Heel goed boek veel spanning maar soms ook grappige momenten.
Echt een super leuk! ! Het is echt een spannend boek dat je soms niet verder durft te lezen! Ik ben nu aan het derde deel aan het lezen heel leuk. Het tweede deel deel eindigt met een cliffhanger. Je leest vanuit het eerste deel naar het derde deel toe!
Ik vond het een leuk en grappig boek en het gaat ook echt over de middelbare.
Ik vind het een saai boek want er zitten weinig plaatjes in en het was ook niet mijn type boek.
Een niet moeilijk leesbaar boek over verliefdheid en rouw. Hoe geestelijke nood tot waanzin kan drijven.
Simon heeft de kapperszaak van zijn opa overgenomen. Zijn vader heeft hij nooit gekend, omdat hij is omgekomen bij de vliegramp op Tenerife in 1977.
Het boek sprak mij aan, omdat ik nog zo goed weet dat het vliegtuigongeluk gebeurde.
Het boek is niet moeilijk leesbaar, maar sommige stukken wel wat saai.
Het boek sprak mij aan, omdat ik nog zo goed weet dat het vliegtuigongeluk gebeurde.
Het boek is niet moeilijk leesbaar, maar sommige stukken wel wat saai.
Heel goed boek, Simon Scarrow is echt heel goed in het schrijven over vroeger hij kan het ook echt goed spannend maken.
Ik vond het een heel intresant boek over hoe je sterker kan zijn mentaal en vieziek het verteld ook hoe je een goede reputaatie kan op bouwen en veel meer tips.
Ik vind het een geweldig boek, want ze helpen je met je gender en als je op iemand valt die geen man of vrouw zijn. Ze hebben zelfs een begrippenlijst voor woorden waarvan je de betekenis waarschijnlijk niet kent.
Ik vond dit boek echt super leuk. Het is een tof en spannend verhaal. Ik zou hem echt nog wel een keer lezen.
Ik vond het een super spannend boek en dat vind ik wel leuk. Er komen veel personen in voor.
ONDER DE RADAR
Schrijver: Marcel van de Ven
Uitgever: Kluitman
Genre : jeugdboek, thriller, fictie, schoolverhaal
Aantal pagina's: 183 pagina's
Leeftijd doelgroep: 13 jaar en ouder
Inleiding
Er zijn drie hoofdpersonen in het boek, Elin, Hannah en Alex. Dit zijn de ik-personen in het boek. Je beleeft het boek vanuit deze personen. Het boek speelt zich af in de huidige tijd.
Alex, Hannah en Elin zitten bij elkaar in de klas. Ze hebben allemaal hun eigen leven en problemen. Alex vindt het vervelend dat zijn neef Sam zo stoer doet de laatste tijd. Hij heeft het steeds over wapens en drillrap. Elin is vorig jaar haar vader verloren en ze wordt gechanteerd door haar ex-vriendje Sam. Hij heeft bepaalde foto's van haar en dreigt deze rond te sturen via social media.
Hannah is een nieuwkomer op school en wordt daardoor gepest. Thuis heeft ze vaak problemen met haar moeders nieuwe vriend André.
Hannah en Elin moeten samen een opdracht maken voor Engels. Hierdoor worden ze goede vriendinnen. Dan slaat het noodlot toe: een paar jongens halen een streek uit met Hannah. Zij weten naaktfoto's van haar te bemachtigen. Deze plaatsen ze op het digibord op school. Alex komt erachter dat Sam dit gedaan heeft. Tijdens deze ruzie trekt Sam een mes. Alex probeert dit af te pakken, maar snijdt hierdoor Sam. Alex vlucht het oude schoolgebouw in. Hannah heeft zich vanuit schaamte ook verstopt in het oude schoolgebouw.
Uiteindelijk besluiten ze de verkoper van het wapen te gaan confronteren. Uit angst belt Hannah de politie. Iedereen wordt opgepakt. Elin komt ook naar het politiebureau. Nu gaan alle balletjes rollen. Hannah en Elin krijgen allebei de juiste hulp bij hun problemen. Sam en Alex krijgen een taakstraf en Sam verplichte begeleiding en gaat uiteindelijk naar een internaat.
Beoordeling
Ik vind dat het verhaal duidelijk opgebouwd is, omdat er eerst aandacht wordt besteed aan de hoofdpersonen en hun dagelijkse problemen. Deze problemen komen daarna duidelijk terug in het verhaal. En bij het slot komt er hulp voor iedereen. Er zijn regelmatig flashbacks naar het verleden. Hierdoor kunnen de problemen van de hoofdpersonen beter begrepen worden.
Citaat: 'Mis je je vader erg? ' 'Heel erg, antwoordt ze meteen.' 'Hij was heel lief, ging altijd met mee naar paardrijden en we hielden alle twee van fietsen. Ik heb geen broertjes of zusjes, dus nu heb ik alleen mijn moeder nog.'
Naar mijn mening bouwt de spanning in het boek zich op. De gebeurtenissen volgen elkaar logisch op. En pas later wordt het echt spannend. Je denkt dan zelf ook vaak: Gaan ze die foto echt op het digibord zetten? Wat gaat Sam met die wapens doen, gaat hij ze echt gebruiken? En later: Wat gaat er nu met de kinderen gebeuren? Welke straffen krijgen ze? Zien ze in dat de kinderen echt hulp nodig hebben?
Persoonlijk vind ik de geloofwaardigheid van het boek enorm groot. Alle problemen zijn echt van deze tijd en realistisch. Vrijwel dagelijks hoor je in het nieuws over dergelijke zaken. Vanwege de actualiteit, wordt het boek extra interessant. De geloofwaardigheid wordt nog groter omdat de schrijver ook al jarenlang werkzaam is bij de politie. Hij heeft zijn ervaring zeker meegenomen in het boek.
Citaat: Ik heb een uur huilend gedoucht en me voorgenomen om het allemaal te vergeten. Sam ging vast niets doen met dat filmpje en die foto's. Dat zou hij nooit durven.
Mijn indruk is dat het boek goed leesbaar is. Het zijn allemaal normale zinnen en duidelijke woorden. Hierdoor is het boek goed te begrijpen en zeker niet langdradig. Elk hoofdstuk is geschreven vanuit een andere persoon. Boven het hoofdstuk staat ook duidelijk de naam. Dus als je aan het hoofdstuk begint weet je al vanuit wie het hoofdstuk geschreven is.
Citaat: Hannah
'Hé Hannah, leuke pyjama! ' zegt een meisje uit de derde klas met een grijns. Verbaasd kijk ik haar na. Ik heb gewoon een spijkerbroek en een t-shirt aan.
Ik heb geen twijfel over de goed uitgewerkte boodschap van de schrijver. Hij wil de lezer kennis laten maken met de veel voorkomende problemen bij jeugd in deze tijd en dat je in gaat zien wat het allemaal teweeg kan brengen. Dit wordt extra duidelijk door het nawoord van de schrijver gevolgd door 11 pagina's met uitleg over de onderwerpen in het boek: groepsdruk, wapens, sexting, huiselijk geweld en chantage. Als laatste zijn er twee pagina's gevuld met gegevens van hulporganisaties zoals De Kindertelefoon.
Slot
Als je een boek wil lezen waardoor je echt met beide benen staat in de wereld met de problemen die tieners op dit moment vaak mee maken, dan moet je zeker 'Onder de radar' lezen. Aan de ene kant ervaar je de worstelingen van iemand die uitermate stoer wil zijn en ook zeker stoer gevonden wil worden. Aan de andere kant zie je direct welke impact dit gedrag op het leven van een ander heeft. Ook is er zicht op waar dit allemaal toe kan leiden en wat dit met je toekomst kan doen. Ik vind het hierdoor echt een goed boek om te lezen en raad het iedereen ook zeker aan. Het is een mooie spiegel waar je in kan kijken. Wij leven immers in de wereld waar deze problemen dagelijks voor (kunnen) komen.
Schrijver: Marcel van de Ven
Uitgever: Kluitman
Genre : jeugdboek, thriller, fictie, schoolverhaal
Aantal pagina's: 183 pagina's
Leeftijd doelgroep: 13 jaar en ouder
Inleiding
Er zijn drie hoofdpersonen in het boek, Elin, Hannah en Alex. Dit zijn de ik-personen in het boek. Je beleeft het boek vanuit deze personen. Het boek speelt zich af in de huidige tijd.
Alex, Hannah en Elin zitten bij elkaar in de klas. Ze hebben allemaal hun eigen leven en problemen. Alex vindt het vervelend dat zijn neef Sam zo stoer doet de laatste tijd. Hij heeft het steeds over wapens en drillrap. Elin is vorig jaar haar vader verloren en ze wordt gechanteerd door haar ex-vriendje Sam. Hij heeft bepaalde foto's van haar en dreigt deze rond te sturen via social media.
Hannah is een nieuwkomer op school en wordt daardoor gepest. Thuis heeft ze vaak problemen met haar moeders nieuwe vriend André.
Hannah en Elin moeten samen een opdracht maken voor Engels. Hierdoor worden ze goede vriendinnen. Dan slaat het noodlot toe: een paar jongens halen een streek uit met Hannah. Zij weten naaktfoto's van haar te bemachtigen. Deze plaatsen ze op het digibord op school. Alex komt erachter dat Sam dit gedaan heeft. Tijdens deze ruzie trekt Sam een mes. Alex probeert dit af te pakken, maar snijdt hierdoor Sam. Alex vlucht het oude schoolgebouw in. Hannah heeft zich vanuit schaamte ook verstopt in het oude schoolgebouw.
Uiteindelijk besluiten ze de verkoper van het wapen te gaan confronteren. Uit angst belt Hannah de politie. Iedereen wordt opgepakt. Elin komt ook naar het politiebureau. Nu gaan alle balletjes rollen. Hannah en Elin krijgen allebei de juiste hulp bij hun problemen. Sam en Alex krijgen een taakstraf en Sam verplichte begeleiding en gaat uiteindelijk naar een internaat.
Beoordeling
Ik vind dat het verhaal duidelijk opgebouwd is, omdat er eerst aandacht wordt besteed aan de hoofdpersonen en hun dagelijkse problemen. Deze problemen komen daarna duidelijk terug in het verhaal. En bij het slot komt er hulp voor iedereen. Er zijn regelmatig flashbacks naar het verleden. Hierdoor kunnen de problemen van de hoofdpersonen beter begrepen worden.
Citaat: 'Mis je je vader erg? ' 'Heel erg, antwoordt ze meteen.' 'Hij was heel lief, ging altijd met mee naar paardrijden en we hielden alle twee van fietsen. Ik heb geen broertjes of zusjes, dus nu heb ik alleen mijn moeder nog.'
Naar mijn mening bouwt de spanning in het boek zich op. De gebeurtenissen volgen elkaar logisch op. En pas later wordt het echt spannend. Je denkt dan zelf ook vaak: Gaan ze die foto echt op het digibord zetten? Wat gaat Sam met die wapens doen, gaat hij ze echt gebruiken? En later: Wat gaat er nu met de kinderen gebeuren? Welke straffen krijgen ze? Zien ze in dat de kinderen echt hulp nodig hebben?
Persoonlijk vind ik de geloofwaardigheid van het boek enorm groot. Alle problemen zijn echt van deze tijd en realistisch. Vrijwel dagelijks hoor je in het nieuws over dergelijke zaken. Vanwege de actualiteit, wordt het boek extra interessant. De geloofwaardigheid wordt nog groter omdat de schrijver ook al jarenlang werkzaam is bij de politie. Hij heeft zijn ervaring zeker meegenomen in het boek.
Citaat: Ik heb een uur huilend gedoucht en me voorgenomen om het allemaal te vergeten. Sam ging vast niets doen met dat filmpje en die foto's. Dat zou hij nooit durven.
Mijn indruk is dat het boek goed leesbaar is. Het zijn allemaal normale zinnen en duidelijke woorden. Hierdoor is het boek goed te begrijpen en zeker niet langdradig. Elk hoofdstuk is geschreven vanuit een andere persoon. Boven het hoofdstuk staat ook duidelijk de naam. Dus als je aan het hoofdstuk begint weet je al vanuit wie het hoofdstuk geschreven is.
Citaat: Hannah
'Hé Hannah, leuke pyjama! ' zegt een meisje uit de derde klas met een grijns. Verbaasd kijk ik haar na. Ik heb gewoon een spijkerbroek en een t-shirt aan.
Ik heb geen twijfel over de goed uitgewerkte boodschap van de schrijver. Hij wil de lezer kennis laten maken met de veel voorkomende problemen bij jeugd in deze tijd en dat je in gaat zien wat het allemaal teweeg kan brengen. Dit wordt extra duidelijk door het nawoord van de schrijver gevolgd door 11 pagina's met uitleg over de onderwerpen in het boek: groepsdruk, wapens, sexting, huiselijk geweld en chantage. Als laatste zijn er twee pagina's gevuld met gegevens van hulporganisaties zoals De Kindertelefoon.
Slot
Als je een boek wil lezen waardoor je echt met beide benen staat in de wereld met de problemen die tieners op dit moment vaak mee maken, dan moet je zeker 'Onder de radar' lezen. Aan de ene kant ervaar je de worstelingen van iemand die uitermate stoer wil zijn en ook zeker stoer gevonden wil worden. Aan de andere kant zie je direct welke impact dit gedrag op het leven van een ander heeft. Ook is er zicht op waar dit allemaal toe kan leiden en wat dit met je toekomst kan doen. Ik vind het hierdoor echt een goed boek om te lezen en raad het iedereen ook zeker aan. Het is een mooie spiegel waar je in kan kijken. Wij leven immers in de wereld waar deze problemen dagelijks voor (kunnen) komen.
In dit boek zijn de hoofdpersonen: Evi, Jill en Mare. Evi is een stil meisje die populair wil worden. Delen van dit verhaal gebeurde online op sociale media wat er van deze tijd is. Thuis heeft ze problemen, want haar ouders zijn gescheiden en haar vader heeft een nieuwe vriendin waarmee hij altijd is, en haar moeder is bijna nooit beschikbaar. Jill is juist één van de populaire meisjes die het perfecte lichaam heeft, er goed uit ziet, mooie make-up draagt en veel vriendinnen waar ze altijd mee is. Maar wat niemand weet is dat ze het eigenlijk helemaal niet leuk vindt, haar ouders zijn rijk maar nooit thuis. En ze is iedere week wel op een feestje. En dan heb je Mare, haar moeder heeft kanker en is niet meer te genezen, haar vader was overleden toen ze klein was dus ze heeft niemand. Mare is eenzaam en heeft niet zoveel vrienden, ze heeft alleen één vriend genaamd Harold, Hij maakt haar gelukkig. Eén voor een worden ze bewusteloos geslagen en worden ze wakker in verschillende kamers met een moderne IPad waarop ze elkaar kunnen zien en communiceren. Er wordt een briefje onder de deuren geschoven, en daarop staat ze één naam moeten opschrijven van de persoon die dood moet en dat de andere twee vrij zijn. Evi en Jill stemde beide voor Mare. Ze hoorde een shot en daarna opende hun deuren. Er was een video gestuurd via Whatsapp naar alle contacten van Mare waarin ze vertelde dat ze zelfmoord had gepleegd om Jills en Evi’s leven zuur te maken, en hoe ze het had gedaan. Er was ook een YouTube account waarop livestreams van de kamers openbaar gingen na de dood van Mare. Deze filmpjes gingen rond over heel het internet en de politie konden ze niet allemaal verwijderen.
De opbouw van het verhaal is duidelijk want, Ieder hoofdpersoon krijgt verschillende hoofdstukken, waardoor je het verhaal vanuit hun punt kon lezen. Op de eerste pagina van ieder hoofdstuk wordt er ook verteld hoeveel dagen ze nog over hebben voordat ze worden ontvoerd. Beetje vervelend was dat er vaak nieuwe hoofdstukken waren, dus soms een beetje moeilijk om te volgen. Er zitten geen flash- backs of forwards in.
Het boek is al meteen spannend, doordat in ieder hoofdstuk stond hoeveel dagen/uren ze nog overhadden voordat ze werden ontvoerd popelde dat de spanning op. Ook werd er in het begin van het boek gepraat over een enge man in de duinen die iets met de ontvoering te maken zou kunnen hebben.
Ontvoering is heel serieus, maar het komt niet vaak voor en vooral niet op deze manier. Er zitten heel veel details in het boek waardoor het realistisch zou kunnen lijk, bijvoorbeeld de Whatsapp gesprekken die ze hebben of hoe het er aan toe gaat op school. Maar het boek blijft onrealistisch.
De schrijver schrijft met woorden die tieners van deze tijd zouden kunnen gebruiken en gebruikte niet al te moeilijke woorden die je niet zou begrijpen. Omdat er veel details in het boek zitten kunnen de zinnen wat langer kunnen zijn. De schrijver schrijft in het algemeen in een amuserende tekstvorm.
Aan het einde van het boek staat er een klein stukje tekst geschreven over zelfmoord. In dat stukje schrijft de schrijver dat als je jezelf in een situatie bevind net zoals Mare, je terecht kan bij de zelfmoord hulplijn (0800-0113). De boodschap van de schrijver is, zelfmoord is geen uitweg.
Ik vond het een leuk boek, want het was een spannend thriller boek en daar houd ik van. Doordat het in het begin spannend was werd ik bijna meteen meegezogen in het verhaal, waardoor ik steeds door wou lezen. Ook vond ik het leuk dat het boek gaat over mensen van mijn leeftijd die ik stuk voor stuk leerde kennen in de opbouw van het verhaal. Ik raad het boek aan voor mensen die houden van een leuk thriller boek.
De opbouw van het verhaal is duidelijk want, Ieder hoofdpersoon krijgt verschillende hoofdstukken, waardoor je het verhaal vanuit hun punt kon lezen. Op de eerste pagina van ieder hoofdstuk wordt er ook verteld hoeveel dagen ze nog over hebben voordat ze worden ontvoerd. Beetje vervelend was dat er vaak nieuwe hoofdstukken waren, dus soms een beetje moeilijk om te volgen. Er zitten geen flash- backs of forwards in.
Het boek is al meteen spannend, doordat in ieder hoofdstuk stond hoeveel dagen/uren ze nog overhadden voordat ze werden ontvoerd popelde dat de spanning op. Ook werd er in het begin van het boek gepraat over een enge man in de duinen die iets met de ontvoering te maken zou kunnen hebben.
Ontvoering is heel serieus, maar het komt niet vaak voor en vooral niet op deze manier. Er zitten heel veel details in het boek waardoor het realistisch zou kunnen lijk, bijvoorbeeld de Whatsapp gesprekken die ze hebben of hoe het er aan toe gaat op school. Maar het boek blijft onrealistisch.
De schrijver schrijft met woorden die tieners van deze tijd zouden kunnen gebruiken en gebruikte niet al te moeilijke woorden die je niet zou begrijpen. Omdat er veel details in het boek zitten kunnen de zinnen wat langer kunnen zijn. De schrijver schrijft in het algemeen in een amuserende tekstvorm.
Aan het einde van het boek staat er een klein stukje tekst geschreven over zelfmoord. In dat stukje schrijft de schrijver dat als je jezelf in een situatie bevind net zoals Mare, je terecht kan bij de zelfmoord hulplijn (0800-0113). De boodschap van de schrijver is, zelfmoord is geen uitweg.
Ik vond het een leuk boek, want het was een spannend thriller boek en daar houd ik van. Doordat het in het begin spannend was werd ik bijna meteen meegezogen in het verhaal, waardoor ik steeds door wou lezen. Ook vond ik het leuk dat het boek gaat over mensen van mijn leeftijd die ik stuk voor stuk leerde kennen in de opbouw van het verhaal. Ik raad het boek aan voor mensen die houden van een leuk thriller boek.
D. 18/11/2022 17:17Elzendaalcollege
Kiki Derks van de Ven - 3Hb
Titel: Vals
Schrijver: Mel Wallis de Vries
Uitgever: Uitgeverij De Fontein
Genre: Jeugdthriller
Aantal pagina’s: 271 pagina’s
Doelgroep: Tieners en volwassen
Boven de 12 jaar
SAMENVATTING
Kim, Feline, Pippa en Abby (17, 18 jaar)
Wonen alle 4 in Amsterdam. Ze kennen
Elkaar van school en zijn al jaren
Vriendinnen.
De meiden gaan in de kerstvakantie
Naar de Ardennen. Als ze net zijn
Aangekomen, is het zo hard gaan
Sneeuwen dat ze zijn ingesneeuwd. Er
Is geen elektriciteit meer, het mobiele
Netwerk is uitgevallen en het
Dichtstbijzijnde huis is paar kilometer
Verder op.
Er gebeuren allemaal vreemde dingen
In het huisje. Eerst verdwijnt Kim na een
Ruzie met Abby. Abby krijgt later een
Appje dat Kim terug is naar Amsterdam
Met 1 van de jongens die ze hebben
Ontmoet. Daarna verdwijnt Feline na
Een ruzie met Pippa. Abby en Pippa
Vinden het hartstikke eng en willen zo
Snel mogelijk naar huis. Ze pakken hun
Spullen en graven de auto uit de
Sneeuw. Ze stapten in de auto, maar de
Benzine is op. Iemand heeft de benzine
Uit de auto laten lopen, dan maar weer
Terug naar het huisje. Bij het huisje
Aangekomen vinden Pippa en Abby iets
Heel vreemds, de sjaal van Feline met
Daarop geschreven met bloed ‘’JULLIE
GAAN ERAAN! ’’. Ze barsten in huilen
Uit. Abby pakt het jachtgeweer van haar
Vader en gaat hulp zoeken in het dorpje,
Pippa die blijft in het huisje. Opeens
Staat Casper voor de deur. Casper is het
Vriendje van Abby en gaat vreemd met
Pippa. Hij zit achter de verdwijningen
Van Kim en Feline, omdat Abby niet
Mag weten dat hij vreemdgaat. Casper
Probeerde Pippa te wurgen dan komt
Abby met het jachtgeweer en schiet ze
Casper neer.
De meiden overleven hun avontuur,
Maar spreken elkaar niet meer. Er komt
Een rechtszaak tegen Casper. Hij krijgt
Voor zijn daden 2 jaar gevangenisstraf.
Het verhaal speelt zich af in het heden.
BEOORDELING BOEK
Verhaalopbouw:
+ Er is een goed en duidelijk begin,
Midden en eind
+ Je hoort in het begin Kim als de
Ik-persoon, als Kim verdwijnt hoor je
Feline als de Ik-persoon. Als Feline
Verdwijnt hoor je Abby als de
Ik-persoon. In het slot van het verhaal
Hoor je Pippa ook als Ik-persoon. Op het
Eind van het verhaal hoor je Abby als de
Ik-persoon. Ik vind deze afwisseling best
Origineel, omdat ik dit nog niet bij een
Ander boek heb gezien. (maar ik lees
Ook niet zoveel)
+ Bij Kim, Feline en Abby heb je
Flashbacks in dit verhaal wat ze hebben
Meegemaakt. Ik vind deze heel
Interessant en begrijpelijk, omdat ik
GeÏnteresseerd ben in de verhalen wat
De vriendinnen hebben meegemaak.
Door deze flashbacks begrijp ik ook de
Dingen die Kim, Feline en Abby hebben
Meegemaakt.
- Soms vind ik de meerdere Ik-personen
Verwarrend, omdat je soms iets te snel
Door het boek leest en dat je dan de
Pagina miste waarin koeienletters de
Naam op stond wie de Ik-persoon was.
Spanningsopbouw:
+ Er zit spanning in het verhaal van
Begin tot eind, soms word het zo
Spanning dat het mij benieuwd maakt
Naar de afloop. Dit is echt ongelooflijk,
Want dit heb ik echt nog nooit bij een
Boek gehad, maar bij deze wel.
+ Er zit veel actie in het boek, daarom
Wordt het boek ook niet snel langdradig
En saai om te lezen. Door de actie zat ik
Ook soms heel erg in het boek en
Maakte het mij nieuwsgierig naar de
Afloop.
- Op 1 stukje vond ik het te spannend
Worden, maar daardoor keur ik de
Spanningsopbouw zeker niet af.
Geloofwaardigheid:
+ Het boek is geloofwaardig
Geschreven, omdat het in de Ardennen
Zo hard kan gaan sneeuwen dat je
Wordt ingesneeuwd kan raken. Een
Persoon, zoals Casper kan ook in het
Dagelijkse leven voorkomen. Die je
Vakantie van een goede vakantie naar
Een slechte vakantie maakt.
+ Het boek is realistisch, persoonlijk hou
Ik zelf niet zo van fantasie boeken,
Omdat ik me meestal niet goed kan
Inleven op de persoon of omdat de
Dingen die in het verhaal gebeuren heel
Ongeloofwaardig zijn.
- Mensen kunnen niet gewoon
Verdwijnen, dit maakt de
Geloofwaardigheid van het boek minder,
Persoonlijk vind ik dat best jammer.
Schrijfstijl
+ Ik vind het boek goed te lezen. De
Zinnen vind ik niet te lang en er zitten
Weinig moeilijke woorden in de tekst.
+ Mel Wallis de Vries heeft een best
Hippe schrijfstijl, er zitten Engelse
Uitspraken in, die ik ook in het dagelijks
Leven gebruik en ook liedjes waar ik
Soms ook naar luister.
+ Het is een spannend boek, een echte
Thriller.
- Er zitten woorden in het boek die ik
Niet begrijp. Het is dan soms lastig om
Te begrijpen wat er met de zin bedoeld
Wordt.
Boodschap
+ Het boek heeft een leerzame
Boodschap: niet alles is, zoals je denkt
Dat het is. Kim denkt dat Abby haar
Beste vriendin is, maar Abby gaat
Studeren met Pippa in Aix de Provence.
Kim had daar niks over gehoord. Abby
Denkt dat Casper haar vriendje is, maar
Casper gaat vreemd met Pippa.
Niemand had verwacht dat Casper
Achter alle daden zat die in de Ardennen
Zijn gebeurd.
- Ik kan niks slechts zeggen over de
Boodschap van de schrijver.
SLOT MENING
Ik ben zelf niet echt een lezer, maar was
Snel door het verhaal gevangen. Het
Boek is gemakkelijk te lezen. De
Spanning zit er vanaf het begin tot het
Eind in. Het boek is leerzaam, want niet
Alles lijkt wat het is. Ik herken mijzelf het
Meeste in Kim. Ze heeft bepaalde
Eigenschappen die ik ook heb.
Ik zou dit boek aanraden aan kinderen
En volwassenen boven de 12 jaar die
Van een beetje spanning houden. Voor
Kinderen jonger dan 12 jaar vind ik het
Nog te spannend om te lezen.
Een echte aanrader dus!
Titel: Vals
Schrijver: Mel Wallis de Vries
Uitgever: Uitgeverij De Fontein
Genre: Jeugdthriller
Aantal pagina’s: 271 pagina’s
Doelgroep: Tieners en volwassen
Boven de 12 jaar
SAMENVATTING
Kim, Feline, Pippa en Abby (17, 18 jaar)
Wonen alle 4 in Amsterdam. Ze kennen
Elkaar van school en zijn al jaren
Vriendinnen.
De meiden gaan in de kerstvakantie
Naar de Ardennen. Als ze net zijn
Aangekomen, is het zo hard gaan
Sneeuwen dat ze zijn ingesneeuwd. Er
Is geen elektriciteit meer, het mobiele
Netwerk is uitgevallen en het
Dichtstbijzijnde huis is paar kilometer
Verder op.
Er gebeuren allemaal vreemde dingen
In het huisje. Eerst verdwijnt Kim na een
Ruzie met Abby. Abby krijgt later een
Appje dat Kim terug is naar Amsterdam
Met 1 van de jongens die ze hebben
Ontmoet. Daarna verdwijnt Feline na
Een ruzie met Pippa. Abby en Pippa
Vinden het hartstikke eng en willen zo
Snel mogelijk naar huis. Ze pakken hun
Spullen en graven de auto uit de
Sneeuw. Ze stapten in de auto, maar de
Benzine is op. Iemand heeft de benzine
Uit de auto laten lopen, dan maar weer
Terug naar het huisje. Bij het huisje
Aangekomen vinden Pippa en Abby iets
Heel vreemds, de sjaal van Feline met
Daarop geschreven met bloed ‘’JULLIE
GAAN ERAAN! ’’. Ze barsten in huilen
Uit. Abby pakt het jachtgeweer van haar
Vader en gaat hulp zoeken in het dorpje,
Pippa die blijft in het huisje. Opeens
Staat Casper voor de deur. Casper is het
Vriendje van Abby en gaat vreemd met
Pippa. Hij zit achter de verdwijningen
Van Kim en Feline, omdat Abby niet
Mag weten dat hij vreemdgaat. Casper
Probeerde Pippa te wurgen dan komt
Abby met het jachtgeweer en schiet ze
Casper neer.
De meiden overleven hun avontuur,
Maar spreken elkaar niet meer. Er komt
Een rechtszaak tegen Casper. Hij krijgt
Voor zijn daden 2 jaar gevangenisstraf.
Het verhaal speelt zich af in het heden.
BEOORDELING BOEK
Verhaalopbouw:
+ Er is een goed en duidelijk begin,
Midden en eind
+ Je hoort in het begin Kim als de
Ik-persoon, als Kim verdwijnt hoor je
Feline als de Ik-persoon. Als Feline
Verdwijnt hoor je Abby als de
Ik-persoon. In het slot van het verhaal
Hoor je Pippa ook als Ik-persoon. Op het
Eind van het verhaal hoor je Abby als de
Ik-persoon. Ik vind deze afwisseling best
Origineel, omdat ik dit nog niet bij een
Ander boek heb gezien. (maar ik lees
Ook niet zoveel)
+ Bij Kim, Feline en Abby heb je
Flashbacks in dit verhaal wat ze hebben
Meegemaakt. Ik vind deze heel
Interessant en begrijpelijk, omdat ik
GeÏnteresseerd ben in de verhalen wat
De vriendinnen hebben meegemaak.
Door deze flashbacks begrijp ik ook de
Dingen die Kim, Feline en Abby hebben
Meegemaakt.
- Soms vind ik de meerdere Ik-personen
Verwarrend, omdat je soms iets te snel
Door het boek leest en dat je dan de
Pagina miste waarin koeienletters de
Naam op stond wie de Ik-persoon was.
Spanningsopbouw:
+ Er zit spanning in het verhaal van
Begin tot eind, soms word het zo
Spanning dat het mij benieuwd maakt
Naar de afloop. Dit is echt ongelooflijk,
Want dit heb ik echt nog nooit bij een
Boek gehad, maar bij deze wel.
+ Er zit veel actie in het boek, daarom
Wordt het boek ook niet snel langdradig
En saai om te lezen. Door de actie zat ik
Ook soms heel erg in het boek en
Maakte het mij nieuwsgierig naar de
Afloop.
- Op 1 stukje vond ik het te spannend
Worden, maar daardoor keur ik de
Spanningsopbouw zeker niet af.
Geloofwaardigheid:
+ Het boek is geloofwaardig
Geschreven, omdat het in de Ardennen
Zo hard kan gaan sneeuwen dat je
Wordt ingesneeuwd kan raken. Een
Persoon, zoals Casper kan ook in het
Dagelijkse leven voorkomen. Die je
Vakantie van een goede vakantie naar
Een slechte vakantie maakt.
+ Het boek is realistisch, persoonlijk hou
Ik zelf niet zo van fantasie boeken,
Omdat ik me meestal niet goed kan
Inleven op de persoon of omdat de
Dingen die in het verhaal gebeuren heel
Ongeloofwaardig zijn.
- Mensen kunnen niet gewoon
Verdwijnen, dit maakt de
Geloofwaardigheid van het boek minder,
Persoonlijk vind ik dat best jammer.
Schrijfstijl
+ Ik vind het boek goed te lezen. De
Zinnen vind ik niet te lang en er zitten
Weinig moeilijke woorden in de tekst.
+ Mel Wallis de Vries heeft een best
Hippe schrijfstijl, er zitten Engelse
Uitspraken in, die ik ook in het dagelijks
Leven gebruik en ook liedjes waar ik
Soms ook naar luister.
+ Het is een spannend boek, een echte
Thriller.
- Er zitten woorden in het boek die ik
Niet begrijp. Het is dan soms lastig om
Te begrijpen wat er met de zin bedoeld
Wordt.
Boodschap
+ Het boek heeft een leerzame
Boodschap: niet alles is, zoals je denkt
Dat het is. Kim denkt dat Abby haar
Beste vriendin is, maar Abby gaat
Studeren met Pippa in Aix de Provence.
Kim had daar niks over gehoord. Abby
Denkt dat Casper haar vriendje is, maar
Casper gaat vreemd met Pippa.
Niemand had verwacht dat Casper
Achter alle daden zat die in de Ardennen
Zijn gebeurd.
- Ik kan niks slechts zeggen over de
Boodschap van de schrijver.
SLOT MENING
Ik ben zelf niet echt een lezer, maar was
Snel door het verhaal gevangen. Het
Boek is gemakkelijk te lezen. De
Spanning zit er vanaf het begin tot het
Eind in. Het boek is leerzaam, want niet
Alles lijkt wat het is. Ik herken mijzelf het
Meeste in Kim. Ze heeft bepaalde
Eigenschappen die ik ook heb.
Ik zou dit boek aanraden aan kinderen
En volwassenen boven de 12 jaar die
Van een beetje spanning houden. Voor
Kinderen jonger dan 12 jaar vind ik het
Nog te spannend om te lezen.
Een echte aanrader dus!
Ik vond het een heel leuk boek om te lezen omdat er veel gebeurde en dat maakt het altijd leuker om te lezen omdat het dan nooit saai wordt (er gebeurd altijd wel iets). Ik raad dit boek vooral aan voor mensen die van fantasie houden omdat eigenlijk alles in dit boek nooit echt zou kunnen gebeuren. Ik vond het einde van het boek ook een mooi einde omdat alles uiteindelijk goed is gekomen(Sirius is vrij) alleen wat jammer was is dat ze Peter nooit hebben gevonden.
Recensie huis vol leugens
Huis vol leugens
Schrijver: Nicci French
Uitgever: Anthos uitgeverij
Genre: literaire thriller
Pagina's: 397
Leeftijd: vooral voor volwassen, maar kinderen kunnen het ook lezen
De vierenzestigjarige Neve leidt samen met haar grote liefde en drie kinderen een zalig gelukkig leven in het huis vol leugens van Nicci French. Neve ging vreemd met haar grote liefde op een man die ze op haar werk had ontmoet. Voor een tijdelijke ontsnapping uit haar wat saaie leven als echtgenoot, jonge moeder en vriendin. Ze spraken regelmatig af in zijn appartement in Londen. Op een dag krijgt Neve een bericht dat ze naar het appartement moest komen. Toen ze daar was zag ze het lichaam van haar minnaar dood liggen op de grond. In het volle zicht begaat ze een ernstige fout. Ze verbergt dat zij ooit in het appartement is geweest. Niks kan haar dan nog in verband brengen met Saul, de man waarop ze vreemd ging. Ze wilt niet dat mensen komen te weten dat ze is vreemd gegaan op haar man. Wat vreselijke gevolgen voor haar gezin zou hebben. Na dat ze haar sporen heeft weg gehaald is ze hulpeloos, ze moeten stil blijven. In het bijzijn van haar familie, collega's en vrienden. Rechercheur Alastair Hitching onderzoekt de moord en alle aanwijzingen wijzen naar Neve. Maar met elke leugen die ze vertelt, legt ze meer druk op zichzelf. Het verhaal speelt af een paar jaar geleden. In het einde bezoekt Neve een vrouw, Karen, en ze kwam erachter dat Will waarschijnlijk Saul heeft vermoord. Het probleem is dat Will nu bij haar man en dochter is. Eerst moest ze iets uit het appartement anders zouden ze weten dat Neve vreemd ging. Toen kwam ze Will tegen met de hamer. Neve dacht dat ze dood ging, maar toen kwam haar dochter binnen en redden haar leven. Will viel en raakte met zijn hoofd de hoek van de tafel. Toen belde ze de rechercheur en vertelde dat Will haar aanviel, maar niks over haar dochter.
Ik vind de opbouw van het verhaal best volg baar. Het begin was logische, het midden was iets moeilijker, maar was ook wel volg baar. Het einde was ook wel volg baar het laatste was naar 3 maanden zo dat moest je even beseffen om het weer goed te volgen.
De opbouw van de spanning is precies goed op het goede moment is er genoeg spanning of juist helemaal geen spanning wat ik zelf best wel fijn vind. Op het begin is er een beetje spanning, want ze vind het lichaam, in het midden wat minder spanning, want er gebeurt niet veel, midden einde is er meer spanning, want dan wordt ze aan gevallen en weet ze wie de moordenaar is en aan het einde is er bijna geen spanning, want dan zegt de rechercheur dat de moordenaar ook Saul moordenaar was.
Het is een best gelovig verhaal, want het zou zo in het echt kunnen gebeuren, want er worden per dag nog best wel veel moorden gebeurt. Alleen denk ik dat er niet zo veel mensen niet de 112 bellen, maar het is opzicht wel begrijpelijk waarom ze dat doet. Ik vind dat als je eenmaal aan het lezen bent is kan je je goed meeleven, want je leest ook haar gedachtes.
De schrijfstijl van de schrijvers schrijven vaker wel langere zinnen soms ook korte zinnen en dat komt waarschijnlijk ook omdat ze het vooral schrijver voor volwassen. Ze gebruiken soms wel moeilijke woorden, bijvoorbeeld minnaar, en dat vind ik zelf wel moeilijk, maar gelukkig gebruiken ze ook makkelijke woorden. Ze gebruiken maar een tekstsoort wat ik zelf wel fijn vind.
Ik denk dat de boodschap van het verhaal is: dat liegen vaak geen zin heeft en als je eenmaal liegt dat je dan meer gaat liegen en er dan steeds moeilijker uit komt en dat je het voor jezelf ook moeilijker maakt. Ik vind dat een goede boodschap, want veel mensen liegen veel terwijl het gewoon handiger is als je de waarheid vertelt.
Ik vind het een leuk boek, want het gaat over moord en ik vind dat zelf interessant. Het was ook een moeilijk boek door de moeilijke woorden en lange zinnen. Ik zou het wel aanraden omdat het gewoon een heel apart maar ook aangrijpend boek is. Ik zou het niet aanraden als je moeite hebt met lastige woorden en dan het niet meer leuk vind om te lezen en als je slecht tegen moord kan.
Huis vol leugens
Schrijver: Nicci French
Uitgever: Anthos uitgeverij
Genre: literaire thriller
Pagina's: 397
Leeftijd: vooral voor volwassen, maar kinderen kunnen het ook lezen
De vierenzestigjarige Neve leidt samen met haar grote liefde en drie kinderen een zalig gelukkig leven in het huis vol leugens van Nicci French. Neve ging vreemd met haar grote liefde op een man die ze op haar werk had ontmoet. Voor een tijdelijke ontsnapping uit haar wat saaie leven als echtgenoot, jonge moeder en vriendin. Ze spraken regelmatig af in zijn appartement in Londen. Op een dag krijgt Neve een bericht dat ze naar het appartement moest komen. Toen ze daar was zag ze het lichaam van haar minnaar dood liggen op de grond. In het volle zicht begaat ze een ernstige fout. Ze verbergt dat zij ooit in het appartement is geweest. Niks kan haar dan nog in verband brengen met Saul, de man waarop ze vreemd ging. Ze wilt niet dat mensen komen te weten dat ze is vreemd gegaan op haar man. Wat vreselijke gevolgen voor haar gezin zou hebben. Na dat ze haar sporen heeft weg gehaald is ze hulpeloos, ze moeten stil blijven. In het bijzijn van haar familie, collega's en vrienden. Rechercheur Alastair Hitching onderzoekt de moord en alle aanwijzingen wijzen naar Neve. Maar met elke leugen die ze vertelt, legt ze meer druk op zichzelf. Het verhaal speelt af een paar jaar geleden. In het einde bezoekt Neve een vrouw, Karen, en ze kwam erachter dat Will waarschijnlijk Saul heeft vermoord. Het probleem is dat Will nu bij haar man en dochter is. Eerst moest ze iets uit het appartement anders zouden ze weten dat Neve vreemd ging. Toen kwam ze Will tegen met de hamer. Neve dacht dat ze dood ging, maar toen kwam haar dochter binnen en redden haar leven. Will viel en raakte met zijn hoofd de hoek van de tafel. Toen belde ze de rechercheur en vertelde dat Will haar aanviel, maar niks over haar dochter.
Ik vind de opbouw van het verhaal best volg baar. Het begin was logische, het midden was iets moeilijker, maar was ook wel volg baar. Het einde was ook wel volg baar het laatste was naar 3 maanden zo dat moest je even beseffen om het weer goed te volgen.
De opbouw van de spanning is precies goed op het goede moment is er genoeg spanning of juist helemaal geen spanning wat ik zelf best wel fijn vind. Op het begin is er een beetje spanning, want ze vind het lichaam, in het midden wat minder spanning, want er gebeurt niet veel, midden einde is er meer spanning, want dan wordt ze aan gevallen en weet ze wie de moordenaar is en aan het einde is er bijna geen spanning, want dan zegt de rechercheur dat de moordenaar ook Saul moordenaar was.
Het is een best gelovig verhaal, want het zou zo in het echt kunnen gebeuren, want er worden per dag nog best wel veel moorden gebeurt. Alleen denk ik dat er niet zo veel mensen niet de 112 bellen, maar het is opzicht wel begrijpelijk waarom ze dat doet. Ik vind dat als je eenmaal aan het lezen bent is kan je je goed meeleven, want je leest ook haar gedachtes.
De schrijfstijl van de schrijvers schrijven vaker wel langere zinnen soms ook korte zinnen en dat komt waarschijnlijk ook omdat ze het vooral schrijver voor volwassen. Ze gebruiken soms wel moeilijke woorden, bijvoorbeeld minnaar, en dat vind ik zelf wel moeilijk, maar gelukkig gebruiken ze ook makkelijke woorden. Ze gebruiken maar een tekstsoort wat ik zelf wel fijn vind.
Ik denk dat de boodschap van het verhaal is: dat liegen vaak geen zin heeft en als je eenmaal liegt dat je dan meer gaat liegen en er dan steeds moeilijker uit komt en dat je het voor jezelf ook moeilijker maakt. Ik vind dat een goede boodschap, want veel mensen liegen veel terwijl het gewoon handiger is als je de waarheid vertelt.
Ik vind het een leuk boek, want het gaat over moord en ik vind dat zelf interessant. Het was ook een moeilijk boek door de moeilijke woorden en lange zinnen. Ik zou het wel aanraden omdat het gewoon een heel apart maar ook aangrijpend boek is. Ik zou het niet aanraden als je moeite hebt met lastige woorden en dan het niet meer leuk vind om te lezen en als je slecht tegen moord kan.
Benjamin is de zoon van de rector van een kleine school. Op bijna het einde van een normale schooldag komen er 3 zwart geklede mannen binnen. Ze krijgen de mededeling dat iedereen op school moeten blijven. Het blijft onduidelijk waarom ze niet weg mogen. Na een tijdje begint er onrust te ontstaan nadat er een er groot hoog hek word geplaatst om de school. Later komt er een zwarte vogel rond vliegen over de school het blijkt een drone te zijn. De vogel houd alle leerlingen en leraren in de gaten. Iets later komt er een helikopter over die op het sportveld een krat met verschillende spullen dropt zo als etenswaren, drank, dekens, medicijnen en films maar ook regenjassen wat later lijkzakken bleken te zijn. Er breekt een geheimzinnige ziekte uit. Leerlingen en leraren die het krijgen kregen eerst hoofdpijn, werden misselijkheid en kregen koorts. Later kregen ze rode striemen een bloedneus of bloedend tandvlees, daarna witte ogen wat gevolgd werd door de dood. De rector probeerde alles in goede banen te leiden. Een voor een gingen leraren en leerlingen dood en werden begraven op het sportveld totdat alle leraren er niet meer waren. Onder de leerlingen ontstonden 2 kampen die tegen over elkaar stonden het kamp van Elias en het kamp van Liam. Benjamin sloot zich aan bij het kamp van Liam die in de minderheid was. Op een dag liep een goede vriend van Benjamin met de naam Simon over naar het andere kamp na dat benjamin boos was geworden op hem. Op een dag was de zwarte vogel weg en probeerde Benjamin over het hek te klimmen en hij kwam aan de overkant van het hek wat voorheen niet kon omdat de drone iedereen die het hek aanraakte neer schoot. Toen wisten ze dat het voorbij was.
Het verhaal is redelijk rommelig met name het begin. Later word het wel wat duidelijker maar, het blijft nog steeds wat rommelig en onduidelijk. Bij het einde blijf je met erg veel vragen achter zo als wat was nu de werkelijke ziekte was en waarom alles geheim werd gehouden. En waarom er geen enkel contact met de buiten wereld was.
In het begin is het niet heel spannend en het duurt dat ook best lang voordat je in het verhaal komt. Richting het midden van het verhaal begint er een beetje spanning te komen. De spanning die je in het midden krijgt houd zich aan tot het einde van het verhaal.
Deels van het verhaal zou ook degelijk echt kunnen gebeuren, maar ook dingen die niet zo zouden gebeuren. Zo lijkt het me sterk dat mensen door een drone zouden worden neer geschoten, wanneer ze van school willen ontsnappen. En dat er niemand naar de school omkijkt, ook ouders niet. Maar dat mensen in quarantaine moeten zou wel kunnen.
De schrijver gebruikt over het algemeen geen moeilijke woorden en schrijft met wisseling van korte en lange zinnen. De tekst is verder ook wel goed te lezen zodra je in het spannendere deel komt. Ook zijn de hoofdstukken bij de meeste niet heel lang verder is het een amuserende tekst.
De schrijver laat je nadenken over wat je zelf in zo’n situatie zou doen en welke keuzes jij zou maken. Zo wil de schrijver vooral vertellen dat je leven continu kan veranderen, door een gebeurtenis in je leven bijvoorbeeld wat je zou doen wanneer er geen leraren meer zouden zijn op school.
Kortom het is een leuk en spannend boek maar best ingewikkeld om in het begin te volgen en te begrijpen. Waardoor het in het begin lichtelijk saai kan zijn maar verder in het boek komt er wat meer spanning in. Maar wat ik dan persoonlijk wel vervelend vind is dat je op het einde geen antwoorden krijgt bij een hoop vragen die tijdens het boek te voorschijn komen. Nu zou ik dit boek wel aanraden als je je eigen fantasie daar een invulling aan zou kunnen laten geven.
Het verhaal is redelijk rommelig met name het begin. Later word het wel wat duidelijker maar, het blijft nog steeds wat rommelig en onduidelijk. Bij het einde blijf je met erg veel vragen achter zo als wat was nu de werkelijke ziekte was en waarom alles geheim werd gehouden. En waarom er geen enkel contact met de buiten wereld was.
In het begin is het niet heel spannend en het duurt dat ook best lang voordat je in het verhaal komt. Richting het midden van het verhaal begint er een beetje spanning te komen. De spanning die je in het midden krijgt houd zich aan tot het einde van het verhaal.
Deels van het verhaal zou ook degelijk echt kunnen gebeuren, maar ook dingen die niet zo zouden gebeuren. Zo lijkt het me sterk dat mensen door een drone zouden worden neer geschoten, wanneer ze van school willen ontsnappen. En dat er niemand naar de school omkijkt, ook ouders niet. Maar dat mensen in quarantaine moeten zou wel kunnen.
De schrijver gebruikt over het algemeen geen moeilijke woorden en schrijft met wisseling van korte en lange zinnen. De tekst is verder ook wel goed te lezen zodra je in het spannendere deel komt. Ook zijn de hoofdstukken bij de meeste niet heel lang verder is het een amuserende tekst.
De schrijver laat je nadenken over wat je zelf in zo’n situatie zou doen en welke keuzes jij zou maken. Zo wil de schrijver vooral vertellen dat je leven continu kan veranderen, door een gebeurtenis in je leven bijvoorbeeld wat je zou doen wanneer er geen leraren meer zouden zijn op school.
Kortom het is een leuk en spannend boek maar best ingewikkeld om in het begin te volgen en te begrijpen. Waardoor het in het begin lichtelijk saai kan zijn maar verder in het boek komt er wat meer spanning in. Maar wat ik dan persoonlijk wel vervelend vind is dat je op het einde geen antwoorden krijgt bij een hoop vragen die tijdens het boek te voorschijn komen. Nu zou ik dit boek wel aanraden als je je eigen fantasie daar een invulling aan zou kunnen laten geven.
Nieuwe maan
Boekenreeks Twilight
Door Stephenie Meyer
Vertaald door Maria Postema
Uitgeverij Sjabloom
427 bladzijden
Genre: Jong volwassen fictie
Leeftijd doelgroep: 15 - 18 jaar
A. Samenvatting
Bella Swan wordt 18 jaar en is heel erg verliefd op Edward Cullen. Edward is een vampier. Ze viert haar verjaardag bij de familie Cullen. Tijdens het openmaken van haar cadeau snijdt zij haar vinger. Hierdoor krijgt Jasper, die ook vampier is, een onbedwingbare lust om Bella aan te vallen. Edward en zijn familie verlaten hun woonplaats Forks omdat het te gevaarlijk is voor Bella. In de tijd dat zij weg zijn, gaat Bella meer om met Jacob Black, de zoon van een goede vriend van haar vader. Na een tijdje komt Bella erachter dat ze Edward's stem kan horen als ze zich in een gevaarlijke situatie bevindt. Dit vindt ze geweldig en ze gaat steeds meer gevaarlijke dingen doen. Jacob blijkt een weerwolf te zijn en dat is een probleem omdat de grootste vijand van een vampier een weerwolf is. Ook ontdekt ze dat Jacob stiekem verliefd op haar is en dat maakt haar in de war. Omdat Bella er alles aan doet om de stem van Edward te horen, gaat ze klifduiken. Alice, de zus van Edward, ziet dat in een visioen en ze besluit naar Forks te gaan. Edward komt door zijn zus Rosalie te weten dat Bella dood is en gaat naar de Volturi in Italië. De Volturi is een groep vampieren die de vrede bewaren onder de vampiers. Zij zijn in staat zijn om Edward te doden. Hij wil namelijk niet meer leven nu hij denkt dat Bella is overleden. Bella blijkt alleen niet dood te zijn en ze gaat samen met Alice naar de Volturi om Edward tegen te houden. Dit lukt hen net op tijd en als ze bij de Volturi zijn hoort Bella dat ze in een vampier moet veranderen of dood moet. Edward is het hier niet mee eens.
B. Boekbeoordeling
Dit boek is een vervolg op het boek “Twilight”. Het verhaal heeft een duidelijk begin, midden en eind. In het verhaal zitten veel flashbacks, die soms ook verwijzen naar gebeurtenissen uit het eerste boek. Ik vind deze flashbacks goed bij dit boek passen, omdat Bella trauma’s uit het verleden heeft. Door de flashbacks blijf je tijdens het lezen bewust van Bella’s angsten en emoties. Ik kon me hierdoor goed inleven in haar gedachten. Een citaat: “De pijngolven die eerst alleen nog maar zachtjes tegen me aan gekabbeld hadden, werden nu huizenhoog en spoelden over mijn hoofd, sleurden me naar beneden.” (blz. 73)
In elk hoofdstuk zitten spannende momenten, waardoor je het boek graag verder wilt lezen. Soms vertraagt de spanning omdat de schrijfster Bella’s depressie goed neer wil zetten. De spanning loopt op naar het einde toe. Een citaat: “Maar Victoria’ - het gegrom werd duidelijker - ‘gaat eraan.” (blz. 388). Doordat ik me erg inleefde in het boek, liet het verhaal me niet los en bleef ik doorlezen tot ik de laatste bladzijde had omgeslagen. Ik wou eigenlijk meteen al beginnen met het volgende boek.
Ik vind het verhaal niet geloofwaardig, omdat er vampieren en weerwolven in voorkomen. Ik geloof niet dat die echt bestaan. De schrijfstijl van de schrijfster maakt wel dat het bijna geloofwaardig wordt en ik er bijna in ga geloven. De depressie en eenzaamheid van Bella vind ik wel geloofwaardig beschreven omdat het hier gaat over menselijke gevoelens en emoties.
De schrijfster maakt gebruik van verschillende tekstvormen, met zowel lange als korte zinnen; ze gebruikt vaker lange zinnen. Ze maakt vooral gebruik van gemakkelijke woorden, maar soms komen er natuurlijk ook wat moeilijkere woorden in voor. Voorbeelden van moeilijke woorden die gebruikt zijn zijn: Y-chromosoom, onderdelengesprek, vorderingen (blz. 109, 110). Het verhaal word in de ik-vorm verteld vanuit Bella. Citaat: “Ik begon me te ergeren aan mezelf.” (blz 121).
Wat mij opvalt, is dat de schrijfster je laat inleven in verschillende personages die allemaal hun eigen achtergronden en persoonlijkheden hebben. Hierdoor moet je je eigen vooroordelen soms aanpassen. De liefde tussen Bella en Edward is heel sterk en overwint Bella’s depressie. En ook de vriendschap tussen Bella en Jacob helpt haar in haar depressie. De boodschap van de schrijfster is dus dat liefde en vriendschap veel kunnen overwinnen.
C. Slotmening
Net als het eerste deel, vind ik ook dit tweede deel van de serie heel goed geschreven. Het boek leest gemakkelijk, blijft steeds spannend en is soms ook romantisch. Daardoor wou ik steeds verder blijven lezen. Ik raad dit boek aan als je van originele, romantische fantasieverhalen houd. De boeken zijn ook verfilmd en als je het leuk vind dan kan je na het lezen ook de boekverfilming bekijken. Ik vind het boek lezen fijner, omdat je dan veel meer details en achtergronden bij het verhaal leert kennen. Kortom, het boek is wat mij betreft een echte aanrader.
Boekenreeks Twilight
Door Stephenie Meyer
Vertaald door Maria Postema
Uitgeverij Sjabloom
427 bladzijden
Genre: Jong volwassen fictie
Leeftijd doelgroep: 15 - 18 jaar
A. Samenvatting
Bella Swan wordt 18 jaar en is heel erg verliefd op Edward Cullen. Edward is een vampier. Ze viert haar verjaardag bij de familie Cullen. Tijdens het openmaken van haar cadeau snijdt zij haar vinger. Hierdoor krijgt Jasper, die ook vampier is, een onbedwingbare lust om Bella aan te vallen. Edward en zijn familie verlaten hun woonplaats Forks omdat het te gevaarlijk is voor Bella. In de tijd dat zij weg zijn, gaat Bella meer om met Jacob Black, de zoon van een goede vriend van haar vader. Na een tijdje komt Bella erachter dat ze Edward's stem kan horen als ze zich in een gevaarlijke situatie bevindt. Dit vindt ze geweldig en ze gaat steeds meer gevaarlijke dingen doen. Jacob blijkt een weerwolf te zijn en dat is een probleem omdat de grootste vijand van een vampier een weerwolf is. Ook ontdekt ze dat Jacob stiekem verliefd op haar is en dat maakt haar in de war. Omdat Bella er alles aan doet om de stem van Edward te horen, gaat ze klifduiken. Alice, de zus van Edward, ziet dat in een visioen en ze besluit naar Forks te gaan. Edward komt door zijn zus Rosalie te weten dat Bella dood is en gaat naar de Volturi in Italië. De Volturi is een groep vampieren die de vrede bewaren onder de vampiers. Zij zijn in staat zijn om Edward te doden. Hij wil namelijk niet meer leven nu hij denkt dat Bella is overleden. Bella blijkt alleen niet dood te zijn en ze gaat samen met Alice naar de Volturi om Edward tegen te houden. Dit lukt hen net op tijd en als ze bij de Volturi zijn hoort Bella dat ze in een vampier moet veranderen of dood moet. Edward is het hier niet mee eens.
B. Boekbeoordeling
Dit boek is een vervolg op het boek “Twilight”. Het verhaal heeft een duidelijk begin, midden en eind. In het verhaal zitten veel flashbacks, die soms ook verwijzen naar gebeurtenissen uit het eerste boek. Ik vind deze flashbacks goed bij dit boek passen, omdat Bella trauma’s uit het verleden heeft. Door de flashbacks blijf je tijdens het lezen bewust van Bella’s angsten en emoties. Ik kon me hierdoor goed inleven in haar gedachten. Een citaat: “De pijngolven die eerst alleen nog maar zachtjes tegen me aan gekabbeld hadden, werden nu huizenhoog en spoelden over mijn hoofd, sleurden me naar beneden.” (blz. 73)
In elk hoofdstuk zitten spannende momenten, waardoor je het boek graag verder wilt lezen. Soms vertraagt de spanning omdat de schrijfster Bella’s depressie goed neer wil zetten. De spanning loopt op naar het einde toe. Een citaat: “Maar Victoria’ - het gegrom werd duidelijker - ‘gaat eraan.” (blz. 388). Doordat ik me erg inleefde in het boek, liet het verhaal me niet los en bleef ik doorlezen tot ik de laatste bladzijde had omgeslagen. Ik wou eigenlijk meteen al beginnen met het volgende boek.
Ik vind het verhaal niet geloofwaardig, omdat er vampieren en weerwolven in voorkomen. Ik geloof niet dat die echt bestaan. De schrijfstijl van de schrijfster maakt wel dat het bijna geloofwaardig wordt en ik er bijna in ga geloven. De depressie en eenzaamheid van Bella vind ik wel geloofwaardig beschreven omdat het hier gaat over menselijke gevoelens en emoties.
De schrijfster maakt gebruik van verschillende tekstvormen, met zowel lange als korte zinnen; ze gebruikt vaker lange zinnen. Ze maakt vooral gebruik van gemakkelijke woorden, maar soms komen er natuurlijk ook wat moeilijkere woorden in voor. Voorbeelden van moeilijke woorden die gebruikt zijn zijn: Y-chromosoom, onderdelengesprek, vorderingen (blz. 109, 110). Het verhaal word in de ik-vorm verteld vanuit Bella. Citaat: “Ik begon me te ergeren aan mezelf.” (blz 121).
Wat mij opvalt, is dat de schrijfster je laat inleven in verschillende personages die allemaal hun eigen achtergronden en persoonlijkheden hebben. Hierdoor moet je je eigen vooroordelen soms aanpassen. De liefde tussen Bella en Edward is heel sterk en overwint Bella’s depressie. En ook de vriendschap tussen Bella en Jacob helpt haar in haar depressie. De boodschap van de schrijfster is dus dat liefde en vriendschap veel kunnen overwinnen.
C. Slotmening
Net als het eerste deel, vind ik ook dit tweede deel van de serie heel goed geschreven. Het boek leest gemakkelijk, blijft steeds spannend en is soms ook romantisch. Daardoor wou ik steeds verder blijven lezen. Ik raad dit boek aan als je van originele, romantische fantasieverhalen houd. De boeken zijn ook verfilmd en als je het leuk vind dan kan je na het lezen ook de boekverfilming bekijken. Ik vind het boek lezen fijner, omdat je dan veel meer details en achtergronden bij het verhaal leert kennen. Kortom, het boek is wat mij betreft een echte aanrader.
Recensie huis van Hades.
Huis van Hades
Schrijver: Rick Riordian.
Uitgever: Boekerij.
Genre: fictie, fantasy.
Pagina's: 461.
Leeftijd: vanaf 12 jaar, jonge tieners.
Het 4e boek in de reeks van Helden van Olympus.
De hoofdpersonen zijn Percy Jackson, Annabeth Chase, Hazel Levesque, Frank Zangh, Leo Valdez, Nico di Angelo, Gleeson Hedge, Jason Grace en Piper mc Lean.
De groep heeft Pallas Athena bemachtigt en moeten het terugbrengen naar Griekenland, terwijl hun vrienden Percy en Annabeth in Tartarus zijn gevallen.
Leo en Frank vinden Hazel allebei leuk maar dan komen Leo en Hazel achter een geheim.
Percy en Annabeth vallen in de rivier de Cocytus, het maakte ze wanhopig.
Ze lopen verder en zien de vuur rivier Dephlegethon beneden in het ravijn.
Ondertussen vliegt de Argo II naar Epirus.
Jason en Nico ontmoeten Cupido en moeten een proef doorstaan.
Als ze doorgaan richting het huis van Hades worden ze aangevallen waardoor Leo uit het schip valt, de zee in.
Hij strand op het eiland Ogygia, waar hij de godin Calypso ontmoet.
In Tartarus hebben Annabeth en Percy de titaan Bob gevonden die hun verder leidt door Tartarus waar ze de godin Nyx ontmoeten.
Waneer de Argo 2 wordt aangevallen komt Frank achter een geheim van coach Hedge.
Ze komen aan bij het huis van Hades en vechten tegen de monsters.
Frank wordt gepromoveerd en beheerst het doden leger.
Hazel en Leo komen bij de poorten van hun kant en gaan het gevecht aan met de gigant Clytius en de tovenares Pasiphaë, Hazel gebruikt listen en de mist.
Tijdens het gevecht komen Annabeth en Percy uit de deuren des doods. Ze hebben hun titanen vrienden moeten achterlaten.
Waneer ze allemaal bovengronds zijn praten ze elkaar bij en zien ze Reyna met Hedge.
Ze beslissen dat Nico, Hedge en Reyna met Pallas Athena naar het kamp teruggaan om de voorspelling te doen kloppen. De rest gaat met de Argo II verder naar Griekenland om Gaia te verslaan.
Het boek is niet realistisch geschreven echter zit er wel een kern van waarheid in.
Ik vind het goed geschreven vooral de opbouw. De cliffhangers maken het spannend.
Er komt vanalles in voor, humor, liefde en meer.
Flashbacks zijn er vooral bij Hazel en Nico, maar ook bij de andere personages.
Het is een leuk boek als je van fictie en griekse mythologie houdt.
Ik denk dat de boodschap is: vriendschap en samenwerken is belangrijk.
.
Huis van Hades
Schrijver: Rick Riordian.
Uitgever: Boekerij.
Genre: fictie, fantasy.
Pagina's: 461.
Leeftijd: vanaf 12 jaar, jonge tieners.
Het 4e boek in de reeks van Helden van Olympus.
De hoofdpersonen zijn Percy Jackson, Annabeth Chase, Hazel Levesque, Frank Zangh, Leo Valdez, Nico di Angelo, Gleeson Hedge, Jason Grace en Piper mc Lean.
De groep heeft Pallas Athena bemachtigt en moeten het terugbrengen naar Griekenland, terwijl hun vrienden Percy en Annabeth in Tartarus zijn gevallen.
Leo en Frank vinden Hazel allebei leuk maar dan komen Leo en Hazel achter een geheim.
Percy en Annabeth vallen in de rivier de Cocytus, het maakte ze wanhopig.
Ze lopen verder en zien de vuur rivier Dephlegethon beneden in het ravijn.
Ondertussen vliegt de Argo II naar Epirus.
Jason en Nico ontmoeten Cupido en moeten een proef doorstaan.
Als ze doorgaan richting het huis van Hades worden ze aangevallen waardoor Leo uit het schip valt, de zee in.
Hij strand op het eiland Ogygia, waar hij de godin Calypso ontmoet.
In Tartarus hebben Annabeth en Percy de titaan Bob gevonden die hun verder leidt door Tartarus waar ze de godin Nyx ontmoeten.
Waneer de Argo 2 wordt aangevallen komt Frank achter een geheim van coach Hedge.
Ze komen aan bij het huis van Hades en vechten tegen de monsters.
Frank wordt gepromoveerd en beheerst het doden leger.
Hazel en Leo komen bij de poorten van hun kant en gaan het gevecht aan met de gigant Clytius en de tovenares Pasiphaë, Hazel gebruikt listen en de mist.
Tijdens het gevecht komen Annabeth en Percy uit de deuren des doods. Ze hebben hun titanen vrienden moeten achterlaten.
Waneer ze allemaal bovengronds zijn praten ze elkaar bij en zien ze Reyna met Hedge.
Ze beslissen dat Nico, Hedge en Reyna met Pallas Athena naar het kamp teruggaan om de voorspelling te doen kloppen. De rest gaat met de Argo II verder naar Griekenland om Gaia te verslaan.
Het boek is niet realistisch geschreven echter zit er wel een kern van waarheid in.
Ik vind het goed geschreven vooral de opbouw. De cliffhangers maken het spannend.
Er komt vanalles in voor, humor, liefde en meer.
Flashbacks zijn er vooral bij Hazel en Nico, maar ook bij de andere personages.
Het is een leuk boek als je van fictie en griekse mythologie houdt.
Ik denk dat de boodschap is: vriendschap en samenwerken is belangrijk.
.
Titel: Soldaat in Uruzgan
Geschreven door: Niels Roelen
Uitgeven door : Carrers, Amsterdam 2009
Het verhaal gaat over de Nederlandse soldaten die naar Afghanistan gaan om daar hulp te bieden, de belangrijkste hoofdpersoon is Vik, Elke soldaat in het verhaal kan je als hoofpersoon aangeven maar het staat het meest rond Vik. Het verhaal begint op een kamp in Nederland, waar de troepen zich op dat moment bevinden ze staan allemaal klaar om te horen of zij naar Afghanistan gaan of niet, niets is zeker maar iedereen weet dat het iets is wat nu bedacht word door de hogere, (de hogere zijn de mensen die hoger op staan zoals de tweede kamer die besloten er ook aan mee te doen). Het staat vast. Ze gaan naar Uruzgan, Afghanistan om hulp te bieden. Iedereen staat in trots en emoties langs elkaar, terwijl de laatste speech word gegeven door de generaal, staat iedereen klaar. De laatste anderhalf jaar schiet door de soldaten hun hooft, het is al zo lang geleden sinds ze zijn begonnen aan de voorbereidingen. Vik besluit on in de bus langs Suus te zitten, heeft het vooral moeilijk, ze is een echt familie mens, en als ze denkt aan de mensen die ze achterlaat word ze emotioneel, ze sluit haar ogen en denkt aan die mensen. De rijs naar Afghanistan was niet al te moeilijk, een keer overstappen en wat informatie krijgen wie in welk vliegtuig moet, ze passen niet allemaal in 1 vliegtuig. In de uitzending in Afghanistan gebeurt er veel, elke dag patrouilles, er word op ze geschoten, ze rijden over mijnen heen, de taliban schiet valt aan en nog meer.
De opbouw van het boek is best stevig, een duidelijk begin, niet al te moeilijke gebeurtenissen om te begrijpen en overal een goed begin, het middenstuk is geweldig. Het bestaat uit flashbacks, gedachtes en duidelijk gebeurtenissen. Alhoewel is het einde van het boek een beetje minder duidelijk, het eindigt niet echt op een voldoende manier vind ik. Het kon misschien nog wat er is gebeurt met de (hoofd)personen bevatten.
Er is een goede hoeveelheid spanning door het verhaal verspreid, er gebeurt op een rap tempo veel op sommige momenten en soms gaat het weer wat langzamer. De spanning kon je echt voelen en het hield je aan het lezen voor lange tijden, ik vind dat het een goede hoeveelheid is. Niet te veel en niet te weinig
Het boek is erg geloofwaardig omdat je door het boek heen geloofwaardige dingen gebeuren die je zelf ook kan verwachten die zouden gebeuren als jij in de zelfde schoenen zou staan. Het bevat geen onzin die je nooit zou verwachten of wat gewoon fictie zou zijn. Dus in mijn geval vind ik dat het kort is en de geloofwaardigheid top is.
Soms zijn er wel wat momenten waar je even opnieuw moet lezen om te begrijpen wat er bedoeld word, maar dat is niet al te zeldzaam om te zien. Dus dat is niet al te erg, maar natuurlijk zijn er ook delen waar de tekst heel goed te begrijpen is, en dat vind ik handig omdat dat het boek heel vlot te lezen maakt. Het is een mix van lange en korte zinnen.
Er is niet echt een boodschap die is bedoeld om te laten zien, het boek gaat meer over de gebeurtenissen die door de hoofpersonen zijn beleeft in Afghanistan en wat zij hebben meegemaakt. Een mogelijke boodschap zou misschien zijn dat je trots moet zijn. En geloof moet hebben in wat jij en jouw land kan doen.
Een conclusie van wat ik vind en of het een aanrader is, is dat het goede en minder goede momenten heeft, het is een leuk en spannen verhaal met momenten wanneer je niet wilt stoppen met lezen en wanneer je ok zin hebt om verder te lezen, soms is het moeilijk om te begrijpen wat er word bedoeld met stukken tekst, maar voor de rest van het lezen gaat het vlot en op een goed tempo. Het einde van het boek is wat minder maar overal is het een goed boek en 100% een aanrader.
Geschreven door: Niels Roelen
Uitgeven door : Carrers, Amsterdam 2009
Het verhaal gaat over de Nederlandse soldaten die naar Afghanistan gaan om daar hulp te bieden, de belangrijkste hoofdpersoon is Vik, Elke soldaat in het verhaal kan je als hoofpersoon aangeven maar het staat het meest rond Vik. Het verhaal begint op een kamp in Nederland, waar de troepen zich op dat moment bevinden ze staan allemaal klaar om te horen of zij naar Afghanistan gaan of niet, niets is zeker maar iedereen weet dat het iets is wat nu bedacht word door de hogere, (de hogere zijn de mensen die hoger op staan zoals de tweede kamer die besloten er ook aan mee te doen). Het staat vast. Ze gaan naar Uruzgan, Afghanistan om hulp te bieden. Iedereen staat in trots en emoties langs elkaar, terwijl de laatste speech word gegeven door de generaal, staat iedereen klaar. De laatste anderhalf jaar schiet door de soldaten hun hooft, het is al zo lang geleden sinds ze zijn begonnen aan de voorbereidingen. Vik besluit on in de bus langs Suus te zitten, heeft het vooral moeilijk, ze is een echt familie mens, en als ze denkt aan de mensen die ze achterlaat word ze emotioneel, ze sluit haar ogen en denkt aan die mensen. De rijs naar Afghanistan was niet al te moeilijk, een keer overstappen en wat informatie krijgen wie in welk vliegtuig moet, ze passen niet allemaal in 1 vliegtuig. In de uitzending in Afghanistan gebeurt er veel, elke dag patrouilles, er word op ze geschoten, ze rijden over mijnen heen, de taliban schiet valt aan en nog meer.
De opbouw van het boek is best stevig, een duidelijk begin, niet al te moeilijke gebeurtenissen om te begrijpen en overal een goed begin, het middenstuk is geweldig. Het bestaat uit flashbacks, gedachtes en duidelijk gebeurtenissen. Alhoewel is het einde van het boek een beetje minder duidelijk, het eindigt niet echt op een voldoende manier vind ik. Het kon misschien nog wat er is gebeurt met de (hoofd)personen bevatten.
Er is een goede hoeveelheid spanning door het verhaal verspreid, er gebeurt op een rap tempo veel op sommige momenten en soms gaat het weer wat langzamer. De spanning kon je echt voelen en het hield je aan het lezen voor lange tijden, ik vind dat het een goede hoeveelheid is. Niet te veel en niet te weinig
Het boek is erg geloofwaardig omdat je door het boek heen geloofwaardige dingen gebeuren die je zelf ook kan verwachten die zouden gebeuren als jij in de zelfde schoenen zou staan. Het bevat geen onzin die je nooit zou verwachten of wat gewoon fictie zou zijn. Dus in mijn geval vind ik dat het kort is en de geloofwaardigheid top is.
Soms zijn er wel wat momenten waar je even opnieuw moet lezen om te begrijpen wat er bedoeld word, maar dat is niet al te zeldzaam om te zien. Dus dat is niet al te erg, maar natuurlijk zijn er ook delen waar de tekst heel goed te begrijpen is, en dat vind ik handig omdat dat het boek heel vlot te lezen maakt. Het is een mix van lange en korte zinnen.
Er is niet echt een boodschap die is bedoeld om te laten zien, het boek gaat meer over de gebeurtenissen die door de hoofpersonen zijn beleeft in Afghanistan en wat zij hebben meegemaakt. Een mogelijke boodschap zou misschien zijn dat je trots moet zijn. En geloof moet hebben in wat jij en jouw land kan doen.
Een conclusie van wat ik vind en of het een aanrader is, is dat het goede en minder goede momenten heeft, het is een leuk en spannen verhaal met momenten wanneer je niet wilt stoppen met lezen en wanneer je ok zin hebt om verder te lezen, soms is het moeilijk om te begrijpen wat er word bedoeld met stukken tekst, maar voor de rest van het lezen gaat het vlot en op een goed tempo. Het einde van het boek is wat minder maar overal is het een goed boek en 100% een aanrader.
Ik vond het leuk omdat het is spannend en cool
Ik raad het aan want het en mooi boek makkelijk om te lezen en er zitten gaven plaatjes is.
Ik raad het aan want het en mooi boek makkelijk om te lezen en er zitten gaven plaatjes is.
Titel: Een dodelijk kaartspel
Schrijver: Rom Molemaker
Uitgever: Uitgeverij Holland
Genre: Fictie avonturenroman
Aantal pagina’s: 224
Leeftijd: 13-15
A
Het verhaal gaat over Ingel en zijn vriend Poppe. Ingel woont in de herberg van het dorpje Havelgem. Op een dag komt er een oud vrouwtje genaamd Bitterzoet overnachten in de herberg.
Er gaan geruchten over de vrouw dat ze een heks is en als de klanten van de herberg het over hebben komt Bitterzoet voorbij en zegt: ‘als je rijk wil worden kom een keer naar mijn kamer’. De dagen erna verdwijnen er steeds mensen en Ingel ontdekt dat Bitterzoet van gedaante kan veranderen. Op een dag gaat de vader van Ingel naar Bitterzoet. Ingel kijkt stiekem mee wat er gebeurt en ziet zijn vader ineens verdwijnen. Ingel en Poppe gaan er meteen naartoe als Bitterzoet uit de kamer is en zien een kaart op de grond liggen.
Ze gaan er door en komen in een ander rijk met het doel iedereen uit het dorp naar huis brengen. In dit land is iedereen zielloos aan het werken is voor de koning Worger. Ingel en Poppe moesten eerst in de mijnen werken waar ze het niet mee eens waren. Daarna moesten ze dingen verplaatsen met een kar maar in plaats van werken gingen ze op spionage. In de barraken waar ze slapen komen ze de dorpelingen tegen. Waarvan 1 dood blijkt te zijn. Daarna bevrijd Poppe de dorpelingen uit de vloek die bitterzoet uitsprak tijdens dat de mensen door de kaart gingen. Waardoor ze niet meer wanhopig zijn. Dan gaan ze op pad naar het paleis van Worger. Waar ze Bitterzoet verslaan en voor iedereen de vloek op heffen. Daarna gaan ze weer terug naar huis met de dode dorpeling en leven weer hun Middeleeuwse leven verder.
B
Ik vind de opbouw prima want wat er wordt gedaan leidt naar het hoogtepunt. Ik vind het hoogtepunt wat minder want het is eigenlijk ze pakken de kaarten verbranden ze en zo is Bitterzoet verslagen. Er is een duidelijk begin want het start gewoon met een normale dag in Havelgem
Ik vond het niet zo spannend want je kijkt uit het perspectief van Ingel en die is niet vervloekt dus ook niet zo bang voor Bitterzoet als de anderen mensen in het boek. Wanneer het spannend wordt is als de dorpelingen zijn bevrijdt van de vloek en op pad gaan naar een weg naar huis.
Ik zou niet geloven als het echt is want het is fictie en je kan niet van gedaante verwisselen en bovendien kan je niet door kaarten naar een ander rijk gaan. Als die dingen er niet in zaten had ik het misschien geloofd dat het in het echt ook kan.
Ik vond dat de schrijver fijn schreef. Ik vind het prettig dat het uit 1 perspectief is geschreven want soms wordt het uit meer perspectieven geschreven en dan begrijp ik het niet meer goed. De zinnen zijn lang genoeg. Ik vind het wel jammer dat er geen plaatjes in staan.
Ik denk dat het verhaal geen boodschap met zich mee brengt maar als dat er zou zijn is het dat je blij moet zijn met wat je hebt want dat kaartspel heette weg naar rijk appelsap en daardoor gingen mensen door de kaart omdat ze rijk willen zijn maar werden toen vervloekt en als slaaf gebruikt.
C
Ik vond het een leuk boek want ik wilde de hele tijd weten hoe ze uit het rijk komen.
Ik denk dat het einde tegen mijn verwachting in ging want ik vond het einde een beetje afgezaagd maar het was wel een leuk boek alleen zoals ik al had gezegd vind ik het jammer dat er geen plaatjes in staan. Ik zou het niet aanraden als je niet van fantasie verhalen houdt en als je van fantasie verhalen houdt dan wel.
Schrijver: Rom Molemaker
Uitgever: Uitgeverij Holland
Genre: Fictie avonturenroman
Aantal pagina’s: 224
Leeftijd: 13-15
A
Het verhaal gaat over Ingel en zijn vriend Poppe. Ingel woont in de herberg van het dorpje Havelgem. Op een dag komt er een oud vrouwtje genaamd Bitterzoet overnachten in de herberg.
Er gaan geruchten over de vrouw dat ze een heks is en als de klanten van de herberg het over hebben komt Bitterzoet voorbij en zegt: ‘als je rijk wil worden kom een keer naar mijn kamer’. De dagen erna verdwijnen er steeds mensen en Ingel ontdekt dat Bitterzoet van gedaante kan veranderen. Op een dag gaat de vader van Ingel naar Bitterzoet. Ingel kijkt stiekem mee wat er gebeurt en ziet zijn vader ineens verdwijnen. Ingel en Poppe gaan er meteen naartoe als Bitterzoet uit de kamer is en zien een kaart op de grond liggen.
Ze gaan er door en komen in een ander rijk met het doel iedereen uit het dorp naar huis brengen. In dit land is iedereen zielloos aan het werken is voor de koning Worger. Ingel en Poppe moesten eerst in de mijnen werken waar ze het niet mee eens waren. Daarna moesten ze dingen verplaatsen met een kar maar in plaats van werken gingen ze op spionage. In de barraken waar ze slapen komen ze de dorpelingen tegen. Waarvan 1 dood blijkt te zijn. Daarna bevrijd Poppe de dorpelingen uit de vloek die bitterzoet uitsprak tijdens dat de mensen door de kaart gingen. Waardoor ze niet meer wanhopig zijn. Dan gaan ze op pad naar het paleis van Worger. Waar ze Bitterzoet verslaan en voor iedereen de vloek op heffen. Daarna gaan ze weer terug naar huis met de dode dorpeling en leven weer hun Middeleeuwse leven verder.
B
Ik vind de opbouw prima want wat er wordt gedaan leidt naar het hoogtepunt. Ik vind het hoogtepunt wat minder want het is eigenlijk ze pakken de kaarten verbranden ze en zo is Bitterzoet verslagen. Er is een duidelijk begin want het start gewoon met een normale dag in Havelgem
Ik vond het niet zo spannend want je kijkt uit het perspectief van Ingel en die is niet vervloekt dus ook niet zo bang voor Bitterzoet als de anderen mensen in het boek. Wanneer het spannend wordt is als de dorpelingen zijn bevrijdt van de vloek en op pad gaan naar een weg naar huis.
Ik zou niet geloven als het echt is want het is fictie en je kan niet van gedaante verwisselen en bovendien kan je niet door kaarten naar een ander rijk gaan. Als die dingen er niet in zaten had ik het misschien geloofd dat het in het echt ook kan.
Ik vond dat de schrijver fijn schreef. Ik vind het prettig dat het uit 1 perspectief is geschreven want soms wordt het uit meer perspectieven geschreven en dan begrijp ik het niet meer goed. De zinnen zijn lang genoeg. Ik vind het wel jammer dat er geen plaatjes in staan.
Ik denk dat het verhaal geen boodschap met zich mee brengt maar als dat er zou zijn is het dat je blij moet zijn met wat je hebt want dat kaartspel heette weg naar rijk appelsap en daardoor gingen mensen door de kaart omdat ze rijk willen zijn maar werden toen vervloekt en als slaaf gebruikt.
C
Ik vond het een leuk boek want ik wilde de hele tijd weten hoe ze uit het rijk komen.
Ik denk dat het einde tegen mijn verwachting in ging want ik vond het einde een beetje afgezaagd maar het was wel een leuk boek alleen zoals ik al had gezegd vind ik het jammer dat er geen plaatjes in staan. Ik zou het niet aanraden als je niet van fantasie verhalen houdt en als je van fantasie verhalen houdt dan wel.
Anne Frank: Het Achterhuis
Schrijver: Anne Frank (ook meteen de hoofdpersoon)
Uitgegeven door: Het Rijksinstituut voor Oorlogsdocumentaire
Genre: Biografie, persoonlijk verhaal, joodse literatuur
Aantal pagina's: 302
Leeftijd doelgroep: vanaf 12 jaar. Want het is een heftig verhaal en vanaf 12 jaar zul je ook het meer begrijpen.
De samenvatting:
De hoofdpersoon Anne frank hield van 12 Juni 1942 tot 1 Augustus 1944 een dagboek bij.
Anne frank is een Duits joods meisje. Ze is geboren op 12 juni 1929 in de Duitse stad Frankfurt Am Main. Door de Joden appelsap en de slechte economische situatie besluiten Annes ouders, Otto en Edith frank de zomer van 1933 te vluchten naar Amsterdam. Op 10 mei 1940 vallen de nazi's Nederland binnen. De familie Frank wil niet opgepakt worden. Daarom duiken Anne en haar familie op 6 juli 1942 onder in het huis achter het kantoor van Annes vader in Amsterdam. Het is erg krap, Anne moet zachtjes doen en is vaak bang. Voor haar dertiende verjaardag, toen ze nog niet was ondergedoken, krijgt Anne een dagboek cadeau. In de twee jaar dat ze onderduikt, schrijft Anne over gebeurtenissen in het Achterhuis, maar ook wat ze voelt en denkt. Als de minister van onderwijs van de Nederlandse regering vanuit Engeland via Radio Oranje oproept om oorlogsdagboeken- en documenten te bewaren, brengt dat Anne juist op het idee om haar losse dagboeken te bewerken tot één lopend verhaal, met als titel Het Achterhuis. Anne begint met het herschrijven van haar dagboeken, maar nog voor ze klaar is, wordt ze samen met de andere onderduikers op 4 augustus 1944 door politieagenten ontdekt en opgepakt. Tot op de dag van vandaag staat niet vast wat de aanleiding was voor de politie-inval. Via het bureau van de Sicherheitsdienst (de Duitse veiligheidspolitie), een gevangenis in Amsterdam en het doorgangskamp Westerbork gaan de onderduikers op transport naar concentratie- en vernietigingskamp Auschwitz-Birkenau. De treinreis duurt drie dagen, waarin Anne met ruim duizend anderen dicht op elkaar gepakt zit in veewagons. Er is weinig voedsel en water en slechts een tonnetje als toilet. Bij aankomst in Auschwitz keuren nazi-artsen wie wel en wie niet zware dwangarbeid kan verrichten. Ongeveer 350 mensen uit Annes transport worden direct daarna vermoord in de gaskamers. Anne, Margot en hun moeder worden naar het werkkamp voor vrouwen gestuurd. Otto komt in een mannenkamp. Begin november 1944 moet Anne opnieuw op transport. Ze wordt met Margot naar concentratiekamp Bergen-Belsen gedeporteerd. Haar ouders blijven achter in Auschwitz. Ook in Bergen-Belsen zijn de omstandigheden erbarmelijk: er is bijna geen eten, het is koud, nat en er heersen besmettelijke ziektes. Ze krijgen allebei vlektyfus. In februari 1945 overlijdt eerst Margot en kort daarna Anne aan de gevolgen van die ziekte. Van alle onderduikers in het Achterhuis overleeft alleen Annes vader Otto de oorlog. Hij wordt uit Auschwitz bevrijd door de Russen.
De opbouw van het verhaal:
De opbouw van het boek is goed. Je begint met informatie over het 'normale' leven van Anne frank. Wel is het begin onduidelijk, je weet dan nog niet precies over wat het gaat. Verder zijn er flashbacks (vooral in het midden) en flashforwards (beetje verdeeld). In het begin van haar dagboek vond ik het wel nog een beetje saai.
De opbouw van spanning:
De spanning in het verhaal is heel verschillend, want je hebt pieken van momenten dat er veel gebeurd, soms is het saai en is er even geen spanning. Maar soms is het juist heel spannend en leef je echt mee in het verhaal, je beseft je dan pas echt hoe erg het voor hun was.
De geloofwaardigheid van het verhaal:
Het is een heel geloofwaardig boek, zelf wist ik er al veel van. Ik heb veel filmpjes gezien en heb er vaak over gehoord het is namelijk een heel bekend onderwerp. Ook is het geschreven door de hoofdpersoon (Anne frank) en vanuit haar perspectief. Oorlogen komen nu nog steeds voor.
De schrijfstijl van de schrijver (Anne frank):
Zelf vind ik dat ze het goed heeft geschreven, ondanks dat het maar een dagboek was, al weet ik niet of dit boek is veranderd of dat het precies gekopieerd is van haar eigen dagboek. Ze gebruikt best vaak moeilijke woorden die ik helemaal niet ken, ook komt dit denk ik door dat ze in een totaal andere tijd leefden.
De boodschap van het verhaal:
Ze wil de gebeurtenissen tijdens de donkere jaren van de tweede wereldoorlog en de Jodenvervolgingen onder de aandacht brengen maar ook discriminatie, vooroordelen en onderdrukking in de wereld van vandaag bestrijden. Om dit duidelijk te maken ging ze dagboeken schrijven.
Slot van het verhaal:
Ik vind het een spannend, heftig en interessant boek. Af en toe is de spanning weg en is het een beetje saai maar over het algemeen is er veel spanning en leef je erg mee in het verhaal. Ik vind het een aanrader voor als je het een interessant onderwerp vind en meer te weten wilt komen over de tijd van Anne frank en de 2e wereld oorlog. Als je iemand bent die niet geÏnteresseerd is in oorlog en weinig houd van lezen raad ik het niet aan. Er staan weinig plaatjes in en je moet het onderwerp natuurlijk wel leuk vinden.
Schrijver: Anne Frank (ook meteen de hoofdpersoon)
Uitgegeven door: Het Rijksinstituut voor Oorlogsdocumentaire
Genre: Biografie, persoonlijk verhaal, joodse literatuur
Aantal pagina's: 302
Leeftijd doelgroep: vanaf 12 jaar. Want het is een heftig verhaal en vanaf 12 jaar zul je ook het meer begrijpen.
De samenvatting:
De hoofdpersoon Anne frank hield van 12 Juni 1942 tot 1 Augustus 1944 een dagboek bij.
Anne frank is een Duits joods meisje. Ze is geboren op 12 juni 1929 in de Duitse stad Frankfurt Am Main. Door de Joden appelsap en de slechte economische situatie besluiten Annes ouders, Otto en Edith frank de zomer van 1933 te vluchten naar Amsterdam. Op 10 mei 1940 vallen de nazi's Nederland binnen. De familie Frank wil niet opgepakt worden. Daarom duiken Anne en haar familie op 6 juli 1942 onder in het huis achter het kantoor van Annes vader in Amsterdam. Het is erg krap, Anne moet zachtjes doen en is vaak bang. Voor haar dertiende verjaardag, toen ze nog niet was ondergedoken, krijgt Anne een dagboek cadeau. In de twee jaar dat ze onderduikt, schrijft Anne over gebeurtenissen in het Achterhuis, maar ook wat ze voelt en denkt. Als de minister van onderwijs van de Nederlandse regering vanuit Engeland via Radio Oranje oproept om oorlogsdagboeken- en documenten te bewaren, brengt dat Anne juist op het idee om haar losse dagboeken te bewerken tot één lopend verhaal, met als titel Het Achterhuis. Anne begint met het herschrijven van haar dagboeken, maar nog voor ze klaar is, wordt ze samen met de andere onderduikers op 4 augustus 1944 door politieagenten ontdekt en opgepakt. Tot op de dag van vandaag staat niet vast wat de aanleiding was voor de politie-inval. Via het bureau van de Sicherheitsdienst (de Duitse veiligheidspolitie), een gevangenis in Amsterdam en het doorgangskamp Westerbork gaan de onderduikers op transport naar concentratie- en vernietigingskamp Auschwitz-Birkenau. De treinreis duurt drie dagen, waarin Anne met ruim duizend anderen dicht op elkaar gepakt zit in veewagons. Er is weinig voedsel en water en slechts een tonnetje als toilet. Bij aankomst in Auschwitz keuren nazi-artsen wie wel en wie niet zware dwangarbeid kan verrichten. Ongeveer 350 mensen uit Annes transport worden direct daarna vermoord in de gaskamers. Anne, Margot en hun moeder worden naar het werkkamp voor vrouwen gestuurd. Otto komt in een mannenkamp. Begin november 1944 moet Anne opnieuw op transport. Ze wordt met Margot naar concentratiekamp Bergen-Belsen gedeporteerd. Haar ouders blijven achter in Auschwitz. Ook in Bergen-Belsen zijn de omstandigheden erbarmelijk: er is bijna geen eten, het is koud, nat en er heersen besmettelijke ziektes. Ze krijgen allebei vlektyfus. In februari 1945 overlijdt eerst Margot en kort daarna Anne aan de gevolgen van die ziekte. Van alle onderduikers in het Achterhuis overleeft alleen Annes vader Otto de oorlog. Hij wordt uit Auschwitz bevrijd door de Russen.
De opbouw van het verhaal:
De opbouw van het boek is goed. Je begint met informatie over het 'normale' leven van Anne frank. Wel is het begin onduidelijk, je weet dan nog niet precies over wat het gaat. Verder zijn er flashbacks (vooral in het midden) en flashforwards (beetje verdeeld). In het begin van haar dagboek vond ik het wel nog een beetje saai.
De opbouw van spanning:
De spanning in het verhaal is heel verschillend, want je hebt pieken van momenten dat er veel gebeurd, soms is het saai en is er even geen spanning. Maar soms is het juist heel spannend en leef je echt mee in het verhaal, je beseft je dan pas echt hoe erg het voor hun was.
De geloofwaardigheid van het verhaal:
Het is een heel geloofwaardig boek, zelf wist ik er al veel van. Ik heb veel filmpjes gezien en heb er vaak over gehoord het is namelijk een heel bekend onderwerp. Ook is het geschreven door de hoofdpersoon (Anne frank) en vanuit haar perspectief. Oorlogen komen nu nog steeds voor.
De schrijfstijl van de schrijver (Anne frank):
Zelf vind ik dat ze het goed heeft geschreven, ondanks dat het maar een dagboek was, al weet ik niet of dit boek is veranderd of dat het precies gekopieerd is van haar eigen dagboek. Ze gebruikt best vaak moeilijke woorden die ik helemaal niet ken, ook komt dit denk ik door dat ze in een totaal andere tijd leefden.
De boodschap van het verhaal:
Ze wil de gebeurtenissen tijdens de donkere jaren van de tweede wereldoorlog en de Jodenvervolgingen onder de aandacht brengen maar ook discriminatie, vooroordelen en onderdrukking in de wereld van vandaag bestrijden. Om dit duidelijk te maken ging ze dagboeken schrijven.
Slot van het verhaal:
Ik vind het een spannend, heftig en interessant boek. Af en toe is de spanning weg en is het een beetje saai maar over het algemeen is er veel spanning en leef je erg mee in het verhaal. Ik vind het een aanrader voor als je het een interessant onderwerp vind en meer te weten wilt komen over de tijd van Anne frank en de 2e wereld oorlog. Als je iemand bent die niet geÏnteresseerd is in oorlog en weinig houd van lezen raad ik het niet aan. Er staan weinig plaatjes in en je moet het onderwerp natuurlijk wel leuk vinden.
J. 17/11/2022 21:25 ★★★★
< Leestip
