur zien waartoe vrijheid van denken en intern protest tegen de autoriteiten, haar leiders onder het totalitarisme kunnen leiden. Partijlid Winston Smith werkt voor het Ministerie van Waarheid en brengt verslag uit over gebeurtenissen in het land op een manier die past bij 'waarheid' van de partij en haar leiders. De held deelt de ideeën en slogans van de partij niet, maar durft zijn gedachten niet te laten horen. Hij wordt ondersteund door een medewerker, Julia, en later wordt verliefd op haar. In een poging de waarheid te achterhalen, vertrouwen de geliefden op een hooggeplaatst partijlid O'Brian, die Winston beschouwde als een geheime revolutionair. Maar onverwacht stormde de politie de kamer binnen en arresteerde de geliefden. Het blijkt dat Charrington in het geheim voor de Gedachtenpolitie werkte, en er was een vermomd telescherm in de kamer. En het protest leidde tot verschrikkelijke gevolgen. In het boek worden ook personages genoemd die, hoewel niet direct invloed hebben op de gebeurtenissen, maar nog steeds heel belangrijk zijn voor de ontwikkeling van het verhaal. Dit is het hoofd van de partij, die alleen de macht in handen heeft - Big Brother.
De opbouw van het verhaal
Ik denk dat het boek een goede opbouw heeft. Omdat het duidelijk begin, midden en eind heeft. Het hoogtepunt van het verhaal is wanneer Winston verliefd wordt op Julia, en ze hun protest beginnen. Het boek bevat flashbacks uit het leven van de hoofdpersoon, maar deze dragen alleen maar bij aan zijn onthulling als personage.
De opbouw van spanning.
Ik vind dat de spanning in het boek goed wordt overgebracht. Het boek heeft de spanning vanaf de eerste bladzijden. Het feit dat totalitair regime elke vorm van vrijheid wegneemt, is vreselijk. Het gevaar van de Gedachtepolitie die altijd mensen observeert houdt de lezer altijd in spanning, wat maakt dit boek interessant om te lezen.
De geloofwaardigheid van het verhaal
Het lijkt mij dat, hoewel het boek in de jaren 40x is geschreven, de visie van Orwell nog steeds relevanter is. Omdat zijn idee dat Big Brother aan de macht is en elke beweging controleert, zowel verontrustend als geloofwaardig is. De auteur kon de werkelijkheid zo goed tekenen dat dit op het echte leven lijkt.
De schrijfstijl van de schrijver
De schrijfstijl van Orwell is zowel mooi als heftig, met dynamische beschrijvingen van armoede en achteruitgang in de wereld buiten de regerende partij. Worden die de schrijver kiest zijn zorgvuldig en overtuigend. De manier waarop de personages en omgevingen worden beschreven is zo nauwkeurig dat het een impressief kunstwerk is.
De boodschap van het verhaal
De schrijver probeerde in zijn werk de wereld van de toekomst voor te stellen. Het boek afbeeldt de strijd tussen het individu en het systeem, die geen zin heeft en alleen leidt tot de vernietiging van het individu zelf. De schrijver zegt dat de oneindige kracht van de dictatuur leidt de samenleving tot een zinloos bestaan.
Conclusie
Ik vind dat het werk 1984 van George Orwell is soort boek, dat door zo veel mogelijk mensen gelezen moet worden. Omdat het is niet alleen een mooi verhaal, maar ook een bieden van boodschap die relevant is tot nu. Het boek heeft goede opbouw, spanning, prachtig schrijfstijl en nauwkeurige plot.
Het boek "1984" van George Orwell is een dystopische roman over de relatie tussen macht en menselijke vrijheid in een totalitaire samenleving. De gebeurtenissen van de roman vinden zich in 1984 in Groot-Brittannië, die maakt een deel van een van de supermachten - Oceanië. Het land is voortdurend in oorlog met twee andere machtige staten: Eurazië en Oost-Azië. Dankzij het voeren van lange oorlogen slagen de heersers van landen erin mensen gehoorzaam te houden. Met het voorbeeld van het leven van de hoofdpersonen Winston Smith en zijn vriendin Julia laat de auteur zien waartoe vrijheid van denken en intern protest tegen de autoriteiten, haar leiders onder het totalitarisme kunnen leiden. Partijlid Winston Smith werkt voor het Ministerie van Waarheid en brengt verslag uit over gebeurtenissen in het land op een manier die past bij 'waarheid' van de partij en haar leiders. De held deelt de ideeën en slogans van de partij niet, maar durft zijn gedachten niet te laten horen. Hij wordt ondersteund door een medewerker, Julia, en later wordt verliefd op haar. In een poging de waarheid te achterhalen, vertrouwen de geliefden op een hooggeplaatst partijlid O'Brian, die Winston beschouwde als een geheime revolutionair. Maar onverwacht stormde de politie de kamer binnen en arresteerde de geliefden. Het blijkt dat Charrington in het geheim voor de Gedachtenpolitie werkte, en er was een vermomd telescherm in de kamer. En het protest leidde tot verschrikkelijke gevolgen. In het boek worden ook personages genoemd die, hoewel niet direct invloed hebben op de gebeurtenissen, maar nog steeds heel belangrijk zijn voor de ontwikkeling van het verhaal. Dit is het hoofd van de partij, die alleen de macht in handen heeft - Big Brother.
De opbouw van het verhaal
Ik denk dat het boek een goede opbouw heeft. Omdat het duidelijk begin, midden en eind heeft. Het hoogtepunt van het verhaal is wanneer Winston verliefd wordt op Julia, en ze hun protest beginnen. Het boek bevat flashbacks uit het leven van de hoofdpersoon, maar deze dragen alleen maar bij aan zijn onthulling als personage.
De opbouw van spanning.
Ik vind dat de spanning in het boek goed wordt overgebracht. Het boek heeft de spanning vanaf de eerste bladzijden. Het feit dat totalitair regime elke vorm van vrijheid wegneemt, is vreselijk. Het gevaar van de Gedachtepolitie die altijd mensen observeert houdt de lezer altijd in spanning, wat maakt dit boek interessant om te lezen.
De geloofwaardigheid van het verhaal
Het lijkt mij dat, hoewel het boek in de jaren 40x is geschreven, de visie van Orwell nog steeds relevanter is. Omdat zijn idee dat Big Brother aan de macht is en elke beweging controleert, zowel verontrustend als geloofwaardig is. De auteur kon de werkelijkheid zo goed tekenen dat dit op het echte leven lijkt.
De schrijfstijl van de schrijver
De schrijfstijl van Orwell is zowel mooi als heftig, met dynamische beschrijvingen van armoede en achteruitgang in de wereld buiten de regerende partij. Worden die de schrijver kiest zijn zorgvuldig en overtuigend. De manier waarop de personages en omgevingen worden beschreven is zo nauwkeurig dat het een impressief kunstwerk is.
De boodschap van het verhaal
De schrijver probeerde in zijn werk de wereld van de toekomst voor te stellen. Het boek afbeeldt de strijd tussen het individu en het systeem, die geen zin heeft en alleen leidt tot de vernietiging van het individu zelf. De schrijver zegt dat de oneindige kracht van de dictatuur leidt de samenleving tot een zinloos bestaan.
Conclusie
Ik vind dat het werk 1984 van George Orwell is soort boek, dat door zo veel mogelijk mensen gelezen moet worden. Omdat het is niet alleen een mooi verhaal, maar ook een bieden van boodschap die relevant is tot nu. Het boek heeft goede opbouw, spanning, prachtig schrijfstijl en nauwkeurige plot.
D. 22/05/2023 22:34 ★★★★★
Ik vond het een beetje een saai boek. Ik vond het ook nergens op slaan.
5. 22/05/2023 12:45Twents Carmel College
Ik zal deze boek aanraden als je van spannende boeken houdt en van bommen en geweren en gevaarlijke mannen.
5. 15/05/2023 12:43Twents Carmel College
Zwaar spannend met een beetje horror! Wel geweldig.
S. 12/05/2023 12:58Agrarisch Opleidingscentrum Terra
Een leuk boek en vooral als je honden leuk vind.
Super leuk boek er gebeuren leuke maar ook minder leuke ding echt een aan rader.
Supper leuk echt een heel goed boek. Raad het aan voor 11 jaar en ouder.
M. 12/05/2023 11:08
Heel leuk boek want je denkt wie het is en dan denk je iemand anders is. Ook leuk om een boek te lezen die je ouder ook hadden gelezen. Supper leuk boek raad het echt aan.
Spannend boek je wist wel wie de moord had gedaan halverwege het boek maar wel leuk ik bied het aan voor kinderen boven de 10 als je wild beginnen met Spannende boeken lezen.
Samenvatting
Fee, Lauren, Naomi en Emily zijn 4 beste vriendinnen en gaan met zijn allen op vakantie naar Kreta. Hier gaat al gauw van alles mis. Inbraken in de villa, verdwijning van spullen en Nick die komt te overlijden. Ze ontmoeten 3 jongens in de villa naast hen. Leonard, Danny en Nick. Leonard en Lauren zien elkaar wel zitten. Ze plaatsen foto’s van hen samen op Instagram. Hieraan kun je zien dat het zich in de huidige tijd afspeelt. Omdat de politie op Kreta niet veel doet aan bijvoorbeeld de inbraken, gaan de meiden zelf op onderzoek uit.
Als Lauren op een avond alleen is, wordt ze ontvoerd. Wanneer de meiden dit doorkrijgen vertelt hun buurman dat ze Lauren zagen wegrijden met een jongen. Door de omschrijving van de buurman weten ze dat die jongen Leonard was. Yannis en Dimitri, vader en zoon, komen de meiden helpen Lauren te bevrijden. Wat uiteindelijk blijkt is dat Dimitri achter de inbraken zat. De jongens wisten hiervan. Omdat Dimitri toch de zoon van Yannis is wilde Yannis Dimitri proberen te beschermen. Doormiddel van een harde klap had hij Nick duidelijk gemaakt niks tegen de politie te vertellen, alleen was die klap harder dan de bedoeling was en de juist onschuldige Nick kwam te overlijden. De reden dat Leonard Lauren had ontvoerd was dat zij hem moest gaan helpen om Dimitri overal de schuld van te geven zodat Danny en Leonard zelf niet in de gevangenis kwamen. Dit mislukt uiteindelijk, want beide gaan de gevangenis in. Hoe het met Dimitri afloopt wordt niet verteld. De meiden komen uiteindelijk veilig thuis.
Beoordeling boek
De opbouw van het verhaal
Ik vond de opbouw van het verhaal heel duidelijk, omdat die chronologisch liep en er nergens bijvoorbeeld flashbacks in voorkwamen. Het verhaal begon echt bij het begin en eindigde waar het moest eindigen. Hierdoor wist je goed waar in het verhaal je was en was het verhaal makkelijk te begrijpen.
Het boek begint bijvoorbeeld dat ze nog thuis zijn en het samen hebben over hoeveel zin ze hebben in de vakantie. Het eindigt wanneer ze terug thuis zijn en met zijn allen terug kijken op de vakantie. Dat is dus echt het einde.
De opbouw van de spanning
Het boek maakte me erg nieuwsgierig naar de afloop. Je wilde graag weten wie achter alle acties zat en het bleef spannend tot het laatste moment, omdat toen de ontknoping kwam. Wat ook voor wat extra spanning en nieuwsgierigheid zorgde was dat er veel mensen verdacht waren. Er waren dus veel potentiële daders. Een minpunt vond ik dat er heel veel normale dingen om het probleem heen gebeurde waardoor de spanning afnam.
Zo zitten er hele hoofdstukken achter elkaar waarbij de meiden bijvoorbeeld aan het zwembad of op het strand liggen. Hierdoor neemt de spanning weer wat af.
De geloofwaardigheid van het verhaal
Het verhaal zou waargebeurd kunnen zijn. Het is niet iets wat heel snel voorkomt of zou gebeuren, maar het zou wel kunnen gebeuren. Er zitten geen fantasie karakters in en de plek waar het zich afspeelt, Kreta, is ook echt. Dit alles bij elkaar zorgt ervoor dat het verhaal echt zou kunnen gebeuren en dus geloofwaardig is.
Een voorbeeld uit het boek is bijvoorbeeld momenten dat ze met zijn allen gaan eten in een Taverne. Deze zie je natuurlijk veel in Griekenland.
schrijfstijl van de schrijfster
De schrijfstijl van de schrijfster is begrijpelijk. Ze gebruikt geen moeilijke woorden of hele lange zinnen. Er zaten dus echt geen stukken in die ik niet begreep, waardoor ik alles goed kon begrijpen. Wat ik ook altijd heel fijn vind lezen zijn korte hoofdstukken. De korte hoofdstukken in dit boek vond ik dan ook een groot pluspunt.
Je kunt eigenlijk door het hele boek heen wel zien dat er een makkelijke en begrijpelijke schrijfstijl wordt gebruikt. Er zijn echt geen hele lange hoofdstukken aanwezig en echt moeilijke woorden ben ik ook niet tegengekomen.
boodschap van het verhaal
Voor mij is de boodschap achter het verhaal belangrijk. De schrijfster wil denk ik meegeven dat je er hoort te zijn voor je vrienden. Ik vind dat een belangrijke boodschap, omdat ik er ook voor mijn vrienden wil zijn in het dagelijks leven. Ook vind ik het fijn als mijn vrienden er voor mij zijn. Dat is net zo belangrijk.
Aan het einde van het boek merken de vriendinnen van Lauren snel op dat ze is verdwenen en gaan direct hulp halen. Het boek heeft een goede afloop en dit komt zeker doordat de vriendinnen er altijd voor elkaar zijn.
Conclusi
Het was leuk om dit boek te lezen omdat het een goed verhaal is met korte hoofdstukken en een chronologische lijn. Het verhaal heeft veel herkenbare dingen vanuit het huidige dagelijkse leven. Wat ik jammer vond was dat er veel hoofdstukken waren over een ‘gewone’ vakantie, zoals het liggen aan het zwembad en het gezellig met elkaar avondeten. Dit hoort er uiteraard bij, maar zorgde er wel voor dat de spanning van het verhaal afnam. Alles bij elkaar zou ik het boek wel aanraden aan anderen van mijn leeftijd.
Fee, Lauren, Naomi en Emily zijn 4 beste vriendinnen en gaan met zijn allen op vakantie naar Kreta. Hier gaat al gauw van alles mis. Inbraken in de villa, verdwijning van spullen en Nick die komt te overlijden. Ze ontmoeten 3 jongens in de villa naast hen. Leonard, Danny en Nick. Leonard en Lauren zien elkaar wel zitten. Ze plaatsen foto’s van hen samen op Instagram. Hieraan kun je zien dat het zich in de huidige tijd afspeelt. Omdat de politie op Kreta niet veel doet aan bijvoorbeeld de inbraken, gaan de meiden zelf op onderzoek uit.
Als Lauren op een avond alleen is, wordt ze ontvoerd. Wanneer de meiden dit doorkrijgen vertelt hun buurman dat ze Lauren zagen wegrijden met een jongen. Door de omschrijving van de buurman weten ze dat die jongen Leonard was. Yannis en Dimitri, vader en zoon, komen de meiden helpen Lauren te bevrijden. Wat uiteindelijk blijkt is dat Dimitri achter de inbraken zat. De jongens wisten hiervan. Omdat Dimitri toch de zoon van Yannis is wilde Yannis Dimitri proberen te beschermen. Doormiddel van een harde klap had hij Nick duidelijk gemaakt niks tegen de politie te vertellen, alleen was die klap harder dan de bedoeling was en de juist onschuldige Nick kwam te overlijden. De reden dat Leonard Lauren had ontvoerd was dat zij hem moest gaan helpen om Dimitri overal de schuld van te geven zodat Danny en Leonard zelf niet in de gevangenis kwamen. Dit mislukt uiteindelijk, want beide gaan de gevangenis in. Hoe het met Dimitri afloopt wordt niet verteld. De meiden komen uiteindelijk veilig thuis.
Beoordeling boek
De opbouw van het verhaal
Ik vond de opbouw van het verhaal heel duidelijk, omdat die chronologisch liep en er nergens bijvoorbeeld flashbacks in voorkwamen. Het verhaal begon echt bij het begin en eindigde waar het moest eindigen. Hierdoor wist je goed waar in het verhaal je was en was het verhaal makkelijk te begrijpen.
Het boek begint bijvoorbeeld dat ze nog thuis zijn en het samen hebben over hoeveel zin ze hebben in de vakantie. Het eindigt wanneer ze terug thuis zijn en met zijn allen terug kijken op de vakantie. Dat is dus echt het einde.
De opbouw van de spanning
Het boek maakte me erg nieuwsgierig naar de afloop. Je wilde graag weten wie achter alle acties zat en het bleef spannend tot het laatste moment, omdat toen de ontknoping kwam. Wat ook voor wat extra spanning en nieuwsgierigheid zorgde was dat er veel mensen verdacht waren. Er waren dus veel potentiële daders. Een minpunt vond ik dat er heel veel normale dingen om het probleem heen gebeurde waardoor de spanning afnam.
Zo zitten er hele hoofdstukken achter elkaar waarbij de meiden bijvoorbeeld aan het zwembad of op het strand liggen. Hierdoor neemt de spanning weer wat af.
De geloofwaardigheid van het verhaal
Het verhaal zou waargebeurd kunnen zijn. Het is niet iets wat heel snel voorkomt of zou gebeuren, maar het zou wel kunnen gebeuren. Er zitten geen fantasie karakters in en de plek waar het zich afspeelt, Kreta, is ook echt. Dit alles bij elkaar zorgt ervoor dat het verhaal echt zou kunnen gebeuren en dus geloofwaardig is.
Een voorbeeld uit het boek is bijvoorbeeld momenten dat ze met zijn allen gaan eten in een Taverne. Deze zie je natuurlijk veel in Griekenland.
schrijfstijl van de schrijfster
De schrijfstijl van de schrijfster is begrijpelijk. Ze gebruikt geen moeilijke woorden of hele lange zinnen. Er zaten dus echt geen stukken in die ik niet begreep, waardoor ik alles goed kon begrijpen. Wat ik ook altijd heel fijn vind lezen zijn korte hoofdstukken. De korte hoofdstukken in dit boek vond ik dan ook een groot pluspunt.
Je kunt eigenlijk door het hele boek heen wel zien dat er een makkelijke en begrijpelijke schrijfstijl wordt gebruikt. Er zijn echt geen hele lange hoofdstukken aanwezig en echt moeilijke woorden ben ik ook niet tegengekomen.
boodschap van het verhaal
Voor mij is de boodschap achter het verhaal belangrijk. De schrijfster wil denk ik meegeven dat je er hoort te zijn voor je vrienden. Ik vind dat een belangrijke boodschap, omdat ik er ook voor mijn vrienden wil zijn in het dagelijks leven. Ook vind ik het fijn als mijn vrienden er voor mij zijn. Dat is net zo belangrijk.
Aan het einde van het boek merken de vriendinnen van Lauren snel op dat ze is verdwenen en gaan direct hulp halen. Het boek heeft een goede afloop en dit komt zeker doordat de vriendinnen er altijd voor elkaar zijn.
Conclusi
Het was leuk om dit boek te lezen omdat het een goed verhaal is met korte hoofdstukken en een chronologische lijn. Het verhaal heeft veel herkenbare dingen vanuit het huidige dagelijkse leven. Wat ik jammer vond was dat er veel hoofdstukken waren over een ‘gewone’ vakantie, zoals het liggen aan het zwembad en het gezellig met elkaar avondeten. Dit hoort er uiteraard bij, maar zorgde er wel voor dat de spanning van het verhaal afnam. Alles bij elkaar zou ik het boek wel aanraden aan anderen van mijn leeftijd.
In het boek zat niet echt een duidelijke inleiding, middenstuk en slot. Er zaten veel flashbacks in en het was niet in een chronologische volgorde. Er wordt teruggekeken naar de carri'res van verschillende voetbalspelers, bijvoorbeeld naar die van Glen Helder die voor een half jaar in de gevangenis heeft gezeten. Omdat het allemaal zo duidelijk verteld is, vind ik het wel een pluspunt. Er zitten geen verwijzingen in naar de toekomst.
De voetbalwedstrijden die beschreven zijn in het boek zijn soms erg spannend om te lezen, net als de spannende stukjes uit hun privéleven. Een voorbeeld hiervan is dat sommige spelers zijn overvallen door criminelen. Het is ook geen saai boek want door alle informatie die je krijgt over de spelers en de spannende verhalen lees je het boek heel makkelijk uit. Dit vind ik wel een pluspunt van het boek.
Ik weet zeker dat de gebeurtenissen realistisch zijn, want het gaat over de carri'res en het privé leven van de spelers en alles is te controleren. Ik vind dat wel een pluspunt want dan weet je zeker dat de schrijver geen leugens verteld. Een voorbeeld van iets wat controleerbaar is, is dat Paul Jans een relatie heeft met Kika van Es heeft, dit kun je controleren door het op Google op te zoeken.
De schrijver gebruikt de hele tijd dezelfde tekstvorm, deze vorm is amuseren. Hij gebruikt kortere zinnen. De woorden zijn wat makkelijk geschreven, alleen zijn er wel wat scheldwoorden in het boek. Een voorbeeld hiervan is dat ze elkaar ver stroopwafel gingen schelden met "hoer" en "homo". Ik vind het wel humor hebben dat ze elkaar gaan uitschelden, maar het is niet zo geschikt voor kinderen onder de 12 jaar.
De boodschap van het boek is een beeld geven van het team FC de Rebellen. Hoe ze in het dagelijks leven staan en hoe hun leven was. Dat vind ik wel een pluspunt want eerst wist ik nog niet zoveel over alle voetballers uit het team. Een voorbeeld is dat ik niet zoveel over Theo Jansen wist, maar nu de schrijver zijn leven duidelijk heeft omschreven weet ik wel meer over hem.
De voetbalwedstrijden die beschreven zijn in het boek zijn soms erg spannend om te lezen, net als de spannende stukjes uit hun privéleven. Een voorbeeld hiervan is dat sommige spelers zijn overvallen door criminelen. Het is ook geen saai boek want door alle informatie die je krijgt over de spelers en de spannende verhalen lees je het boek heel makkelijk uit. Dit vind ik wel een pluspunt van het boek.
Ik weet zeker dat de gebeurtenissen realistisch zijn, want het gaat over de carri'res en het privé leven van de spelers en alles is te controleren. Ik vind dat wel een pluspunt want dan weet je zeker dat de schrijver geen leugens verteld. Een voorbeeld van iets wat controleerbaar is, is dat Paul Jans een relatie heeft met Kika van Es heeft, dit kun je controleren door het op Google op te zoeken.
De schrijver gebruikt de hele tijd dezelfde tekstvorm, deze vorm is amuseren. Hij gebruikt kortere zinnen. De woorden zijn wat makkelijk geschreven, alleen zijn er wel wat scheldwoorden in het boek. Een voorbeeld hiervan is dat ze elkaar ver stroopwafel gingen schelden met "hoer" en "homo". Ik vind het wel humor hebben dat ze elkaar gaan uitschelden, maar het is niet zo geschikt voor kinderen onder de 12 jaar.
De boodschap van het boek is een beeld geven van het team FC de Rebellen. Hoe ze in het dagelijks leven staan en hoe hun leven was. Dat vind ik wel een pluspunt want eerst wist ik nog niet zoveel over alle voetballers uit het team. Een voorbeeld is dat ik niet zoveel over Theo Jansen wist, maar nu de schrijver zijn leven duidelijk heeft omschreven weet ik wel meer over hem.
T. 11/05/2023 12:08Elzendaalcollege
Titel: Match
Schrijver: Buddy Tegenbosch.
Uitgev van Goor
Genre: Young Adults.
Aantal pagina's: 224.
Doelgroep: Kinderen tussen de 12 en 15 jaar die van voetbal, vriendschap en familie houden.
Korte samenvatting.
Jim heeft moeite om over dingen te praten, vooral over zijn zieke zus Izzy. Hij wordt samen met zijn beste vriend Jabbar gescout bij jong PSV. Samen gaan zij op trainingskamp.
loopt op het trainingskamp een blessure op en de kanker van zijn zusje is teruggekomen. Jim heeft het daar heel erg moeilijk mee. Het kost hem veel tijd om zich te concentreren op zijn herstel en daardoor kan hij niet tegelijkertijd bij zijn zusje zijn. Dat kost hem veel moeite.
Jim doet de oefeningen die hij nodig heeft om te herstellen, ook al weet hij dat ze niet werken. Hij moet zo snel mogelijk weer op het veld staan, want dan voelt hij zich vast weer beter. Hij is er elke dag voor zijn zusje en bezoekt haar dan.
De dokter nodigt Izzy en haar ouders uit voor een evaluatiegesprek om te overleggen hoe het met de kanker van Izzy gaat. Er wordt verteld dat zij een nieuwe nier nodig heeft. Zijn ouders zijn al getest of zij een nier kunnen doneren, maar dat is helaas niet mogelijk. Het blijkt dat Jim de perfecte donor is. Hij wil graag zijn nier doneren, maar hij moet nog even wachten, want over een paar dagen word hij 18 en dan pas is het toegestaan. Dan doneert hij dan zijn nier. Uiteindelijk komt alles goed, Jim herstelt, want zijn oefeningen blijken toch te werken en PSV heeft nog steeds interesse in hem. Ook herstelt Izzy van haar kanker. Hiermee eindigt het verhaal. Het is een gesloten einde.
Het verhaal speelt zich af in het heden, want er is goede apparatuur om kanker te genezen. Ook is er sociale media uit het heden en Michel Valke komt er in voor.
Plus en minpunten.
De opbouw van het verhaal.
- Ik vind het verhaal heel fijn om te lezen, omdat het verhaal chronologisch geschreven is en er geen flashbacks en flashforwards inzitten. Dat maakt het voor mij ook overzichtelijk en daardoor vind ik het dus prettig om te lezen. De verhaalopbouw begint positief (Jim wordt gescout voor PSV), daarna komt hij in een dieptepunt (Jim raakt geblesseerd en Izzy krijgt kanker), hierna word het verhaal weer positief (Jim hersteld en PSV blijft interesse hebben en Izzy herstelt van haar kanker).
De opbouw van spanning.
- Er is veel spanning in het boek. Van het begin tot het eind. Dat komt doordat er veel onverwachte dingen gebeuren, zoals de blessure die Jim krijgt en dat Izzy opnieuw kanker krijgt. Beide dingen zijn erg spannend omdat je niet weet of het goed komt. Een voorbeeld hiervan is dat Jim zijn vriendin onverwachts langskomt op zijn vakantie.
- De geloofwaardigheid van het verhaal. Het verhaal is erg realistisch, omdat alles wat er in het verhaal gebeurt, je in het echt ook kan overkomen. Het kan natuurlijk zijn dat je voor PSV wordt gescout en op een trainingskamp geblesseerd raakt. Ook kan het voorkomen dat je zusje kanker heeft gehad en dat diezelfde kanker is teruggekomen.
Voorbeeld: "Met succes doorloopt hij de jeugdopleiding van PSV en als hij zeventien is, krijgt hij tijdens zijn zomervakantie in Zeeland bericht dat hij eindelijk mee mag op trainingskamp."
Schrijfstijl van de schrijver. De schrijfstijl spreekt mij aan, omdat hij zinnen schrijft met makkelijke woorden. De betekenis van de woorden zijn voor mij duidelijk en daardoor begrijp ik het verhaal gemakkelijk.
Van de makkelijke woorden in het boek: "Maar wanneer ze weer thuis zijn, blijft er van dat geweldige gevoel weinig meer over."
- boodschap van het verhaal. Deze uitspraak komt af van een uitspraak van de tennisster Martina Navratilova.
Zij zei: "Meedoen is belangrijker dan winnen", had zelf waarschijnlijk verloren.
Dit verwijst naar de mentaliteit van een topsporter. Jim legt bijvoorbeeld uit dat hij dagen chagrijnig kan zijn als hij een wedstrijd verliest. Het benadrukt hoe groot het offer is dat Jim brengt door te kiezen voor orgaandonatie, waarmee hij zijn sportcarri're op het spel zet.
Slot boek "Match" bevat een realistisch verhaal over de worstelingen van Jim, die wordt gescout door PSV, geblesseerd raakt en ook zijn zieke zusje moet ondersteunen. Het boek heeft een fijne opbouw, spannende momenten en het is een geloofwaardig verhaal. De schrijfstijl is gemakkelijk te begrijpen en de boodschap laat erg goed Jim zijn mentaliteit zien. Ik zou dit boek aanraden aan mensen die van realistische verhalen houden. Ook zou ik het boek ook aanraden aan mensen die het leuk vinden om over leuke dingen zoals voetbal en vriendschap te lezen, maar ook tegelijkertijd over verdrietige dingen die kunnen gebeuren.
Schrijver: Buddy Tegenbosch.
Uitgev van Goor
Genre: Young Adults.
Aantal pagina's: 224.
Doelgroep: Kinderen tussen de 12 en 15 jaar die van voetbal, vriendschap en familie houden.
Korte samenvatting.
Jim heeft moeite om over dingen te praten, vooral over zijn zieke zus Izzy. Hij wordt samen met zijn beste vriend Jabbar gescout bij jong PSV. Samen gaan zij op trainingskamp.
loopt op het trainingskamp een blessure op en de kanker van zijn zusje is teruggekomen. Jim heeft het daar heel erg moeilijk mee. Het kost hem veel tijd om zich te concentreren op zijn herstel en daardoor kan hij niet tegelijkertijd bij zijn zusje zijn. Dat kost hem veel moeite.
Jim doet de oefeningen die hij nodig heeft om te herstellen, ook al weet hij dat ze niet werken. Hij moet zo snel mogelijk weer op het veld staan, want dan voelt hij zich vast weer beter. Hij is er elke dag voor zijn zusje en bezoekt haar dan.
De dokter nodigt Izzy en haar ouders uit voor een evaluatiegesprek om te overleggen hoe het met de kanker van Izzy gaat. Er wordt verteld dat zij een nieuwe nier nodig heeft. Zijn ouders zijn al getest of zij een nier kunnen doneren, maar dat is helaas niet mogelijk. Het blijkt dat Jim de perfecte donor is. Hij wil graag zijn nier doneren, maar hij moet nog even wachten, want over een paar dagen word hij 18 en dan pas is het toegestaan. Dan doneert hij dan zijn nier. Uiteindelijk komt alles goed, Jim herstelt, want zijn oefeningen blijken toch te werken en PSV heeft nog steeds interesse in hem. Ook herstelt Izzy van haar kanker. Hiermee eindigt het verhaal. Het is een gesloten einde.
Het verhaal speelt zich af in het heden, want er is goede apparatuur om kanker te genezen. Ook is er sociale media uit het heden en Michel Valke komt er in voor.
Plus en minpunten.
De opbouw van het verhaal.
- Ik vind het verhaal heel fijn om te lezen, omdat het verhaal chronologisch geschreven is en er geen flashbacks en flashforwards inzitten. Dat maakt het voor mij ook overzichtelijk en daardoor vind ik het dus prettig om te lezen. De verhaalopbouw begint positief (Jim wordt gescout voor PSV), daarna komt hij in een dieptepunt (Jim raakt geblesseerd en Izzy krijgt kanker), hierna word het verhaal weer positief (Jim hersteld en PSV blijft interesse hebben en Izzy herstelt van haar kanker).
De opbouw van spanning.
- Er is veel spanning in het boek. Van het begin tot het eind. Dat komt doordat er veel onverwachte dingen gebeuren, zoals de blessure die Jim krijgt en dat Izzy opnieuw kanker krijgt. Beide dingen zijn erg spannend omdat je niet weet of het goed komt. Een voorbeeld hiervan is dat Jim zijn vriendin onverwachts langskomt op zijn vakantie.
- De geloofwaardigheid van het verhaal. Het verhaal is erg realistisch, omdat alles wat er in het verhaal gebeurt, je in het echt ook kan overkomen. Het kan natuurlijk zijn dat je voor PSV wordt gescout en op een trainingskamp geblesseerd raakt. Ook kan het voorkomen dat je zusje kanker heeft gehad en dat diezelfde kanker is teruggekomen.
Voorbeeld: "Met succes doorloopt hij de jeugdopleiding van PSV en als hij zeventien is, krijgt hij tijdens zijn zomervakantie in Zeeland bericht dat hij eindelijk mee mag op trainingskamp."
Schrijfstijl van de schrijver. De schrijfstijl spreekt mij aan, omdat hij zinnen schrijft met makkelijke woorden. De betekenis van de woorden zijn voor mij duidelijk en daardoor begrijp ik het verhaal gemakkelijk.
Van de makkelijke woorden in het boek: "Maar wanneer ze weer thuis zijn, blijft er van dat geweldige gevoel weinig meer over."
- boodschap van het verhaal. Deze uitspraak komt af van een uitspraak van de tennisster Martina Navratilova.
Zij zei: "Meedoen is belangrijker dan winnen", had zelf waarschijnlijk verloren.
Dit verwijst naar de mentaliteit van een topsporter. Jim legt bijvoorbeeld uit dat hij dagen chagrijnig kan zijn als hij een wedstrijd verliest. Het benadrukt hoe groot het offer is dat Jim brengt door te kiezen voor orgaandonatie, waarmee hij zijn sportcarri're op het spel zet.
Slot boek "Match" bevat een realistisch verhaal over de worstelingen van Jim, die wordt gescout door PSV, geblesseerd raakt en ook zijn zieke zusje moet ondersteunen. Het boek heeft een fijne opbouw, spannende momenten en het is een geloofwaardig verhaal. De schrijfstijl is gemakkelijk te begrijpen en de boodschap laat erg goed Jim zijn mentaliteit zien. Ik zou dit boek aanraden aan mensen die van realistische verhalen houden. Ook zou ik het boek ook aanraden aan mensen die het leuk vinden om over leuke dingen zoals voetbal en vriendschap te lezen, maar ook tegelijkertijd over verdrietige dingen die kunnen gebeuren.
J. 11/05/2023 12:07Elzendaalcollege
Titel: Carry on
Schrijver: Rainbow Rowell
Uitgever: Van Goor
Genre: Fantasie
Aantal pagina’s: 499
Leeftijd doelgroep: 15 jaar
Samenvat Snow is al jaren voorspeld de uitverkorenen te zijn om de magiërswereld te beschermen tegen de Sleur, een wezen dat een soort ‘gaten’ creëert die alle magie ron appelsap opzuigen. Maar Simon kan zijn magie niet goed beheersen, en als hij zijn magie gebruikt is het alsof hij barst. Simon was gevonden door de Magister toen hij elf jaar oud was in de normale wereld. De Magister, die het schoolhoofd is van de toverschool Watford, stuurt hem daar naar toe. Als Simon in zijn laatste jaar op Watford zit, dreigt er een oorlog uit te breken, maakt zijn vriendin het met hem uit, is de Magister bijna nooit op school en loopt de Sleur rond in de gedaante van een jongere Simon. Daar bovenop is zijn kamergenoot en rivaal Baz niet komen opdagen voor school. Wanneer de geest van de overleden moeder van Baz tegen Simon zegt dat Baz moet gaan zoeken naar haar moordenaar, is Simon vastbesloten Baz te helpen. Als Baz acht weken te laat op school komt, gaan Simon, Baz en Simons beste vriendin Penelope op zoek naar de moordenaar van de moeder van Baz. Uit eindelijk vinden ze uit dat de Magister de opdracht heeft gegeven aan vampiers om haar te vermoorden. Ook komen ze er achter dat Simon zelf de Sleur is, want iedere keer als Simon zijn magie gebruikt creëert de Sleur een gat waar hij zijn magie vandaan haalt. Als Simon, Baz en Penelope naar de Magister gaan om hem te confronteren blijkt het dat hij Simons magie wil stelen om zo de Sleur zelf te kunnen verslaan. Maar voordat de Magister dat kan doen, komt de Sleur tevoorschijn en geeft Simon als het ware al zijn magie aan de Sleur, waardoor de Sleur verdwijnt en Simon zelf geen magie meer heeft.
De opbouw:
Het verhaal heeft een duidelijk begin, midden en eind, maar ook zijn er veel flashbacks over wat er eerdere jaren op Watford is gebeurd wat het soms een beetje verwarrend maakt. Maar ik vind het fijn dat die erin zitten want dan leer je meer over de karakters van hoe ze waren toen ze jonger waren in vergelijking met hoe ze nu zijn.
Voorbeeld: “Het ontglipte hem toen we in ons vijfde jaar tegen de chimaera in het bos vochten.”
De opbouw van spanning:
Ik vond het een spannend boek, en alhoewel je eigenlijk al weet dat Simon de Sleur gaat verslaan, weet je niet hoe en wanneer het gaat gebeuren. Hoe meer je van het boek leest hoe duidelijker en spannender het wordt. Bijvoorbeeld, soms wisselt het perspectief naar iemand die Lucy heet, maar snap je niet echt wie ze is en snap je niet goed waar ze het over heeft. Dit wordt later in het boek duidelijk.
Hoofds zes is bijvoorbeeld in Lucy’s perspectief geschreven: “Ik heb je zoveel te vertellen. Maar er is te weinig tijd. En mijn stem draagt het niet ver.” Hoofdstuk acht heeft zelfs maar een zin: “En de nevel is zo dik”.
De geloofwaardigheid:
verhaal gaat over magie en er komen draken en vampiers in voor, dus vind ik het niet realistisch. Maar de personen in het verhaal denken en doen wel als mensen en zijn eigenlijk ook normale mensen. In het verhaal wordt ook uitgelegd waarom normale mensen niks van de magiërswereld weten en ook wordt gezegd dat magiërs tussen de normale mensen wonen en dat ze er soms ook contact mee hebben. Dit bevorderd de geloofwaardigheid.
Voorbeeld: “Dus nu je zeker weet dat ik een vampier ben, vind je het niet erg meer? ’”
De schrijfstijl:
Elk hoofdstuk is in de ik-persoon geschreven voor elk karakter dat voorkomt in het boek. Er zijn lange zinnen van tweeënvijftig woorden en hele korte zinnen van maar drie woorden. De meeste zinnen in het boek zijn niet heel lang, wat het fijn maakt om te lezen. De woorden die de schrijver gebruikt vond ik niet heel lastig, maar bepaalde woorden moest ik twee keer lezen voordat ik begreep wat er mee bedoeld werd.
Voorbeeld: “Ik weet niet of het licht elektrisch of magisch is, maar het is niet verkeerd om lampen op je trap te installeren als het hele huis donkerrood of donker gelambriseerd is, en als de ramen zo ver weg zijn dat het midden van het huis aanvoelt als de bodem van de oceaan”
De boodschap van het verhaal:
Ik denk dat de boodschap van het boek is dat je soms hele grote offers moet geven om het juiste te kunnen doen. Simon die offert namelijk zijn magie, de krachtigste in de hele magiërswereld, op om de magiërswereld te redden van de Sleur. Een andere boodschap is hoe belangrijk vriendschap is. Want zonder Baz en Penelope had Simon niet geweten hoe hij de Sleur moest verslaan.
“Ik sluit mijn ogen en in gedachten open ik elke deur - open ik elk raam en draai ik elke kraan open - en laat alles over stromen in hem.” In deze zin zegt Simon dat hij al zijn magie aan de Sleur geeft.
Slot
Ik vond Carry on een heel fijn boek om te lezen omdat het in de ik-persoon is geschreven, waardoor ik me beter kon inleven in het verhaal. En omdat de hoofdstukken redelijk kort waren, dacht ik vaak ‘nog één hoofdstuk’, waarna ik er soms nog wel vijf las. Het boek had ik mede daardoor in een week uit. Het boek had een plottwist want op het einde van het boek bleek de Magister de slechterik te zijn terwijl je dat in het begin van het niet zou denken.
Ik zou iedereen die houdt van fantasie en fictie dit boek willen aanraden.
Schrijver: Rainbow Rowell
Uitgever: Van Goor
Genre: Fantasie
Aantal pagina’s: 499
Leeftijd doelgroep: 15 jaar
Samenvat Snow is al jaren voorspeld de uitverkorenen te zijn om de magiërswereld te beschermen tegen de Sleur, een wezen dat een soort ‘gaten’ creëert die alle magie ron appelsap opzuigen. Maar Simon kan zijn magie niet goed beheersen, en als hij zijn magie gebruikt is het alsof hij barst. Simon was gevonden door de Magister toen hij elf jaar oud was in de normale wereld. De Magister, die het schoolhoofd is van de toverschool Watford, stuurt hem daar naar toe. Als Simon in zijn laatste jaar op Watford zit, dreigt er een oorlog uit te breken, maakt zijn vriendin het met hem uit, is de Magister bijna nooit op school en loopt de Sleur rond in de gedaante van een jongere Simon. Daar bovenop is zijn kamergenoot en rivaal Baz niet komen opdagen voor school. Wanneer de geest van de overleden moeder van Baz tegen Simon zegt dat Baz moet gaan zoeken naar haar moordenaar, is Simon vastbesloten Baz te helpen. Als Baz acht weken te laat op school komt, gaan Simon, Baz en Simons beste vriendin Penelope op zoek naar de moordenaar van de moeder van Baz. Uit eindelijk vinden ze uit dat de Magister de opdracht heeft gegeven aan vampiers om haar te vermoorden. Ook komen ze er achter dat Simon zelf de Sleur is, want iedere keer als Simon zijn magie gebruikt creëert de Sleur een gat waar hij zijn magie vandaan haalt. Als Simon, Baz en Penelope naar de Magister gaan om hem te confronteren blijkt het dat hij Simons magie wil stelen om zo de Sleur zelf te kunnen verslaan. Maar voordat de Magister dat kan doen, komt de Sleur tevoorschijn en geeft Simon als het ware al zijn magie aan de Sleur, waardoor de Sleur verdwijnt en Simon zelf geen magie meer heeft.
De opbouw:
Het verhaal heeft een duidelijk begin, midden en eind, maar ook zijn er veel flashbacks over wat er eerdere jaren op Watford is gebeurd wat het soms een beetje verwarrend maakt. Maar ik vind het fijn dat die erin zitten want dan leer je meer over de karakters van hoe ze waren toen ze jonger waren in vergelijking met hoe ze nu zijn.
Voorbeeld: “Het ontglipte hem toen we in ons vijfde jaar tegen de chimaera in het bos vochten.”
De opbouw van spanning:
Ik vond het een spannend boek, en alhoewel je eigenlijk al weet dat Simon de Sleur gaat verslaan, weet je niet hoe en wanneer het gaat gebeuren. Hoe meer je van het boek leest hoe duidelijker en spannender het wordt. Bijvoorbeeld, soms wisselt het perspectief naar iemand die Lucy heet, maar snap je niet echt wie ze is en snap je niet goed waar ze het over heeft. Dit wordt later in het boek duidelijk.
Hoofds zes is bijvoorbeeld in Lucy’s perspectief geschreven: “Ik heb je zoveel te vertellen. Maar er is te weinig tijd. En mijn stem draagt het niet ver.” Hoofdstuk acht heeft zelfs maar een zin: “En de nevel is zo dik”.
De geloofwaardigheid:
verhaal gaat over magie en er komen draken en vampiers in voor, dus vind ik het niet realistisch. Maar de personen in het verhaal denken en doen wel als mensen en zijn eigenlijk ook normale mensen. In het verhaal wordt ook uitgelegd waarom normale mensen niks van de magiërswereld weten en ook wordt gezegd dat magiërs tussen de normale mensen wonen en dat ze er soms ook contact mee hebben. Dit bevorderd de geloofwaardigheid.
Voorbeeld: “Dus nu je zeker weet dat ik een vampier ben, vind je het niet erg meer? ’”
De schrijfstijl:
Elk hoofdstuk is in de ik-persoon geschreven voor elk karakter dat voorkomt in het boek. Er zijn lange zinnen van tweeënvijftig woorden en hele korte zinnen van maar drie woorden. De meeste zinnen in het boek zijn niet heel lang, wat het fijn maakt om te lezen. De woorden die de schrijver gebruikt vond ik niet heel lastig, maar bepaalde woorden moest ik twee keer lezen voordat ik begreep wat er mee bedoeld werd.
Voorbeeld: “Ik weet niet of het licht elektrisch of magisch is, maar het is niet verkeerd om lampen op je trap te installeren als het hele huis donkerrood of donker gelambriseerd is, en als de ramen zo ver weg zijn dat het midden van het huis aanvoelt als de bodem van de oceaan”
De boodschap van het verhaal:
Ik denk dat de boodschap van het boek is dat je soms hele grote offers moet geven om het juiste te kunnen doen. Simon die offert namelijk zijn magie, de krachtigste in de hele magiërswereld, op om de magiërswereld te redden van de Sleur. Een andere boodschap is hoe belangrijk vriendschap is. Want zonder Baz en Penelope had Simon niet geweten hoe hij de Sleur moest verslaan.
“Ik sluit mijn ogen en in gedachten open ik elke deur - open ik elk raam en draai ik elke kraan open - en laat alles over stromen in hem.” In deze zin zegt Simon dat hij al zijn magie aan de Sleur geeft.
Slot
Ik vond Carry on een heel fijn boek om te lezen omdat het in de ik-persoon is geschreven, waardoor ik me beter kon inleven in het verhaal. En omdat de hoofdstukken redelijk kort waren, dacht ik vaak ‘nog één hoofdstuk’, waarna ik er soms nog wel vijf las. Het boek had ik mede daardoor in een week uit. Het boek had een plottwist want op het einde van het boek bleek de Magister de slechterik te zijn terwijl je dat in het begin van het niet zou denken.
Ik zou iedereen die houdt van fantasie en fictie dit boek willen aanraden.
Inleiding
Sam Potter en de Relieken van de Dood is het zevende en laatste boek in de Harry Potter boekenreeks. Het verhaal speelt zich af in de jaren ’90.
De tovenaar Harry Potter en zijn tovervrienden Ron Wemel en Hermelien Griffel worden voor een gevaarlijke missie gezet. Ze hebben een manier gevonden om de duistere tovenaar Voldemort te verslaan. De vrienden zijn er achter gekomen dat Voldemort zijn ziel in 7 stukken heeft opgedeeld, en ze stuk voor stuk heeft verstopt in verschillende voorwerpen. Deze voorwerpen worden Gruzielementen genoemd, en ze worden gevormd als je iemand vermoord. Harry, Ron en Hermelien willen deze allemaal vinden en vernietigen. Uiteindelijk, als ze alle zeven Gruzielementen hebben gevonden, zouden ze Voldemort alleen zélf nog maar hoeven te verslaan.
Veel tovenaars denken dat Harry Potter de Uitverkorene zou zijn om deze gevaarlijke missie aan te gaan, omdat Harry de enige persoon is die ooit de Vloek des Doods heeft overleefd.
De drie vrienden gaan op zoek naar de Gruzielementen, maar nadat ze het eerste hebben gevonden, komen ze er achter dat dit nog niet zo makkelijk gaat worden. Ze moeten steeds in een tentje rondreizen, omdat de Dooddoeners (Voldemorts aanhangers) steeds op zoek zijn naar hun. Iedereen heeft inmiddels al door dat ze op zoek zijn naar Gruzielementen, en dit moet Voldemort natuurlijk voorkomen. Ook hebben Harry, Ron en Hermelien echt geen idee waar het volgende Gruzielelement zou kunnen zijn en hoe ze die moeten vernietigen.
Aan het einde van het boek, als de vrienden 5 Gruzielementen hebben vernietigd, denken ze dat de slang van Voldemort de laatste is. Maar daarin hebben ze ongelijk. Harry komt erachter dat hij zélf ook een Gruzielement is. Het boek eindigt met een gevecht tussen Harry en Voldemort, waarbij Harry wint, met behulp van de Relieken van de Dood.
Mid vond de verhaalopbouw duidelijk. Het verhaal begint rond Harry’s verjaardag, eind juli, waar ze nog thuis zijn. Op de avond dat Rons broer gaat trouwen, vluchten ze voor Dooddoeners. Het verhaal eindigt met het gevecht.. Wel wordt er ook gebruik gemaakt van flashbacks. Voorbeeld: Harry keek in de gedachten van de leraar die hij het meest haatte, professor Sneep, en kwam erachter dat Sneep hem al die tijd heeft proberen te beschermen.
al die tijd? ’
‘Altij zei Sneep.
Opbouw van spanning
Het boek begon meteen met een incident waarbij er werd gevochten. Harry moest namelijk overgeplaatst worden naar een veiligere plek, met alle bescherming mogelijk. Helaas had Harry’s uil en één van de beschermers het niet overleefd. Het leuke aan dit boek is dat er vaak plotseling een inval komt van Dooddoeners. Dit zorgt er echt voor dat ik nieuwsgierig wordt naar de afloop van zo’n inval, alhoewel het verder een heel onrealistisch boek is.
Geloofwaa ik al zei, is het een heel onrealistisch boek, wat het voor mij wel interessant maakt. Mensen kunnen toveren, dit kan natuurlijk niet in onze wereld. Ze vliegen op bezems en gebruiken kleine stokjes om elkaar pijn te doen of juist te helpen. Het laatste duel tussen Harry en Voldemort als voorbeeld. Harry vermoordt Voldemort met zijn eigen Vloek des Doods die hij op Harry heeft afgevoerd. Magie kennen wij in onze wereld niet.
Schrijf boek is geschreven met het idee om mensen te amuseren. Rowling heeft het boek geschreven ook voor kinderen om te begrijpen, waarvan ik denk dat dat goed is gelukt. Voor mij las het boek lekker, met niet te veel moeilijke woorden, en soms korte zinnetjes maar niet zinnen waarvan ik dacht: Wow, die zijn echt lang. Dit leest voor mij leest altijd veel fijner.
Boods belangrijke boodschap in dit boek is dat Harry, Ron en Hermelien nog steeds vrienden zijn ook al hebben ze veel meegemaakt. Ron liep op een gegeven moment weg van de tent, maar wilde toch graag terug en dit lukte ook met veel moeite. Harry en Hermelien waren boos, maar accepteerden het uiteindelijk toch. Ze hebben alles sámen gedaan, en het is ze gelukt. Een goede vriendschap ontstaat uit onenigheden en samen obstakels overwinnen.
Slot
vond dat Harry Potter en de Relieken van de Dood op een prettige manier is geschreven. Je leeft heel erg mee met wat de hoofdpersonen meemaken, omdat dit het laatste boek in de Harry Potter serie is en je al veel over ze weet. De flashbacks van Harry kan er wel voor zorgen dat je in de war raakt als je de andere boeken in de serie (nog) niet hebt gelezen, maar voor mij was het prima te begrijpen.
Harry Potter raad ik aan voor kinderen van mijn leeftijd. De eerste boeken in de serie raad ik ook aan voor jongere kinderen. Het boek begint meteen met een probleem, en deze blijven ook komen. Dit maakt het een spannend en meeslepend boek.
Sam Potter en de Relieken van de Dood is het zevende en laatste boek in de Harry Potter boekenreeks. Het verhaal speelt zich af in de jaren ’90.
De tovenaar Harry Potter en zijn tovervrienden Ron Wemel en Hermelien Griffel worden voor een gevaarlijke missie gezet. Ze hebben een manier gevonden om de duistere tovenaar Voldemort te verslaan. De vrienden zijn er achter gekomen dat Voldemort zijn ziel in 7 stukken heeft opgedeeld, en ze stuk voor stuk heeft verstopt in verschillende voorwerpen. Deze voorwerpen worden Gruzielementen genoemd, en ze worden gevormd als je iemand vermoord. Harry, Ron en Hermelien willen deze allemaal vinden en vernietigen. Uiteindelijk, als ze alle zeven Gruzielementen hebben gevonden, zouden ze Voldemort alleen zélf nog maar hoeven te verslaan.
Veel tovenaars denken dat Harry Potter de Uitverkorene zou zijn om deze gevaarlijke missie aan te gaan, omdat Harry de enige persoon is die ooit de Vloek des Doods heeft overleefd.
De drie vrienden gaan op zoek naar de Gruzielementen, maar nadat ze het eerste hebben gevonden, komen ze er achter dat dit nog niet zo makkelijk gaat worden. Ze moeten steeds in een tentje rondreizen, omdat de Dooddoeners (Voldemorts aanhangers) steeds op zoek zijn naar hun. Iedereen heeft inmiddels al door dat ze op zoek zijn naar Gruzielementen, en dit moet Voldemort natuurlijk voorkomen. Ook hebben Harry, Ron en Hermelien echt geen idee waar het volgende Gruzielelement zou kunnen zijn en hoe ze die moeten vernietigen.
Aan het einde van het boek, als de vrienden 5 Gruzielementen hebben vernietigd, denken ze dat de slang van Voldemort de laatste is. Maar daarin hebben ze ongelijk. Harry komt erachter dat hij zélf ook een Gruzielement is. Het boek eindigt met een gevecht tussen Harry en Voldemort, waarbij Harry wint, met behulp van de Relieken van de Dood.
Mid vond de verhaalopbouw duidelijk. Het verhaal begint rond Harry’s verjaardag, eind juli, waar ze nog thuis zijn. Op de avond dat Rons broer gaat trouwen, vluchten ze voor Dooddoeners. Het verhaal eindigt met het gevecht.. Wel wordt er ook gebruik gemaakt van flashbacks. Voorbeeld: Harry keek in de gedachten van de leraar die hij het meest haatte, professor Sneep, en kwam erachter dat Sneep hem al die tijd heeft proberen te beschermen.
al die tijd? ’
‘Altij zei Sneep.
Opbouw van spanning
Het boek begon meteen met een incident waarbij er werd gevochten. Harry moest namelijk overgeplaatst worden naar een veiligere plek, met alle bescherming mogelijk. Helaas had Harry’s uil en één van de beschermers het niet overleefd. Het leuke aan dit boek is dat er vaak plotseling een inval komt van Dooddoeners. Dit zorgt er echt voor dat ik nieuwsgierig wordt naar de afloop van zo’n inval, alhoewel het verder een heel onrealistisch boek is.
Geloofwaa ik al zei, is het een heel onrealistisch boek, wat het voor mij wel interessant maakt. Mensen kunnen toveren, dit kan natuurlijk niet in onze wereld. Ze vliegen op bezems en gebruiken kleine stokjes om elkaar pijn te doen of juist te helpen. Het laatste duel tussen Harry en Voldemort als voorbeeld. Harry vermoordt Voldemort met zijn eigen Vloek des Doods die hij op Harry heeft afgevoerd. Magie kennen wij in onze wereld niet.
Schrijf boek is geschreven met het idee om mensen te amuseren. Rowling heeft het boek geschreven ook voor kinderen om te begrijpen, waarvan ik denk dat dat goed is gelukt. Voor mij las het boek lekker, met niet te veel moeilijke woorden, en soms korte zinnetjes maar niet zinnen waarvan ik dacht: Wow, die zijn echt lang. Dit leest voor mij leest altijd veel fijner.
Boods belangrijke boodschap in dit boek is dat Harry, Ron en Hermelien nog steeds vrienden zijn ook al hebben ze veel meegemaakt. Ron liep op een gegeven moment weg van de tent, maar wilde toch graag terug en dit lukte ook met veel moeite. Harry en Hermelien waren boos, maar accepteerden het uiteindelijk toch. Ze hebben alles sámen gedaan, en het is ze gelukt. Een goede vriendschap ontstaat uit onenigheden en samen obstakels overwinnen.
Slot
vond dat Harry Potter en de Relieken van de Dood op een prettige manier is geschreven. Je leeft heel erg mee met wat de hoofdpersonen meemaken, omdat dit het laatste boek in de Harry Potter serie is en je al veel over ze weet. De flashbacks van Harry kan er wel voor zorgen dat je in de war raakt als je de andere boeken in de serie (nog) niet hebt gelezen, maar voor mij was het prima te begrijpen.
Harry Potter raad ik aan voor kinderen van mijn leeftijd. De eerste boeken in de serie raad ik ook aan voor jongere kinderen. Het boek begint meteen met een probleem, en deze blijven ook komen. Dit maakt het een spannend en meeslepend boek.
J. 10/05/2023 20:39Elzendaalcollege
Titel: Schuld
Schrijver: Mel Wallis de Vries
Uitgever: De Fontein
Genre: Hier en nu verhalen
Aantal pagina’s: 226 pagina’s
Leeftijd: 15 jaar en ouder
Inleidi boek gaat over verschillende meisjes die leven in de huidige tijd. Het belangrijkste meisje is Leila, ze is 16 jaar en zit op hockey. Leila was niet populair en had geen vriendinnen, ze werd gepest. Op het gegeven moment was ze er klaar mee en pleegde ze zelfmoord. Kort daarna pleegde nog 2 andere meiden zelfmoord, Kate en Yara. Kate zat in de klas van Leila maar kende haar verder niet. Kate is 16 jaar en populair op school. En Yara kende Leila helemaal niet ze wist alleen dat het een stil meisje op school was. Yara was ook 16 jaar en hoorde ook bij de populaire meiden. Niemand snapte waarom er 3 zelfmoorden in zo korte tijd waren maar de politie kon geen duidelijk verband vinden dus deed er niks mee. Tot op het gegeven moment Tess een briefje kreeg met daarop geschreven “Jij bent de volgende”, ze ging hiermee naar de politie maar die zeiden dat het waarschijnlijk een grap was. Maar Tess kreeg meer verdachte briefjes en ging het zelf uitzoeken op sociale media wie er achter die briefjes zit. Doordat ze zelf op onderzoek uitging werd ze bijna vermoord maar ze kon net op tijd de politie bellen en is gered. Zo zijn ze er wel achter gekomen dat de broer van Leila overal achter zat omdat hij boos was, hij had in Leila’s dagboek gelezen over de meiden. Leila voelde zich gepest door hen. Zo bleek dus dat Yara en Kate helemaal geen zelfmoord hadden gepleegd maar vermoord waren, de moordenaar had het gewoon laten lijken op zelfmoord.
Be van het verhaal
Ik vind de opbouw van mijn boek begrijpelijk genoeg. Maar op sommige momenten had het iets duidelijker gekund. Zoals op de eerste pagina’s is het niet duidelijk hoe je begint, je raakt hierdoor verward. Later in het verhaal is de opbouw wel duidelijk. Er komen geen flashbacks of flashforwards in het boek voor.
Het begin is een stuk tekst van de moordenaar maar je wist niet dat dit de moordenaar was dus daardoor is het heel onbegrijpelijk.
van de spanning
Ik vind de opbouw van de spanning in het verhaal erg goed want het boek is heel mysterieus in het middenstuk. Ook door de wisseling van vertelperspectief wordt de spanning meer. Je wordt helemaal op het verkeerde spoor gezet en pas op de laatste 10 bladzijdes wordt de waarheid duidelijk. Hierdoor is het spannend tot het eind.
In het middenstuk staan er stukken geschreven door de moordenaar maar er wordt niet duidelijk van wie het zou kunnen zijn. En op de laatste 10 bladzijdes staat het dagboek van Leila met alle redenen.
Gelo boek is geloofwaardig want het is allemaal levensecht en er komt niks van fantasie in voor. Het enige is dat het allemaal wel heel erg toevallig is, daardoor vind ik het niet heel erg geloofwaardig meer overkomen. Toch is het zo dat het voorspelbaar lijkt maar dat valt erg tegen en het verhaal heeft een onverwachte wending.
Een voorbeeld van zo een toevallig moment is dat Yara een paar dagen voordat ze vermoord wordt elke keer de moordenaar tegenkomt op school en met hem in gesprek is, terwijl ze hem eerst nog nooit had gezien.
Schri vind de schrijfstijl van de schrijfster fijn lezen. De zinnen zijn niet langdradig, en de alinea’s zijn redelijk kort. Daardoor wordt het niet saai. Er worden geen moeilijke woorden gebruikt en ik ben geen woorden tegengekomen die ik niet ken. De schrijfster gebruikt beleefd taalgebruik. Er wordt in het hele boek dezelfde tekstsoort gebruikt namelijk amuseren.
Boo boek gaat over zelfmoord en ik denk dat het doel van de schrijver is dat de lezer na gaat denken over wat de gevolgen voor nabestaanden zijn nadat iemand zelfmoord heeft gepleegd. Het is een schokkend verhaal op deze manier vind ik dat de schrijver de boodschap goed heeft over laten komen.
Je ziet de impact van de zelfmoord van Leila bij de broer van Leila terug. Hij vermoord mensen omdat hij vindt dat zij verantwoordelijk zijn voor de dood van zijn zusje. Later pleegt hij zelf ook zelfmoord.
Co vind dat Schuld een goed boek is. Ik zou het boek aanraden aan mensen die spannende en herkenbare verhalen graag lezen. Het leest lekker en het heeft spanning waardoor je door wil blijven lezen en wil weten hoe het afloopt. Je krijgt een vermoeden in het verhaal over de afloop maar je wordt op het verkeerde spoor gezet waardoor het slot alleen maar leuker is. Je kunt jezelf goed inleven in het verhaal omdat het iemand van je eigen leeftijd is. En omdat het een realistisch verhaal is.
Schrijver: Mel Wallis de Vries
Uitgever: De Fontein
Genre: Hier en nu verhalen
Aantal pagina’s: 226 pagina’s
Leeftijd: 15 jaar en ouder
Inleidi boek gaat over verschillende meisjes die leven in de huidige tijd. Het belangrijkste meisje is Leila, ze is 16 jaar en zit op hockey. Leila was niet populair en had geen vriendinnen, ze werd gepest. Op het gegeven moment was ze er klaar mee en pleegde ze zelfmoord. Kort daarna pleegde nog 2 andere meiden zelfmoord, Kate en Yara. Kate zat in de klas van Leila maar kende haar verder niet. Kate is 16 jaar en populair op school. En Yara kende Leila helemaal niet ze wist alleen dat het een stil meisje op school was. Yara was ook 16 jaar en hoorde ook bij de populaire meiden. Niemand snapte waarom er 3 zelfmoorden in zo korte tijd waren maar de politie kon geen duidelijk verband vinden dus deed er niks mee. Tot op het gegeven moment Tess een briefje kreeg met daarop geschreven “Jij bent de volgende”, ze ging hiermee naar de politie maar die zeiden dat het waarschijnlijk een grap was. Maar Tess kreeg meer verdachte briefjes en ging het zelf uitzoeken op sociale media wie er achter die briefjes zit. Doordat ze zelf op onderzoek uitging werd ze bijna vermoord maar ze kon net op tijd de politie bellen en is gered. Zo zijn ze er wel achter gekomen dat de broer van Leila overal achter zat omdat hij boos was, hij had in Leila’s dagboek gelezen over de meiden. Leila voelde zich gepest door hen. Zo bleek dus dat Yara en Kate helemaal geen zelfmoord hadden gepleegd maar vermoord waren, de moordenaar had het gewoon laten lijken op zelfmoord.
Be van het verhaal
Ik vind de opbouw van mijn boek begrijpelijk genoeg. Maar op sommige momenten had het iets duidelijker gekund. Zoals op de eerste pagina’s is het niet duidelijk hoe je begint, je raakt hierdoor verward. Later in het verhaal is de opbouw wel duidelijk. Er komen geen flashbacks of flashforwards in het boek voor.
Het begin is een stuk tekst van de moordenaar maar je wist niet dat dit de moordenaar was dus daardoor is het heel onbegrijpelijk.
van de spanning
Ik vind de opbouw van de spanning in het verhaal erg goed want het boek is heel mysterieus in het middenstuk. Ook door de wisseling van vertelperspectief wordt de spanning meer. Je wordt helemaal op het verkeerde spoor gezet en pas op de laatste 10 bladzijdes wordt de waarheid duidelijk. Hierdoor is het spannend tot het eind.
In het middenstuk staan er stukken geschreven door de moordenaar maar er wordt niet duidelijk van wie het zou kunnen zijn. En op de laatste 10 bladzijdes staat het dagboek van Leila met alle redenen.
Gelo boek is geloofwaardig want het is allemaal levensecht en er komt niks van fantasie in voor. Het enige is dat het allemaal wel heel erg toevallig is, daardoor vind ik het niet heel erg geloofwaardig meer overkomen. Toch is het zo dat het voorspelbaar lijkt maar dat valt erg tegen en het verhaal heeft een onverwachte wending.
Een voorbeeld van zo een toevallig moment is dat Yara een paar dagen voordat ze vermoord wordt elke keer de moordenaar tegenkomt op school en met hem in gesprek is, terwijl ze hem eerst nog nooit had gezien.
Schri vind de schrijfstijl van de schrijfster fijn lezen. De zinnen zijn niet langdradig, en de alinea’s zijn redelijk kort. Daardoor wordt het niet saai. Er worden geen moeilijke woorden gebruikt en ik ben geen woorden tegengekomen die ik niet ken. De schrijfster gebruikt beleefd taalgebruik. Er wordt in het hele boek dezelfde tekstsoort gebruikt namelijk amuseren.
Boo boek gaat over zelfmoord en ik denk dat het doel van de schrijver is dat de lezer na gaat denken over wat de gevolgen voor nabestaanden zijn nadat iemand zelfmoord heeft gepleegd. Het is een schokkend verhaal op deze manier vind ik dat de schrijver de boodschap goed heeft over laten komen.
Je ziet de impact van de zelfmoord van Leila bij de broer van Leila terug. Hij vermoord mensen omdat hij vindt dat zij verantwoordelijk zijn voor de dood van zijn zusje. Later pleegt hij zelf ook zelfmoord.
Co vind dat Schuld een goed boek is. Ik zou het boek aanraden aan mensen die spannende en herkenbare verhalen graag lezen. Het leest lekker en het heeft spanning waardoor je door wil blijven lezen en wil weten hoe het afloopt. Je krijgt een vermoeden in het verhaal over de afloop maar je wordt op het verkeerde spoor gezet waardoor het slot alleen maar leuker is. Je kunt jezelf goed inleven in het verhaal omdat het iemand van je eigen leeftijd is. En omdat het een realistisch verhaal is.
Titel: De zoon van Neptunus (Helden van Olympus)
Schrijve Rick Riordan
Uitgever: Uitgeverij Zwijsen
Genre: Griekse mythologie
Aantal pagina’s: 461
Leeftijd doelgroep: 12 - 18 jaar
Inleiding
verhaal gaat over Percy, Hazel en Frank, drie halfgoden. Percy is in het Romeinse kamp van de halfgoden terechtgekomen en moet samen met Hazel en Frank een queeste doen om het kamp te redden van de Giganten. Op de queeste komen ze veel obstakels tegen, maar het hoofddoel is om naar Alaska te gaan om de god Thanatos (de god van de dood) te redden. Hierdoor kunnen de monsters waar ze tegen moeten vechten bij het kamp teruggestuurd worden naar de onderwereld. Dit was niet makkelijk want ze kwamen veel problemen tegen die ze moesten overwinnen. Een van de problemen was dat Hazel eigenlijk uit een andere tijd kwam en terug is gekomen uit de onderwereld om te helpen bij de queeste. Frank had zelf ook nog het probleem dat hij een houtje had dat zijn leven voorstelde en wanneer het opgebrand zou zijn hij dood zou gaan. Daarna was Percy zijn geheugen gestolen door de god Judo. Dit verhaal speelt zich af in het heden. Dit kun je zien aan dat ze datums van nu noemen en ze mobiele telefoontjes gebruiken. Ook noemt Hazel steeds dingen die van deze tijd zijn die zij in haar tijd nog niet hadden toen zij leefde. Richting het einde van dit verhaal is nog steeds niet zeker of ze het kamp kunnen redden, omdat ze tegen een groot leger van monsters moeten vechten bij het Romeinse kamp. Uiteindelijk weten ze hen te verslaan en hebben ze gewonnen. Percy word dan ook als Praetor (1 van de 2 leiders van het kamp) benoemd.
De opbouw van het verhaal.
De opbouw van het verhaal vind ik best rommelig, want er komen allemaal flashbacks in voor. Dit zie je bijvoorbeeld wanneer het over Hazels vorige leven gaat of over Frank zijn jeugd. Dus dat maakt het wel wat minder overzichtelijk dan dat het echt achter elkaar afspeelt. Aan de andere kant vind ik dat er wel een duidelijk begin is en je het middenstuk en het einde er best makkelijk uit kan halen. Het begin is bijvoorbeeld dat Percy het kamp vond en ze een beetje uitleg gaven over wat er gebeurde met hem. Ook herken je het einde aan dat ze Thonatos hadden bevrijd en terug naar het kamp gingen voor het laatste gevecht.
opbouw van spanning.
Ik vind dat de opbouw van de spanning er wel is, want ze beginnen rustig en hoe verder je in het verhaal komt hoe meer er gebeurt en hoe gevaarlijker het wordt. In het begin lopen ze bijvoorbeeld gewoon rustig door het kamp heen, maar meer richting het einde zijn ze op een queeste en moeten ze zorgen dat ze de giganten verslaan. Ik vind ook dat er over het algemeen veel spanning in het boek zit, : want steeds is er wel iets waarvan je denkt: Zouden ze daar wel uit komen.
De geloofwaardigheid van het verhaal.
Dit boek is totaal ongeloofwaardig en zou ook nooit in het echt kunnen gebeuren. Zo zijn er bijvoorbeeld monsters, goden en giganten. Ook hebben de hoofdrolspelers speciale krachten. Er zijn ook plekken die nooit zouden kunnen bestaan zoals de onderwereld. In dit citaat kun je zien dat het verhaal nooit echt kan zijn: “mag ik je voorstellen: mijn vriend Terminus. Hij is een god! Te laat verschenen er begrip en angst op het gezicht van de gigant. Percy liet het hoofd van de god zo hard mogelijk op Polybotes’ neus neerdalen en de gigant loste op - hij verschrompelde tot een appelsap ende berg zeewier, reptielenhuid en giftige drek.’’. Hierin kun je zien dat dit verhaal dus nooit echt gebeurd zou kunnen zijn.
De schrijfstijl van de schrijver.
De schrijver schrijft best lange zinnen, maar ook niet extreem lange zinnen. Hij gebruikt soms ook best moeilijke woorden. Dit is vooral zo omdat er best veel Griekse en Romeinse woorden in voor komen. Bijvoorbeeld in het kamp als ze een bepaald iets hebben waar dan het Romeinse woord voor gebruikt wordt. De schrijver houdt zich ook aan maar een tekstvorm. De tekstvorm is namelijk een amuserend verhaal.
De boodschap van het verhaal.
Ik denk dat de boodschap van dit verhaal is dat je samen met je vrienden sterker staat dan alleen en dat je altijd op elkaar kan steunen. Ik denk dit omdat een heel belangrijk gedeelte van het boek is dat de 3 hoofdpersonen in elkaar vertrouwen en dat ze er samen voor staan en ook elkaar nodig hebben. Bijvoorbeeld het moment toen Frank zijn levenshout aan Hazel gaf omdat hij wist dat zij het beter zou kunnen bewaren. Hieraan zie je dat vertrouwen en steun heel belangrijke dingen zijn in dit boek. Dit vind ik goed.
het algemeen vond ik het avontuurlijk en spannend boek. Dit vond ik omdat er veel in gebeurde en je nooit wist of dat het wel goed zou aflopen met de hoofdrolspelers. Ook zijn ze op veel plekken geweest in het boek en ze waren aan het reizen door heel Noord-Amerika. De opbouw van het verhaal vond ik soms verwarrend, maar uiteindelijk begreep ik het verhaal wel. Als je net zoals ik houd van spannende en avontuurlijke boeken raad ik je aan om dit boek te lezen, want dat komt er zeker veel in voor.
Schrijve Rick Riordan
Uitgever: Uitgeverij Zwijsen
Genre: Griekse mythologie
Aantal pagina’s: 461
Leeftijd doelgroep: 12 - 18 jaar
Inleiding
verhaal gaat over Percy, Hazel en Frank, drie halfgoden. Percy is in het Romeinse kamp van de halfgoden terechtgekomen en moet samen met Hazel en Frank een queeste doen om het kamp te redden van de Giganten. Op de queeste komen ze veel obstakels tegen, maar het hoofddoel is om naar Alaska te gaan om de god Thanatos (de god van de dood) te redden. Hierdoor kunnen de monsters waar ze tegen moeten vechten bij het kamp teruggestuurd worden naar de onderwereld. Dit was niet makkelijk want ze kwamen veel problemen tegen die ze moesten overwinnen. Een van de problemen was dat Hazel eigenlijk uit een andere tijd kwam en terug is gekomen uit de onderwereld om te helpen bij de queeste. Frank had zelf ook nog het probleem dat hij een houtje had dat zijn leven voorstelde en wanneer het opgebrand zou zijn hij dood zou gaan. Daarna was Percy zijn geheugen gestolen door de god Judo. Dit verhaal speelt zich af in het heden. Dit kun je zien aan dat ze datums van nu noemen en ze mobiele telefoontjes gebruiken. Ook noemt Hazel steeds dingen die van deze tijd zijn die zij in haar tijd nog niet hadden toen zij leefde. Richting het einde van dit verhaal is nog steeds niet zeker of ze het kamp kunnen redden, omdat ze tegen een groot leger van monsters moeten vechten bij het Romeinse kamp. Uiteindelijk weten ze hen te verslaan en hebben ze gewonnen. Percy word dan ook als Praetor (1 van de 2 leiders van het kamp) benoemd.
De opbouw van het verhaal.
De opbouw van het verhaal vind ik best rommelig, want er komen allemaal flashbacks in voor. Dit zie je bijvoorbeeld wanneer het over Hazels vorige leven gaat of over Frank zijn jeugd. Dus dat maakt het wel wat minder overzichtelijk dan dat het echt achter elkaar afspeelt. Aan de andere kant vind ik dat er wel een duidelijk begin is en je het middenstuk en het einde er best makkelijk uit kan halen. Het begin is bijvoorbeeld dat Percy het kamp vond en ze een beetje uitleg gaven over wat er gebeurde met hem. Ook herken je het einde aan dat ze Thonatos hadden bevrijd en terug naar het kamp gingen voor het laatste gevecht.
opbouw van spanning.
Ik vind dat de opbouw van de spanning er wel is, want ze beginnen rustig en hoe verder je in het verhaal komt hoe meer er gebeurt en hoe gevaarlijker het wordt. In het begin lopen ze bijvoorbeeld gewoon rustig door het kamp heen, maar meer richting het einde zijn ze op een queeste en moeten ze zorgen dat ze de giganten verslaan. Ik vind ook dat er over het algemeen veel spanning in het boek zit, : want steeds is er wel iets waarvan je denkt: Zouden ze daar wel uit komen.
De geloofwaardigheid van het verhaal.
Dit boek is totaal ongeloofwaardig en zou ook nooit in het echt kunnen gebeuren. Zo zijn er bijvoorbeeld monsters, goden en giganten. Ook hebben de hoofdrolspelers speciale krachten. Er zijn ook plekken die nooit zouden kunnen bestaan zoals de onderwereld. In dit citaat kun je zien dat het verhaal nooit echt kan zijn: “mag ik je voorstellen: mijn vriend Terminus. Hij is een god! Te laat verschenen er begrip en angst op het gezicht van de gigant. Percy liet het hoofd van de god zo hard mogelijk op Polybotes’ neus neerdalen en de gigant loste op - hij verschrompelde tot een appelsap ende berg zeewier, reptielenhuid en giftige drek.’’. Hierin kun je zien dat dit verhaal dus nooit echt gebeurd zou kunnen zijn.
De schrijfstijl van de schrijver.
De schrijver schrijft best lange zinnen, maar ook niet extreem lange zinnen. Hij gebruikt soms ook best moeilijke woorden. Dit is vooral zo omdat er best veel Griekse en Romeinse woorden in voor komen. Bijvoorbeeld in het kamp als ze een bepaald iets hebben waar dan het Romeinse woord voor gebruikt wordt. De schrijver houdt zich ook aan maar een tekstvorm. De tekstvorm is namelijk een amuserend verhaal.
De boodschap van het verhaal.
Ik denk dat de boodschap van dit verhaal is dat je samen met je vrienden sterker staat dan alleen en dat je altijd op elkaar kan steunen. Ik denk dit omdat een heel belangrijk gedeelte van het boek is dat de 3 hoofdpersonen in elkaar vertrouwen en dat ze er samen voor staan en ook elkaar nodig hebben. Bijvoorbeeld het moment toen Frank zijn levenshout aan Hazel gaf omdat hij wist dat zij het beter zou kunnen bewaren. Hieraan zie je dat vertrouwen en steun heel belangrijke dingen zijn in dit boek. Dit vind ik goed.
het algemeen vond ik het avontuurlijk en spannend boek. Dit vond ik omdat er veel in gebeurde en je nooit wist of dat het wel goed zou aflopen met de hoofdrolspelers. Ook zijn ze op veel plekken geweest in het boek en ze waren aan het reizen door heel Noord-Amerika. De opbouw van het verhaal vond ik soms verwarrend, maar uiteindelijk begreep ik het verhaal wel. Als je net zoals ik houd van spannende en avontuurlijke boeken raad ik je aan om dit boek te lezen, want dat komt er zeker veel in voor.
M. 09/05/2023 21:23Elzendaalcollege
Ik vond het een heel leuk en spannend boek! ! En ik had veel plezier met het lezen van het boek. 😃.
Geheimen van het Wilde Woud
Door: Tonke Dragt
Uitgeverij: Leopold
Genre: Fictie
Aantal pagina’s: 476
Leeftijd doelgroep: 10+
Door: Teun van Haperen 3aa
Inlei
De hoofdpersoon is Tiuri, een 17-jarige jongen. Een van de trouwste ridders van de koning wordt vermist. Deze ridder zou naar een plek genaamd ‘’Het Wilde Woud’’ zijn gegaan. Van de meeste mensen die daar heengaan, komen er velen nooit meer terug. Tiuri gaat toch op pad om de ridder te zoeken. Hij komt langs allemaal verschillende obstakels, zoals een geheimzinnige jonkvrouw, een duistere burcht en hij speelt zelfs een schaakspel op leven en dood. Toch blijft hij opzoek gaan naar de ridder. Tiuri komt dan uiteindelijk oog in oog met een vijand van het koninkrijk die een laffe aanval op de koning voorbereidt. Het speelt zich in de middeleeuwse tijd af. Uiteindelijk vinden ze de ridder en komt het toch nog goed.
Beoordeling van het verhaal:
Een spannende opbouw wat het ook leuk maakt, soms flashbacks van het eerdere boek (Brief voor de koning).
Opbouw van spanning:
De opbouw van het verhaal is al spannend dus het begint rustig en daarna word het steeds spannender.
Geloo is niet een heel geloofwaardig verhaal want veel dingen gebeuren bij toeval, maar het zou vroeger gebeurd kunnen zijn
Schrijfstijl schrijver gebruikt moeilijke woorden en het zijn vooral lange zinnen, soms had ik dus een beetje moeite met het begrijpen van het verhaal.
Boodscha schrijver wil de lezer vooral laten amuseren. Maar soms staat er ook nog wat filosofisch in het boek.
Slotmen vind het boek dus soms een beetje onbegrijpelijk, maar het laat me wel meeleven met Tiuri. Er komt ook veel actie in voor, dit vind ik goed aan het boek. Ook is er een geheimzinnige sfeer, je weet nooit echt wat er gebeurt en dat maakt het boek ook leuk. Ik vind het soms best wel schokkend, er gebeuren veel heftige dingen in, maar dit maakt me dan ook weer nieuwsgierig naar de afloop van het verhaal. Ik raad dit boek wel aan, want het is een heel meeslepend boek en je leest er zo doorheen.
Door: Tonke Dragt
Uitgeverij: Leopold
Genre: Fictie
Aantal pagina’s: 476
Leeftijd doelgroep: 10+
Door: Teun van Haperen 3aa
Inlei
De hoofdpersoon is Tiuri, een 17-jarige jongen. Een van de trouwste ridders van de koning wordt vermist. Deze ridder zou naar een plek genaamd ‘’Het Wilde Woud’’ zijn gegaan. Van de meeste mensen die daar heengaan, komen er velen nooit meer terug. Tiuri gaat toch op pad om de ridder te zoeken. Hij komt langs allemaal verschillende obstakels, zoals een geheimzinnige jonkvrouw, een duistere burcht en hij speelt zelfs een schaakspel op leven en dood. Toch blijft hij opzoek gaan naar de ridder. Tiuri komt dan uiteindelijk oog in oog met een vijand van het koninkrijk die een laffe aanval op de koning voorbereidt. Het speelt zich in de middeleeuwse tijd af. Uiteindelijk vinden ze de ridder en komt het toch nog goed.
Beoordeling van het verhaal:
Een spannende opbouw wat het ook leuk maakt, soms flashbacks van het eerdere boek (Brief voor de koning).
Opbouw van spanning:
De opbouw van het verhaal is al spannend dus het begint rustig en daarna word het steeds spannender.
Geloo is niet een heel geloofwaardig verhaal want veel dingen gebeuren bij toeval, maar het zou vroeger gebeurd kunnen zijn
Schrijfstijl schrijver gebruikt moeilijke woorden en het zijn vooral lange zinnen, soms had ik dus een beetje moeite met het begrijpen van het verhaal.
Boodscha schrijver wil de lezer vooral laten amuseren. Maar soms staat er ook nog wat filosofisch in het boek.
Slotmen vind het boek dus soms een beetje onbegrijpelijk, maar het laat me wel meeleven met Tiuri. Er komt ook veel actie in voor, dit vind ik goed aan het boek. Ook is er een geheimzinnige sfeer, je weet nooit echt wat er gebeurt en dat maakt het boek ook leuk. Ik vind het soms best wel schokkend, er gebeuren veel heftige dingen in, maar dit maakt me dan ook weer nieuwsgierig naar de afloop van het verhaal. Ik raad dit boek wel aan, want het is een heel meeslepend boek en je leest er zo doorheen.
< Leestip
