Ik vond het wel een leuk boek en er gebeurde veel en het was wel spannend.
Super spannend, er bevinden veel plottwisten en ik leef er helemaal voor whahah.
Dit boek heb ik binnen 3 dagen uitgelezen, omdat het zo leuk en spannend was.
Hoewel ik boek 1 nogsteeds mijn favoriet is, geef ik deze 4 sterren.
Dit boek heb ik binnen 3 dagen uitgelezen, omdat het zo leuk en spannend was.
Hoewel ik boek 1 nogsteeds mijn favoriet is, geef ik deze 4 sterren.
Ik vind het een heel leuk boek, vooral omdat je in het begin al een soort van weet wat er gaat gebeuren, en het boek eigenlijk maar over 1 dag gaat, vanuit meerdere hoeken.
1. 08/03/2023 10:15
Dit boek vond ik heel vermakend en spannend omdat er altijd wel wat gebeurt. Harry en zijn vrienden maken dingen mee die heel spannend zijn om te lezen, en daardoor is het moeilijk om het boek weg te leggen. Ik vind het zeker een aanrader om te lezen.
Het was een spontaan, emotioneel boek. Het was heftig maar super leuk. Het liet een traantje over mijn wang rollen.
F. 08/03/2023 10:13Sevenwolden
Ik vind het boek heel leuk, en mooi beschreven. Het speelt zich af in Crema, Italië en de omgeving word tot in de puntjes beschreven. Dit boek is echt mijn favoriet en ik raad het iedereen aan.
Een leuk en informatief boek voor de mensen die van voetbal houden. Het is een documentaire alleen dan geschreven.
1. 08/03/2023 10:04Sevenwolden
Ik vond het interessant om te lezen hoe 2 verhalen uiteindelijk samenkomen in 1 einde. In het begin heb je nog niet echt door wat het ene verhaal met het andere te maken heeft, maar dat komt langzaam samen.
Het was heel erg spannend omdat het gaat over een gezin dat gegijzeld wordt door iemand uit een tbs kliniek en je wil weten of het wel goed komt met ze. Het gaat ook over iemand die in een auto ongeluk is geweest en in het water beland. Uiteindelijk ging de vrouw die in het auto ongeluk was geweest, naar het huis waar de tbs man het gezin gijzelt, omdat daar het ongeluk bij in de buurt was gebeurd. Het is spannend om te lezen hoe ze uiteindelijk helpt het gezin te bevrijden.
Het was heel erg spannend omdat het gaat over een gezin dat gegijzeld wordt door iemand uit een tbs kliniek en je wil weten of het wel goed komt met ze. Het gaat ook over iemand die in een auto ongeluk is geweest en in het water beland. Uiteindelijk ging de vrouw die in het auto ongeluk was geweest, naar het huis waar de tbs man het gezin gijzelt, omdat daar het ongeluk bij in de buurt was gebeurd. Het is spannend om te lezen hoe ze uiteindelijk helpt het gezin te bevrijden.
Ik vind het een fijn boek om te lezen. Het leest lekker en je wil blijven doorlezen.
Het is een boek uit 1985, maar heel veel dingen die toen gebeurde, gebeuren nu nog steeds en daarom spreekt het boek denk ik nog steeds aan. Zoals dingen over het milieu, de natuur, de overbevolking. In het land Thule zijn er vrouwen aan de macht. Het is leuk om te lezen hoe de wereld eruit zou kunnen zien als er alleen maar vrouwen de macht hadden. Ik vond het ook een spannend boek. Zoals toen 1 van de hoofdpersonen gewond raakte en iemand anders werd ontvoerd. Ik wilde blijven lezen hoe het af zou lopen.
Ik wil graag de andere delen ook lezen. Ik zou dit boek ook aanraden aan andere kinderen om te lezen.
Het is een boek uit 1985, maar heel veel dingen die toen gebeurde, gebeuren nu nog steeds en daarom spreekt het boek denk ik nog steeds aan. Zoals dingen over het milieu, de natuur, de overbevolking. In het land Thule zijn er vrouwen aan de macht. Het is leuk om te lezen hoe de wereld eruit zou kunnen zien als er alleen maar vrouwen de macht hadden. Ik vond het ook een spannend boek. Zoals toen 1 van de hoofdpersonen gewond raakte en iemand anders werd ontvoerd. Ik wilde blijven lezen hoe het af zou lopen.
Ik wil graag de andere delen ook lezen. Ik zou dit boek ook aanraden aan andere kinderen om te lezen.
Het was een super leuk en soms wel een beetje een spannend boek!
Ik vind het een heel gaaf boek omdat het in het echt ook vaak kan gebeuren en dat spreekt aan.
Ik vind het niet zo heel leuk boek. Want het is wel een saai verhaal.
Ik vond het een leuk boek maar het leek een beetje op de andere boeken van 100% coco.
Ik vond het boek wel leuk om te lezen alleen er waren heel veel karakters en ik heb moeite met al die namen te onthouden.
Ik vind het een leuk boek, want ik heb de vorige delen ook gelezen en dit is een vervolg. Het is een klein beetje spannend, dus het leest ook makkelijk weg.
Het was een hele spannende verhaal, het is makkelijk te lezen. Niet zoals andere boeken.
Recensie boek
Titel: Boy 7
Schrijver: Mirjam mouse
Uitgever: Van Holkema en Warendof
Inleiding.
Mening.
1.Ik vond dit boek erg leuk, want het bouwt zich heel mooi op. Het verhaal speelt zich ook af in 2 tijden dat is ook kei leuk om te lezen. Deze tijden kun je ook uit elkaar halen, want het is in 2 verschillende lettertype geschreven. Voor de rest is het een leuk en spannend boek.
Vragen?
2.Het boek is een realistische boek je leeft er erg mee in. Je word er erg mee ingenomen. Je vraagt je ook veel dingen af zoals “hoe gaat het met hem” en “gaat hij het wel halen? ’’ en “wat moet hij hiermee”.
Samenvatting.
3. Het gaat over een jongen die zijn geheugen is verloren. Hij is bij een grasveld die helemaal kaal is. Na een tijdje vind hij een rugzak. In die rugzak vind hij een telefoon. Hij ontvangt veel voicemailberichten. Hij probeert zijn verleden te vinden en stap voor stap komt hij achter de pijnlijke waarheid. Dat doet hij met behulp van de spullen in zijn rugzak. Hij wou de politie bellen maar in een van die voicemail hoorde hij een stem zeggen bel niet de politie. Hij wist zeker dat dat zijn eigen stem was en hij luisterde ernaar. Maar zolang hij niks herinnert wilt hij niks of niemand vertrouwen zelfs Lara niet. Hij besluit alles in zijn eentje te doen. Dus eigenlijk is het een soort van escape verhaal. Hij is ergens en hij weet helemaal niks.
Stap 2
Verhaalopbouw
A).Ik vind dit verhaal opbouw heel fijn. Het bouwt zich steeds beter op en word steeds spannender. Het speelt ook in 2 tijden af en dat is juist leuk voor het verhaalopbouw het is een hele spannende opbouw. Ik vind dat omdat ik van zulke escape verhalen hou.
Geloofwaardigheid.
B).Het is heel realistisch maar ook weer niet, want je kan niet zomaar je geheugen kwijtraken en op een leeg grasveld terecht komen maar voor de rest is het wel erg geloofwaardig.
Schrijfstijl.
C). Ik vind het heel fijn hoe ze schrijft en ze gebruikt niet te lange zinnen en ook geen moeilijke woorden ofzo. Ze legt dingen heel fijn uit en ze weet wanneer ze veel details moet geven en wanneer niet. Bijvoorbeeld toen ze gingen vechten legde ze het fijn uit.
Boodschap.
D). De boodschap van dit boek is denk ik dat je niet iedereen zo snel moet vertrouwen en dat je nooit weet hoe mensen eigenlijk zijn. En ik vind wel dat ze gelijk heeft want je weet maar nooit hoe mensen kunnen zijn.
Stap 3
Slotmening.
Ik vind het een leuk boek en ik zou het zeker aanraden voor de mensen die niet erg van lezen houden zoals ik, want het is een erg spannend boek en een meelevend boek.
I A
2Hc.
Titel: Boy 7
Schrijver: Mirjam mouse
Uitgever: Van Holkema en Warendof
Inleiding.
Mening.
1.Ik vond dit boek erg leuk, want het bouwt zich heel mooi op. Het verhaal speelt zich ook af in 2 tijden dat is ook kei leuk om te lezen. Deze tijden kun je ook uit elkaar halen, want het is in 2 verschillende lettertype geschreven. Voor de rest is het een leuk en spannend boek.
Vragen?
2.Het boek is een realistische boek je leeft er erg mee in. Je word er erg mee ingenomen. Je vraagt je ook veel dingen af zoals “hoe gaat het met hem” en “gaat hij het wel halen? ’’ en “wat moet hij hiermee”.
Samenvatting.
3. Het gaat over een jongen die zijn geheugen is verloren. Hij is bij een grasveld die helemaal kaal is. Na een tijdje vind hij een rugzak. In die rugzak vind hij een telefoon. Hij ontvangt veel voicemailberichten. Hij probeert zijn verleden te vinden en stap voor stap komt hij achter de pijnlijke waarheid. Dat doet hij met behulp van de spullen in zijn rugzak. Hij wou de politie bellen maar in een van die voicemail hoorde hij een stem zeggen bel niet de politie. Hij wist zeker dat dat zijn eigen stem was en hij luisterde ernaar. Maar zolang hij niks herinnert wilt hij niks of niemand vertrouwen zelfs Lara niet. Hij besluit alles in zijn eentje te doen. Dus eigenlijk is het een soort van escape verhaal. Hij is ergens en hij weet helemaal niks.
Stap 2
Verhaalopbouw
A).Ik vind dit verhaal opbouw heel fijn. Het bouwt zich steeds beter op en word steeds spannender. Het speelt ook in 2 tijden af en dat is juist leuk voor het verhaalopbouw het is een hele spannende opbouw. Ik vind dat omdat ik van zulke escape verhalen hou.
Geloofwaardigheid.
B).Het is heel realistisch maar ook weer niet, want je kan niet zomaar je geheugen kwijtraken en op een leeg grasveld terecht komen maar voor de rest is het wel erg geloofwaardig.
Schrijfstijl.
C). Ik vind het heel fijn hoe ze schrijft en ze gebruikt niet te lange zinnen en ook geen moeilijke woorden ofzo. Ze legt dingen heel fijn uit en ze weet wanneer ze veel details moet geven en wanneer niet. Bijvoorbeeld toen ze gingen vechten legde ze het fijn uit.
Boodschap.
D). De boodschap van dit boek is denk ik dat je niet iedereen zo snel moet vertrouwen en dat je nooit weet hoe mensen eigenlijk zijn. En ik vind wel dat ze gelijk heeft want je weet maar nooit hoe mensen kunnen zijn.
Stap 3
Slotmening.
Ik vind het een leuk boek en ik zou het zeker aanraden voor de mensen die niet erg van lezen houden zoals ik, want het is een erg spannend boek en een meelevend boek.
I A
2Hc.
Titel: Dik in mijn hoofd
Schrijfster: Victoria Farkas
Uitgeverij: Moon
INLEIDING:
1. MENING:
Ik vind het verhaal een goed voorbeeld voor de lezers. Het verhaal is schokkend. Ik vind het belangrijk dat de lezers ook in kunnen zien wat Anorexia precies is en wat het met je doet.
2. CITAAT:
Roos was sinds die tijd pas anderhalve kilo kwijtgeraakt. Dat moest toch sneller kunnen? Dat het zo langzaam ging, kwam vast en zeker doordat ze haast iedere avond mee moest eten. Was daar geen oplossing voor? Zouden andere meisjes dezelfde problemen hebben? Zouden zij ook verplicht moeten eten van hun ouders?
3. SAMENVATTING:
De 14-jarige Roos zit in de 2e klas. Ze heeft veel vriendinnen en woont samen met haar moeder, vader, haar broer Arne en haar kleine zusje Floortje.
Elke dag begon Roos zichzelf steeds dikker te vinden. Het nieuwe meisje in haar klas was heel mooi slank vond Roos. Ze besloot af te vallen, door geen tussendoortjes meer te eten, naar ontbijt overslaan, naar amper eten en veel sporten, en haar eten uit te spugen. Roos begon haar vriendinnen steeds meer te negeren. Ze loog tegen iedereen zolang ze maar niet hoefde te eten. Roos werd steeds dunner en dunner. Het viel haar vriendinnen steeds meer op hoe dun ze werd. Ze maakten zich zorgen, en besloten met haar ouders te gaan praten. Roos beloofde hun dat ze weer zou eten. Roos loog weer snel en begon laxeermiddelen te gebruiken. Totdat haar ouders ook daar achter kwamen. Roos en haar ouders gingen naar de dokter ‘ze heeft Anorexia Nervosa’. Arne bracht Roos naar een kliniek waar ze aan kon komen en aan haar zelf kon werken. Haar vriendinnen kwamen vaak langs om te kijken hoe het met Roos ging .
VERHAALOPBOUW
Vanaf het begin zie je hoe Anorexia zich ontwikkeld bij Roos. Ik vind het jammer dat het verhaal een open einde heeft, en ik dus niet weet hoe het afloopt met Roos. Ik vind het boek niet spannend wel indrukwekkend. Want je leest hoe Anorexia zich ontwikkeld en hoe het is om Anorexia te hebben. In het begin van het boek begon Roos zich steeds dikker te vinden en later in het boek ging ze zich uithongeren.
GELOOFWAARDIGHEID
Het verhaal is echt gebeurd. Dit weet ik omdat de schrijfster in het voorwoord heeft geschreven dat ze vrouwen/meiden geÏnterviewd heeft die de ziekte hadden of nog altijd hebben. Daar heeft ze haar boek op gebaseerd. Sommige mensen vinden zich net als Roos te dik, terwijl ze niet dik zijn. Vandaar de titel ‘Dik in mijn hoofd’. Bij sommige mensen word de ziekte zo erg dat ze een eetstoornis krijgen .
SCHRIJFSTIJL
De schrijfster gebruikt niet al te moeilijke woorden en zinnen. Dat vind ik fijn om het verhaal beter te snappen. Het is ook fijn dat de schrijfster sommige woorden uitlegt, in de verhaallijn. Bijvoorbeeld: Een paar van die laxeerpilletjes per dag, en hup... rennen naar de wc. Nu weet ik dat laxeermiddelen een medicijn is waardoor je snel naar de wc moet.
BOODSCHAP
Ik denk dat de schrijfster wil dat je na het boek weet wat Anorexia is en wat het met je doet. Ik vind het belangrijk want vaak weten mensen niet precies wat Anorexia is, en maken daardoor foute opmerkingen en hebben niet door wat heb betekend voor de patiënt. Veel kennissen van Roos zeiden dat ze ‘gewoon’ moest eten.
SLOTMENING
Ik vind het een leerzaam en indrukwekkend boek. Als je meer wilt weten over Anorexia en wat het doet met de patiënt en haar omgeving raad ik je het zeker aan om het te lezen. Als je het vervelend vind dat het boek een open einde heeft dan zou ik het niet lezen.
Anouk Brisko 2Hc.
Schrijfster: Victoria Farkas
Uitgeverij: Moon
INLEIDING:
1. MENING:
Ik vind het verhaal een goed voorbeeld voor de lezers. Het verhaal is schokkend. Ik vind het belangrijk dat de lezers ook in kunnen zien wat Anorexia precies is en wat het met je doet.
2. CITAAT:
Roos was sinds die tijd pas anderhalve kilo kwijtgeraakt. Dat moest toch sneller kunnen? Dat het zo langzaam ging, kwam vast en zeker doordat ze haast iedere avond mee moest eten. Was daar geen oplossing voor? Zouden andere meisjes dezelfde problemen hebben? Zouden zij ook verplicht moeten eten van hun ouders?
3. SAMENVATTING:
De 14-jarige Roos zit in de 2e klas. Ze heeft veel vriendinnen en woont samen met haar moeder, vader, haar broer Arne en haar kleine zusje Floortje.
Elke dag begon Roos zichzelf steeds dikker te vinden. Het nieuwe meisje in haar klas was heel mooi slank vond Roos. Ze besloot af te vallen, door geen tussendoortjes meer te eten, naar ontbijt overslaan, naar amper eten en veel sporten, en haar eten uit te spugen. Roos begon haar vriendinnen steeds meer te negeren. Ze loog tegen iedereen zolang ze maar niet hoefde te eten. Roos werd steeds dunner en dunner. Het viel haar vriendinnen steeds meer op hoe dun ze werd. Ze maakten zich zorgen, en besloten met haar ouders te gaan praten. Roos beloofde hun dat ze weer zou eten. Roos loog weer snel en begon laxeermiddelen te gebruiken. Totdat haar ouders ook daar achter kwamen. Roos en haar ouders gingen naar de dokter ‘ze heeft Anorexia Nervosa’. Arne bracht Roos naar een kliniek waar ze aan kon komen en aan haar zelf kon werken. Haar vriendinnen kwamen vaak langs om te kijken hoe het met Roos ging .
VERHAALOPBOUW
Vanaf het begin zie je hoe Anorexia zich ontwikkeld bij Roos. Ik vind het jammer dat het verhaal een open einde heeft, en ik dus niet weet hoe het afloopt met Roos. Ik vind het boek niet spannend wel indrukwekkend. Want je leest hoe Anorexia zich ontwikkeld en hoe het is om Anorexia te hebben. In het begin van het boek begon Roos zich steeds dikker te vinden en later in het boek ging ze zich uithongeren.
GELOOFWAARDIGHEID
Het verhaal is echt gebeurd. Dit weet ik omdat de schrijfster in het voorwoord heeft geschreven dat ze vrouwen/meiden geÏnterviewd heeft die de ziekte hadden of nog altijd hebben. Daar heeft ze haar boek op gebaseerd. Sommige mensen vinden zich net als Roos te dik, terwijl ze niet dik zijn. Vandaar de titel ‘Dik in mijn hoofd’. Bij sommige mensen word de ziekte zo erg dat ze een eetstoornis krijgen .
SCHRIJFSTIJL
De schrijfster gebruikt niet al te moeilijke woorden en zinnen. Dat vind ik fijn om het verhaal beter te snappen. Het is ook fijn dat de schrijfster sommige woorden uitlegt, in de verhaallijn. Bijvoorbeeld: Een paar van die laxeerpilletjes per dag, en hup... rennen naar de wc. Nu weet ik dat laxeermiddelen een medicijn is waardoor je snel naar de wc moet.
BOODSCHAP
Ik denk dat de schrijfster wil dat je na het boek weet wat Anorexia is en wat het met je doet. Ik vind het belangrijk want vaak weten mensen niet precies wat Anorexia is, en maken daardoor foute opmerkingen en hebben niet door wat heb betekend voor de patiënt. Veel kennissen van Roos zeiden dat ze ‘gewoon’ moest eten.
SLOTMENING
Ik vind het een leerzaam en indrukwekkend boek. Als je meer wilt weten over Anorexia en wat het doet met de patiënt en haar omgeving raad ik je het zeker aan om het te lezen. Als je het vervelend vind dat het boek een open einde heeft dan zou ik het niet lezen.
Anouk Brisko 2Hc.
< Leestip
