Ik vond het een heel leuk en spannend boek, omdat er kwamen veel spannende dingen in, zoals dat tom ineens tessa haar keel dicht kneep je zou gewoon niet weten wat er zou gaan gebeuren en daardoor wil je echt verder en verder lezen en dat maakt het een erg leu boek. 😃.
Stap 1.
- Titel: BOY 7.
- Schrijfster: Mirjam Mous.
- Uitgever: Van Holkema en Warendorf.
- Genre: Jeugdboek.
- Aantal pagina's: 284.
- Leeftijd van de doelgroep: (12-15 jaar)
Stap 2
Een jongen (Sam Waters) komt bij bewust zijn in een kale grasvlakte. Hij weet niet wie hij is, hoe hij daar is terechtgekomen en wat hij daar doet. Vlakbij hem vindt hij een rugzak met daarin een mobiele telefoon. Hij hoort een auto aankomen en mag meeliften met een vrouw die Lara heet. Als Lara vraagt hoe hij heet, kijkt hij naar een merkje op zijn tas waarop staat: Boy Seven zegt hij.
Een dag later vindt hij nog iets in zijn tas: een sleutel. Hij komt er achter dat dit een sleuteltje van een kluisje bij een bowlingbaan kan zijn. Hij zoekt het juiste kluisje en kijkt erin. Er zit een notebook en een USB-stick in. Het hele raadsel staat in het notebook.
Hij bleek een hacker te zijn die in gebroken had in het computersysteem van school. Als straf is hij in een inrichting opgenomen waar kinderen heen moeten. In die inrichting, Coöperation X. Word elke boy word op een nacht uit zijn cel gehaald en hij ondergaat dan een operatie waarbij er een chip wordt geplaatst. Die chip zorgt ervoor dat je alles doet wat de witpakken(medewerkers Coöperation X) zeggen.
Jones pakt zijn mobieltje en stuurt een signaal naar het grijze gebouw waar alle boys zitten, dat het over 90 minuten wordt opgeblazen. Sam komt meteen in actie en rijdt naar het grijze gebouw. Hij wordt achternagezeten, maar weet zijn belagers af te schudden door de chip uit zijn nek weg te snijden. Vanaf dat moment weet hij alles weer. Hij gooit de chip op een auto en de achtervolgers gaan achter die auto aan. Er was sprake van een bommelding en het gebouw was een uur geleden al ontruimd, dus de boys zijn ongedeerd. Bij iedereen word de chip weggehaald, en de leden van de coöperation worden opgepakt.
De opbouw van het verhaal.
Ik vind het begin heel erg apart, omdat er niks duidelijk is. Maar zodra je in het slot van de film zit snap je het. Het boek zit in chronologische volgorde, in het middenstuk zijn er wel een paar flashbacks. Omdat er een uitleg gegeven moet worden voor het begin.
De opbouw van spanning.
Ik vind dat er veel spanning is, want je weet heel graag weten wat er is gebeurd met Sam. En hoe het is gebeurd. Het is meteen al spannend, want als je de 1e pagina leest start je gelijk op level 100. In het boek wordt de hele tijd een hele onzekere, spannende sfeer opgeroepen.
De geloofwaardigheid van het verhaal.
Ik vind het verhaal redelijk geloofwaardig want, het zou echt kunnen gebeuren. Gezien de situatie waarin we nu in zitten.
De schrijfstijl van de schrijver.
Ik keur de manier hoe de schrijfster schrijft goed, want ze haalt bepaalde tijden door elkaar gehaald, wat het boek erg leuk maakt om te lezen. De verteller is niet altijd betrouwbaar, omdat de verteller Sam is en hij zijn geheugen kwijt is. Hij weet dus een heleboel dingen niet meer.
De boodschap van het verhaal.
Ik denk dat de boodschap is dat je altijd moet oppassen, maar er staat niet duidelijk een boodschap in het boek.
Ik zou het boek zeker aanraden, want het is een spannend boek vanaf pagina 1 t/m 284. Het verhaal word logischer hoe verder je het boek in gaat, en dat vind ik leuk aan dat boek.
- Titel: BOY 7.
- Schrijfster: Mirjam Mous.
- Uitgever: Van Holkema en Warendorf.
- Genre: Jeugdboek.
- Aantal pagina's: 284.
- Leeftijd van de doelgroep: (12-15 jaar)
Stap 2
Een jongen (Sam Waters) komt bij bewust zijn in een kale grasvlakte. Hij weet niet wie hij is, hoe hij daar is terechtgekomen en wat hij daar doet. Vlakbij hem vindt hij een rugzak met daarin een mobiele telefoon. Hij hoort een auto aankomen en mag meeliften met een vrouw die Lara heet. Als Lara vraagt hoe hij heet, kijkt hij naar een merkje op zijn tas waarop staat: Boy Seven zegt hij.
Een dag later vindt hij nog iets in zijn tas: een sleutel. Hij komt er achter dat dit een sleuteltje van een kluisje bij een bowlingbaan kan zijn. Hij zoekt het juiste kluisje en kijkt erin. Er zit een notebook en een USB-stick in. Het hele raadsel staat in het notebook.
Hij bleek een hacker te zijn die in gebroken had in het computersysteem van school. Als straf is hij in een inrichting opgenomen waar kinderen heen moeten. In die inrichting, Coöperation X. Word elke boy word op een nacht uit zijn cel gehaald en hij ondergaat dan een operatie waarbij er een chip wordt geplaatst. Die chip zorgt ervoor dat je alles doet wat de witpakken(medewerkers Coöperation X) zeggen.
Jones pakt zijn mobieltje en stuurt een signaal naar het grijze gebouw waar alle boys zitten, dat het over 90 minuten wordt opgeblazen. Sam komt meteen in actie en rijdt naar het grijze gebouw. Hij wordt achternagezeten, maar weet zijn belagers af te schudden door de chip uit zijn nek weg te snijden. Vanaf dat moment weet hij alles weer. Hij gooit de chip op een auto en de achtervolgers gaan achter die auto aan. Er was sprake van een bommelding en het gebouw was een uur geleden al ontruimd, dus de boys zijn ongedeerd. Bij iedereen word de chip weggehaald, en de leden van de coöperation worden opgepakt.
De opbouw van het verhaal.
Ik vind het begin heel erg apart, omdat er niks duidelijk is. Maar zodra je in het slot van de film zit snap je het. Het boek zit in chronologische volgorde, in het middenstuk zijn er wel een paar flashbacks. Omdat er een uitleg gegeven moet worden voor het begin.
De opbouw van spanning.
Ik vind dat er veel spanning is, want je weet heel graag weten wat er is gebeurd met Sam. En hoe het is gebeurd. Het is meteen al spannend, want als je de 1e pagina leest start je gelijk op level 100. In het boek wordt de hele tijd een hele onzekere, spannende sfeer opgeroepen.
De geloofwaardigheid van het verhaal.
Ik vind het verhaal redelijk geloofwaardig want, het zou echt kunnen gebeuren. Gezien de situatie waarin we nu in zitten.
De schrijfstijl van de schrijver.
Ik keur de manier hoe de schrijfster schrijft goed, want ze haalt bepaalde tijden door elkaar gehaald, wat het boek erg leuk maakt om te lezen. De verteller is niet altijd betrouwbaar, omdat de verteller Sam is en hij zijn geheugen kwijt is. Hij weet dus een heleboel dingen niet meer.
De boodschap van het verhaal.
Ik denk dat de boodschap is dat je altijd moet oppassen, maar er staat niet duidelijk een boodschap in het boek.
Ik zou het boek zeker aanraden, want het is een spannend boek vanaf pagina 1 t/m 284. Het verhaal word logischer hoe verder je het boek in gaat, en dat vind ik leuk aan dat boek.
Recensie
- Naam+klas: Lola Flohr, 3HD.
- Titel: Pizzamafia (film)
- Schrijver: Khalid Boudou
- Uitgever: Moon
- Genre: Roman
- Aantal paginas/minuten: 255 paginas en 81 minuten
- Doelgroep: jongeren, tussen de 11 en 18 jaar
Inleiding:
De hoofdpersonen zijn Ibrahim en Illias, ze zijn neefjes van elkaar. De vader van Ibrahim(Amar) heeft een eigen pizza zaak, maar hij heeft reuma en daardoor helpt oom Faris. Amar komt erachter dat er geld wordt gestolen en hij beschuldigt Faris ervan. Ze krijgen ruzie en Faris wordt weggestuurd. Tijdje later zien Ibrahim en Alice(vriendin van Ibrahim)aan de overkant van de straat dat er een pizzeria komt pizzeria Melodia, dat is van Faris en Illias. Amar wilt dat Ibrahim de pizzeria overneemt, maar Ibrahim wilt later piloot worden. Ze krijgen een ruzie en Ibrahim wordt boos en Amar zegt dat hij niet meer hoeft te komen. Er wordt een groot feest georganiseerd bij Melodia Ibrahim is daar ook. Illias had een camera waarmee hij van alles filmden op het feest, maar hij filmden Ibrahim op een manier waarop het leek dat hij vreemd ging. Alice komt erachter en ze maakt het uit. Ibrahim en Illias hebben samen een loods gekocht. Ze gingen vechten en Ibrahim probeerde weg te rijden op de scooter, maar Illias ging er achter aan. Na een lange achtervolging bots Ibrahim tegen een vangrail aan en vliegt erover heen. Hij ligt in het ziekenhuis. De ouders van Ibrahim, Faris en Illias zijn ook bij het ziekenhuis. Illias blijft na bezoek nog heel even en praat met Ibrahim. Ibrahim zegt dat hij tegen Alice moet vertellen over het feestje dat het allemaal nep was. En Ibrahim had eigenlijk een test voor de luchtmacht, maar vanwege de val kon dat niet doorgaan Illias gaat er heen om voor te doen als Ibrahim. Uit eindelijk is alles weer goed ze werken nu samen met zijn alle in 1 restaurant en Alice en Ibrahim zijn weer bij elkaar. Er is soms nog wel wat discussie, maar alles loopt goed. Dit speelt allemaal af in het heden, nu
- Opbouw van het verhaal:
Ik vind dat de opbouw van het verhaal heel goed is, omdat je hebt duidelijk een begin, midden en eind. En er zitten eigenlijk geen tot nauwelijks flashbacks in of flashforwards.
- Opbouw van spanning:
Ik vind dat er niet echt een opbouw is van de spanning, want in het midden van het verhaal wordt het in eens heel spannend want Illias en Ibrahim kregen ruzie. Daarna is het een tijdje niet spannend en dan weer stuk wel. Dit vind ik realistischer dan bij andere boeken/films.
- De geloofwaardigheid van het verhaal.
Ik vind dat het verhaal best geloofwaardig is, want bijvoorbeeld dat Ibrahim mee moet helpen met zijn vader in de pizzeria dat zie je vaak ook in het echt. Ik vind sommige dingen niet heel realistisch, want het kant nooit echt gebeuren dat je zo lomp kan rijden zonder dat de politie je aanhoudt.
- Schrijfstijl van de schrijver
Ik heb de film gekeken. En ik vind dat ze in de film makkelijke woorden gebruiken, die je in het dagelijks leven ook zou gebruiken. Er komen ook wat asociale woorden in voor, een goed voorbeeld is dat Ibrahim schreeuwt "flikker toch op met je pannekoek pizzeria! Tegen zijn vader.
- Boodschap van het verhaal.
Ik vind dat hier niet echt een boodschap achter zit, maar de schrijver zegt dat jongereromans moeten lekker lezen en diepgang bieden voor wie dat zoekt. Ik vind dat er niet echt diepgang in zat, want er gebeurt weinig in het verhaal dat echt spannend is.
- Slot
Ik vond de film heel leuk, maar het is misschien een beetje een saaie film vanwege de weinig acties. Daarom lijkt het me leuk om het boek te gaan lezen. Ik raad de film zeker aan, omdat het interessant is om naar te kijken en je gaat ook een beetje mee leven met de mensen.
.
- Naam+klas: Lola Flohr, 3HD.
- Titel: Pizzamafia (film)
- Schrijver: Khalid Boudou
- Uitgever: Moon
- Genre: Roman
- Aantal paginas/minuten: 255 paginas en 81 minuten
- Doelgroep: jongeren, tussen de 11 en 18 jaar
Inleiding:
De hoofdpersonen zijn Ibrahim en Illias, ze zijn neefjes van elkaar. De vader van Ibrahim(Amar) heeft een eigen pizza zaak, maar hij heeft reuma en daardoor helpt oom Faris. Amar komt erachter dat er geld wordt gestolen en hij beschuldigt Faris ervan. Ze krijgen ruzie en Faris wordt weggestuurd. Tijdje later zien Ibrahim en Alice(vriendin van Ibrahim)aan de overkant van de straat dat er een pizzeria komt pizzeria Melodia, dat is van Faris en Illias. Amar wilt dat Ibrahim de pizzeria overneemt, maar Ibrahim wilt later piloot worden. Ze krijgen een ruzie en Ibrahim wordt boos en Amar zegt dat hij niet meer hoeft te komen. Er wordt een groot feest georganiseerd bij Melodia Ibrahim is daar ook. Illias had een camera waarmee hij van alles filmden op het feest, maar hij filmden Ibrahim op een manier waarop het leek dat hij vreemd ging. Alice komt erachter en ze maakt het uit. Ibrahim en Illias hebben samen een loods gekocht. Ze gingen vechten en Ibrahim probeerde weg te rijden op de scooter, maar Illias ging er achter aan. Na een lange achtervolging bots Ibrahim tegen een vangrail aan en vliegt erover heen. Hij ligt in het ziekenhuis. De ouders van Ibrahim, Faris en Illias zijn ook bij het ziekenhuis. Illias blijft na bezoek nog heel even en praat met Ibrahim. Ibrahim zegt dat hij tegen Alice moet vertellen over het feestje dat het allemaal nep was. En Ibrahim had eigenlijk een test voor de luchtmacht, maar vanwege de val kon dat niet doorgaan Illias gaat er heen om voor te doen als Ibrahim. Uit eindelijk is alles weer goed ze werken nu samen met zijn alle in 1 restaurant en Alice en Ibrahim zijn weer bij elkaar. Er is soms nog wel wat discussie, maar alles loopt goed. Dit speelt allemaal af in het heden, nu
- Opbouw van het verhaal:
Ik vind dat de opbouw van het verhaal heel goed is, omdat je hebt duidelijk een begin, midden en eind. En er zitten eigenlijk geen tot nauwelijks flashbacks in of flashforwards.
- Opbouw van spanning:
Ik vind dat er niet echt een opbouw is van de spanning, want in het midden van het verhaal wordt het in eens heel spannend want Illias en Ibrahim kregen ruzie. Daarna is het een tijdje niet spannend en dan weer stuk wel. Dit vind ik realistischer dan bij andere boeken/films.
- De geloofwaardigheid van het verhaal.
Ik vind dat het verhaal best geloofwaardig is, want bijvoorbeeld dat Ibrahim mee moet helpen met zijn vader in de pizzeria dat zie je vaak ook in het echt. Ik vind sommige dingen niet heel realistisch, want het kant nooit echt gebeuren dat je zo lomp kan rijden zonder dat de politie je aanhoudt.
- Schrijfstijl van de schrijver
Ik heb de film gekeken. En ik vind dat ze in de film makkelijke woorden gebruiken, die je in het dagelijks leven ook zou gebruiken. Er komen ook wat asociale woorden in voor, een goed voorbeeld is dat Ibrahim schreeuwt "flikker toch op met je pannekoek pizzeria! Tegen zijn vader.
- Boodschap van het verhaal.
Ik vind dat hier niet echt een boodschap achter zit, maar de schrijver zegt dat jongereromans moeten lekker lezen en diepgang bieden voor wie dat zoekt. Ik vind dat er niet echt diepgang in zat, want er gebeurt weinig in het verhaal dat echt spannend is.
- Slot
Ik vond de film heel leuk, maar het is misschien een beetje een saaie film vanwege de weinig acties. Daarom lijkt het me leuk om het boek te gaan lezen. Ik raad de film zeker aan, omdat het interessant is om naar te kijken en je gaat ook een beetje mee leven met de mensen.
.
L. 17/03/2022 21:32 ★★★★
Ik vond het boek Spijt! Een leuk boek om te lezen maar ook best heftig, omdat je nu echt een beeld krijgt van hoe erg pesten kan zijn. Meestal hebben mensen het niet door totdat het te laat is. Ik vond bijvoorbeeld het einde best heftig, omdat mensen gewoon iemand zo kunnen laten voelen en nooit iets door hebben of er iets van te zeggen. Ik vind dit boek wel een aanrader, want iedereen moet weten wat pesten met iemand kan doen.
AUB regel-
A(argument)-Het is een een geweldig boek
U-(uitleg)- Het legt uit hoe je op een succesvolle manier met mensen kunt omgaan en hoe je dit op een goede, nette manier doet.
B: Het boek heeft principes voor elke hoofdstuk waarbij ze bijvoorbeeld laten zien hoe je een goede eerste impressie kan maken zoals Glimlachen en vriendelijk beginnen.
A(argument)-Het is een een geweldig boek
U-(uitleg)- Het legt uit hoe je op een succesvolle manier met mensen kunt omgaan en hoe je dit op een goede, nette manier doet.
B: Het boek heeft principes voor elke hoofdstuk waarbij ze bijvoorbeeld laten zien hoe je een goede eerste impressie kan maken zoals Glimlachen en vriendelijk beginnen.
Ik vond dit boek echt geweldig, de verhaallijn was goed te volgen en bracht je echt in het verhaal.
Ik vond het een goed boek wet loopt goed aan een met de vorige boeken en het brengt een bericht met zich mee dat is hoe groot probleem drugs kunnen zijn.
Er word ook een beetje geschiedenis verteld over hoe het er in de middel eeuwen aan toe kon gaan. Ook zit er redelijk veel actie in.
Dus over het algemeen is dit een heel goed boek.
Er word ook een beetje geschiedenis verteld over hoe het er in de middel eeuwen aan toe kon gaan. Ook zit er redelijk veel actie in.
Dus over het algemeen is dit een heel goed boek.
Ik vond het boek niet heel leuk. Het was een vermoeiend verhaal en je kwam er niet goed doorheen.
Het boek is heel leuk en ook veel gedetailleerder dan in de film want je krijgt ook meer inzicht van andere personages en dat is ook wel leuk dat je het dan een beetje kan vergelijken met de film.
Ik vond het een goed boek. De verhaallijn was leuk en creatief.
AUB-regel
A-(argument)- Ik vond het een mega leuk boek.
U-(uitleg)- ik vond het vooral leuk omdat het ging over een middelbare school leerling die allerlei (herkenbare) drama meemaakte.
B-(bijvoorbeeld)- omdat het meisje steeds nieuwe mensen leerde kennen etc.
A-(argument)- Ik vond het een mega leuk boek.
U-(uitleg)- ik vond het vooral leuk omdat het ging over een middelbare school leerling die allerlei (herkenbare) drama meemaakte.
B-(bijvoorbeeld)- omdat het meisje steeds nieuwe mensen leerde kennen etc.
Ik vind dit een geweldig boek, omdat het gaat over een jongen die homo is die verliefd word op een jongen die nog niet uit de kast is gekomen. Dit onderwerp vind ik erg belangrijk, omdat iedereen zichzelf moet kunnen zijn. Ook is dit een super goed boek, omdat er veel plaatjes in staan. Dit boek kan je binnen een half uur al uit hebben. Wat een top boek...
Ik vond het een heel interesant boek want het ging over een jonge die zich een meisje voelt en niemand behalve haar beste vriendin dat acsepteerd tot ze uiteindelijk gen in een jurk thuis komt ze heeft hem aan hè geven bij de politie. Ik vind dit echt een leuk en interessant boek.
Deze schrijver heeft ongeveer 5/10 boeken van voetbalspelers geschreven
Deze schrijver heet Nick Callow.
Deze schrijver maakt heel veel informatie boeken over voetbalspelers.
De hoofdpersoon neymar is heel mooi omdat hij een lastig leven heeft gehad om aan de top te komen.
Hij is geboren in Brazilie.
En is dol op muziek.
Het boek eindigt met een soort quiz.
Het waren makkelijke woorden en makkelijk te begrijpen.
Ik vind het boek zeker een aanrader omdat er een mooie verhaallijn in zit.
Deze schrijver heet Nick Callow.
Deze schrijver maakt heel veel informatie boeken over voetbalspelers.
De hoofdpersoon neymar is heel mooi omdat hij een lastig leven heeft gehad om aan de top te komen.
Hij is geboren in Brazilie.
En is dol op muziek.
Het boek eindigt met een soort quiz.
Het waren makkelijke woorden en makkelijk te begrijpen.
Ik vind het boek zeker een aanrader omdat er een mooie verhaallijn in zit.
Milo Bauers een slimme en normale jongen wordt gepest op school, dit gaat zo ver dat ze deze pesterijen filmen en op een website zetten. Finn Kimmel een nieuwe leerling neemt het voor hem op en beëindigt het pesten. Ze verschillen heel veel van elkaar, maar toch kunnen ze het goed met elkaar vinden. Ze doen veel griezelige dingen samen zoals het levend opzetten van dieren. Dit loopt uit de hand als Finn op een dag een 4-jarige kleuter vermoord. Een dag later loopt Finn met een pistool de school binnen om wraak te nemen op de pesters van Milo. Milo is hier ook bij alleen was hij het er niet mee eens wat Finn deed echter kon Milo niks doen want hij werd bedreigd door Finn met een vuurwapen. Finn maakte 4 slachtoffers en kort daarna pleegde Finn zelfmoord. Milo werd opgepakt door de politie en Milo zijn moeder regelde zo snel mogelijk een advocaat. Yvette de Jong heette ze, Yvette gaat bij Milo op bezoek en merkt vrij snel dat Milo onschuldig is en ze heeft stiekem een beetje medelijden met Milo, dus ze neemt de zaak aan. Eric Hooima een misdaadverslaggever hoort Milo’s verhaal overal op het nieuws en doet onderzoek naar de zaak. Hij komt erachter dat Milo flink werd gepest en dat Milo eigenlijk nooit een vlieg kwaad deed. Eric Hooima vindt ook de website waar alle pestfilmpjes staan. Milo’s klasgenoot Cindy is verantwoordelijk voor de website. Eric Hooima gelooft in de onschuld van Milo en maakt een reportage over Milo’s situatie hierbij interviewt hij ook Cindy. Een van de pestkoppen. Cindy doet een belangrijke uitspraak, deze uitspraak is in het voordeel van Milo. De rechter spreekt Milo vrij omdat er geen bewijs is dat Milo betrokken is bij de moord op de kleuter of de aanslag op de school. Milo verhuisd naar een ander land en begint daar met een schone lui.
Ik vind de opbouw van het verhaal erg duidelijk, omdat je alle gebeurtenissen goed uit elkaar kan halen. En er een duidelijke opening en een duidelijke afsluiting is. Er wordt veel gebruik gemaakt van flashbacks “Ik moest denken aan de jongen met de blauwe Nikes, hij was onschuldig”. Er zaten daarentegen weinig flashforwards in.
Het boek begon erg spannend, hierom is het lastig om de spanning ook vast te houden. In het midden van het verhaal vond ik het langdradig soms wel een beetje spanning, maar niet veel. Op het einde werd het wel weer wat spannender. Maar op het begin was het naar mijn mening het spannendst.
Ik denk dat de gebeurtenissen in het boek bijna niet voorkomen, omdat het me onwaarschijnlijk lijkt dat er een jongen een school komt binnenlopen met een vuurwapen en begint te schieten. Dit komt soms natuurlijk wel voor, maar niet vaak in Nederland. In Amerika komt dit vaker voor.
De schrijfstijl van de schrijver vond ik zelf erg fijn, omdat er soms ook een soort van humor in zat. En de woorden in het boek begreep ik allemaal dus dat was ook erg prettig lezen. De schrijver gebruikt soms lange zinnen en soms korte zinnen, dit vond ik fijn voor de afwisseling.
Ik denk dat de boodschap van dit boek is dat je goed je vrienden moet kiezen, omdat Milo in het boek een verkeerde vriend had en te onzeker was om zichzelf uit te spreken tegen hem. Door Finn werd Milo opgepakt terwijl hij er niks mee te maken had.
Ik zou dit boek niet aanraden omdat het op het begin heel spannend was maar later nam de spanning af. En ik vond dat het einde werd afgeraffeld. Wel vond ik het leuk dat je het verhaal uit verschillende perspectieven ziet, maar al met al met zou ik het boek niet aanraden.
Ik vind de opbouw van het verhaal erg duidelijk, omdat je alle gebeurtenissen goed uit elkaar kan halen. En er een duidelijke opening en een duidelijke afsluiting is. Er wordt veel gebruik gemaakt van flashbacks “Ik moest denken aan de jongen met de blauwe Nikes, hij was onschuldig”. Er zaten daarentegen weinig flashforwards in.
Het boek begon erg spannend, hierom is het lastig om de spanning ook vast te houden. In het midden van het verhaal vond ik het langdradig soms wel een beetje spanning, maar niet veel. Op het einde werd het wel weer wat spannender. Maar op het begin was het naar mijn mening het spannendst.
Ik denk dat de gebeurtenissen in het boek bijna niet voorkomen, omdat het me onwaarschijnlijk lijkt dat er een jongen een school komt binnenlopen met een vuurwapen en begint te schieten. Dit komt soms natuurlijk wel voor, maar niet vaak in Nederland. In Amerika komt dit vaker voor.
De schrijfstijl van de schrijver vond ik zelf erg fijn, omdat er soms ook een soort van humor in zat. En de woorden in het boek begreep ik allemaal dus dat was ook erg prettig lezen. De schrijver gebruikt soms lange zinnen en soms korte zinnen, dit vond ik fijn voor de afwisseling.
Ik denk dat de boodschap van dit boek is dat je goed je vrienden moet kiezen, omdat Milo in het boek een verkeerde vriend had en te onzeker was om zichzelf uit te spreken tegen hem. Door Finn werd Milo opgepakt terwijl hij er niks mee te maken had.
Ik zou dit boek niet aanraden omdat het op het begin heel spannend was maar later nam de spanning af. En ik vond dat het einde werd afgeraffeld. Wel vond ik het leuk dat je het verhaal uit verschillende perspectieven ziet, maar al met al met zou ik het boek niet aanraden.
Het achterhuis is een heel leuk boek.
Dat ze er nu een strip van hebben gemaakt, vindt ik nog leuker.
Ze leggen het verhaal heel goed/leuk uit.
Ik raadt het zoiezo aan, het boek is hopelijk leuk voor verschillende leeftijden.
Veel lees plezier.
Dat ze er nu een strip van hebben gemaakt, vindt ik nog leuker.
Ze leggen het verhaal heel goed/leuk uit.
Ik raadt het zoiezo aan, het boek is hopelijk leuk voor verschillende leeftijden.
Veel lees plezier.
67 seconden is een makelijk maar meeslepend boek om te lezen.
Ik raadt hem vooral aan, aan jongeren tussen 13 en 17 jaar.
Veel plezier met lezen.
Ik raadt hem vooral aan, aan jongeren tussen 13 en 17 jaar.
Veel plezier met lezen.
Een heek leuk boek en je krijgt veel informatie over Nouri als speler en als persoon dit maakt het anders van andere boeken over Nouri want hier gaat het vooral over zn jeugd in plaats van het ongeluk in 2017.
Recensie Joris Rongen 3he
Titel: Siegfried
Schrijver: Harry Mulisch
Uitgeverij: De Bezige Bij
Genre: historische roman en oorlogsroman (terugkijkend op)
Aantal pagina’s: 213
Doelgroep boek: mensen die geÏnteresseerd zijn in WO2/Hitler
Siegfried: zoon van Hitler?
Het boek Siegfried gaat over de zoon van Adolf Hitler en Eva Braun.
Er ging een schrijver, Rudolf Herter, naar Wenen toe om interviews te doen voor zijn eerder geschreven boek en kwam toen in aanraking met mensen die hem de volgende informatie gaven:
De zoon van Hitler, waar het boek over gaat, heet Siegfried Falk. Hij is om politieke redenen bij de Familie Falk geplaatst. Urlich Falk is de pleegvader. Hoewel Ulrich nooit met politiek bezig was, bracht een baan als serveerder hem in contact met toekomstige nazileiders. Julia Falk is de pleegmoeder. Zij is een dochter van een NSDAP-aanhanger en ontmoette Urlich Falk via kennissen. Men vroeg zich altijd al af of het de zoon van Hitler was of toch gewoon van de familie Falk. Eva Braun was namelijk een kamer erlangs bevallen en de baby is stiekem naar de familie Falk gebracht. Men vond het al opvallend omdat ze de baby nooit bij Adolf of Eva zagen, terwijl iedereen wist dat Eva zwanger was. Siegfried had een leuke jeugd bij de familie Falk. Hij voelde zich er helemaal thuis. Hij werd ook behandeld alsof hij echt uit het gezin kwam en wist zelf ook niet dat hij eigenlijk de zoon van Hitler was. Uiteindelijk toen mensen erachter kwamen dat het de zoon van Adolf Hitler was, moest Siegfried onder bevel van hem dood geschoten worden. Het was de bedoeling om hier een boek over te schrijven maar voor dat dat lukte was Rudolf Herter al gestorven.
Ik vond het een duidelijke verhaallijn, want er waren niet heel veel flashbacks. Wel waren er een paar herinneringen van de pleegouders van Siegfried. Verder was het een duidelijke verhaallijn. Er waren ook maar weinig flash forwards te vinden. Er waren geen stukken waarvan het onduidelijk was over welke tijd het ging.
Ik vond het een saai begin hebben. Ik moest er echt inkomen, om het verhaal te snappen. Later in het verhaal werd het wel spannender, toen Hitler het bevel gaf dat Siegfried doodgeschoten moest worden. Het verhaal begon toen ook een beetje te leven, want eerst was het een beetje een opbouw naar dat moment.
Ik vond dit verhaal geloofwaardig, omdat de Tweede Wereldoorlog ook echt gebeurd is en Hitler liet zijn privéleven privé. Hitler gaf ook het bevel om Siegfried dood te schieten en dat zou hij niet hebben gedaan als het niet zijn zoon was. Ik ging me zelfs afvragen of hij misschien echt een zoon had gehad.
Ik vond de schrijfstijl prettig en soms ook uitdagend. Wat het boek wel uitdagend maakte, was dat de schrijver veel moeilijke woorden gebruikte. Daardoor was het verhaal soms moeilijker te begrijpen. Toch kwam ik er goed doorheen, doordat de zinnen zelf prima te volgen waren.
Ik denk dat de boodschap van de schrijver voor mij is dat de schrijver iets kan overbrengen op zo een manier dat het net lijkt alsof het geen fictie is. Je raakt zo betrokken dat de schrijver je kan laten nadenken over of het waargebeurd is of niet.
Al me al vind ik het een leuk en interessant boek, omdat het over de Tweede Wereldoorlog gaat en over Hitler zijn privéleven. Als je geÏnteresseerd bent in die twee onderwerpen, dan zou ik het boek zeker aanraden. Het verhaal zet je namelijk echt aan het denken.
Titel: Siegfried
Schrijver: Harry Mulisch
Uitgeverij: De Bezige Bij
Genre: historische roman en oorlogsroman (terugkijkend op)
Aantal pagina’s: 213
Doelgroep boek: mensen die geÏnteresseerd zijn in WO2/Hitler
Siegfried: zoon van Hitler?
Het boek Siegfried gaat over de zoon van Adolf Hitler en Eva Braun.
Er ging een schrijver, Rudolf Herter, naar Wenen toe om interviews te doen voor zijn eerder geschreven boek en kwam toen in aanraking met mensen die hem de volgende informatie gaven:
De zoon van Hitler, waar het boek over gaat, heet Siegfried Falk. Hij is om politieke redenen bij de Familie Falk geplaatst. Urlich Falk is de pleegvader. Hoewel Ulrich nooit met politiek bezig was, bracht een baan als serveerder hem in contact met toekomstige nazileiders. Julia Falk is de pleegmoeder. Zij is een dochter van een NSDAP-aanhanger en ontmoette Urlich Falk via kennissen. Men vroeg zich altijd al af of het de zoon van Hitler was of toch gewoon van de familie Falk. Eva Braun was namelijk een kamer erlangs bevallen en de baby is stiekem naar de familie Falk gebracht. Men vond het al opvallend omdat ze de baby nooit bij Adolf of Eva zagen, terwijl iedereen wist dat Eva zwanger was. Siegfried had een leuke jeugd bij de familie Falk. Hij voelde zich er helemaal thuis. Hij werd ook behandeld alsof hij echt uit het gezin kwam en wist zelf ook niet dat hij eigenlijk de zoon van Hitler was. Uiteindelijk toen mensen erachter kwamen dat het de zoon van Adolf Hitler was, moest Siegfried onder bevel van hem dood geschoten worden. Het was de bedoeling om hier een boek over te schrijven maar voor dat dat lukte was Rudolf Herter al gestorven.
Ik vond het een duidelijke verhaallijn, want er waren niet heel veel flashbacks. Wel waren er een paar herinneringen van de pleegouders van Siegfried. Verder was het een duidelijke verhaallijn. Er waren ook maar weinig flash forwards te vinden. Er waren geen stukken waarvan het onduidelijk was over welke tijd het ging.
Ik vond het een saai begin hebben. Ik moest er echt inkomen, om het verhaal te snappen. Later in het verhaal werd het wel spannender, toen Hitler het bevel gaf dat Siegfried doodgeschoten moest worden. Het verhaal begon toen ook een beetje te leven, want eerst was het een beetje een opbouw naar dat moment.
Ik vond dit verhaal geloofwaardig, omdat de Tweede Wereldoorlog ook echt gebeurd is en Hitler liet zijn privéleven privé. Hitler gaf ook het bevel om Siegfried dood te schieten en dat zou hij niet hebben gedaan als het niet zijn zoon was. Ik ging me zelfs afvragen of hij misschien echt een zoon had gehad.
Ik vond de schrijfstijl prettig en soms ook uitdagend. Wat het boek wel uitdagend maakte, was dat de schrijver veel moeilijke woorden gebruikte. Daardoor was het verhaal soms moeilijker te begrijpen. Toch kwam ik er goed doorheen, doordat de zinnen zelf prima te volgen waren.
Ik denk dat de boodschap van de schrijver voor mij is dat de schrijver iets kan overbrengen op zo een manier dat het net lijkt alsof het geen fictie is. Je raakt zo betrokken dat de schrijver je kan laten nadenken over of het waargebeurd is of niet.
Al me al vind ik het een leuk en interessant boek, omdat het over de Tweede Wereldoorlog gaat en over Hitler zijn privéleven. Als je geÏnteresseerd bent in die twee onderwerpen, dan zou ik het boek zeker aanraden. Het verhaal zet je namelijk echt aan het denken.
Fantastisch boek, ik had ook al eerder de film gekeken en ik wist eigenlijk niet dat er zoveel verschil was in de film en boek.
Shock van Mel Wallis de Vries, een jeugthriller van 240 bladzijdes voor jongeren, uitgegeven door De Fontein.
Boekrecensie van Thijs Vullings
Klas: 3Ha
Samenvatting:
Lilly, Anouk, Lilly en Mabel gaan samen op vakantie naar een camping in Frankrijk. Ze kennen elkaar al van de basisschool. Ooit waren ze een groep van vijf, maar afgelopen december is Emma verdwenen na het kerstfeest op school. Op de camping voelt toch heel anders zonder Emma. De meiden willen een dagje naar het strand, maar ze missen de laatste bus. Bo beslist dat ze ook door het bos kunnen lopen. Lilly loopt een beetje achter omdat ze niet zo hard kan lopen. Ze hoort iemand haar naam fluisteren, ze roept dan andere en lopen samen naar huis. In de avond wil Bo flesje draaien met de rest. Ze krijgen contact met een geest, de meiden denken dat het Emma’s geest is. Bo komt terug van de wc en ziet dat de tent open is, terwijl ze zeker wist dat ze hem dicht had gedaan. De volgende ochtend gooit Bo per ongeluk chocomel over Lilly heen. Dat was Lilly’s laatste schone shirt, dus mag ze er één van Bo lenen. Bo vindt het hemd dat Emma aan had op avond van haar verdwijning. De meiden willen graag naar huis, omdat het nu wel heel eng vinden worden. Wanneer Mabel terugkomt van de receptie heeft ze een pakketje bij zich. Daarin zit Emma’s ring. Wanneer de meiden een dag later weer in bed liggen, krijgt Lilly een paniekaanval. Ze heeft hier medicijnen voor, die ze af en toe neemt. Dit keer neemt ze vijf pillen terwijl ze er maar één mag. Lilly krijgt het warm en gaat naar buiten. Buiten staat Emma. Ze gaan samen praten bij het zwembad. Ze gaan op de rand van het zwembad zitten en Lilly valt erin. De meiden worden wakker en zoeken naar Lilly, ze vinden haar levenloos in het water.
Opbouw van het verhaal:
Ik vind het een best traag begin, omdat het best wel lang duurde voordat er eindelijk iets spannends kwam. Van mij had het spannende gedeelte al iets eerder mogen komen, omdat ik het daarom best wel saai vond. Ik vond het ook best irritant dat er twee pagina’s over de tent opzetten ging.
Opbouw van spanning:
Ik vind dat het lang duurde voordat er spanning in het verhaal zat, omdat er soms twee pagina’s waren voor nutteloze informatie. Toen het spannend werd, werd het ook wel echt spannend omdat het natuurlijk een beetje over die geest ging. Het werd zeg maar steeds aangrijpender.
De geloofwaardigheid van het verhaal:
Het is een feit dat dit een onrealistisch verhaal is, omdat er natuurlijk niet zomaar een geest tevoorschijn komt als je met vriendinnen op een camping zit. Ze kennen die geest ook nog, want zij is doodgegaan in Nederland dus het zou raar zijn als zij in één keer in Frankrijk op een camping zit.
De schrijfstijl van de schrijver:
Mel Wallis de Vries staat nogal bekend originele verhalen, korte zinnen en redelijk makkelijke woorden. Mel Wallis de Vries schrijft meestal amuserende teksten. Ze schrijft heel veel fictie boeken, omdat jongeren dat meestal het leukst vinden. Ze is ook niet voor niets één van de bekendere schrijfsters van Nederland.
De boodschap van het verhaal:
Het is niet echt een boodschap, het is meer om de lezers te amuseren. De lezers vinden het ook goed dat ze zo’n boeken maakt, omdat er bij de meeste boeken wel een boodschap achter zit. Het is gewoon ongeloofwaardig verhaal, daarom dat er niet echt een boodschap aan zit.
Conclusie:
Ik vond het een saai boek, tot het moment dat Lilly iemand hoorde fluisteren, vanaf dat moment werd het leuker. Ik zou liever vanaf dat punt hebben gelezen maar dan zou ik het verhaal niet goed snappen, dus ik zou het boek wel aanraden maar op het begin moet je er niet zoveel van verwachten.
Boekrecensie van Thijs Vullings
Klas: 3Ha
Samenvatting:
Lilly, Anouk, Lilly en Mabel gaan samen op vakantie naar een camping in Frankrijk. Ze kennen elkaar al van de basisschool. Ooit waren ze een groep van vijf, maar afgelopen december is Emma verdwenen na het kerstfeest op school. Op de camping voelt toch heel anders zonder Emma. De meiden willen een dagje naar het strand, maar ze missen de laatste bus. Bo beslist dat ze ook door het bos kunnen lopen. Lilly loopt een beetje achter omdat ze niet zo hard kan lopen. Ze hoort iemand haar naam fluisteren, ze roept dan andere en lopen samen naar huis. In de avond wil Bo flesje draaien met de rest. Ze krijgen contact met een geest, de meiden denken dat het Emma’s geest is. Bo komt terug van de wc en ziet dat de tent open is, terwijl ze zeker wist dat ze hem dicht had gedaan. De volgende ochtend gooit Bo per ongeluk chocomel over Lilly heen. Dat was Lilly’s laatste schone shirt, dus mag ze er één van Bo lenen. Bo vindt het hemd dat Emma aan had op avond van haar verdwijning. De meiden willen graag naar huis, omdat het nu wel heel eng vinden worden. Wanneer Mabel terugkomt van de receptie heeft ze een pakketje bij zich. Daarin zit Emma’s ring. Wanneer de meiden een dag later weer in bed liggen, krijgt Lilly een paniekaanval. Ze heeft hier medicijnen voor, die ze af en toe neemt. Dit keer neemt ze vijf pillen terwijl ze er maar één mag. Lilly krijgt het warm en gaat naar buiten. Buiten staat Emma. Ze gaan samen praten bij het zwembad. Ze gaan op de rand van het zwembad zitten en Lilly valt erin. De meiden worden wakker en zoeken naar Lilly, ze vinden haar levenloos in het water.
Opbouw van het verhaal:
Ik vind het een best traag begin, omdat het best wel lang duurde voordat er eindelijk iets spannends kwam. Van mij had het spannende gedeelte al iets eerder mogen komen, omdat ik het daarom best wel saai vond. Ik vond het ook best irritant dat er twee pagina’s over de tent opzetten ging.
Opbouw van spanning:
Ik vind dat het lang duurde voordat er spanning in het verhaal zat, omdat er soms twee pagina’s waren voor nutteloze informatie. Toen het spannend werd, werd het ook wel echt spannend omdat het natuurlijk een beetje over die geest ging. Het werd zeg maar steeds aangrijpender.
De geloofwaardigheid van het verhaal:
Het is een feit dat dit een onrealistisch verhaal is, omdat er natuurlijk niet zomaar een geest tevoorschijn komt als je met vriendinnen op een camping zit. Ze kennen die geest ook nog, want zij is doodgegaan in Nederland dus het zou raar zijn als zij in één keer in Frankrijk op een camping zit.
De schrijfstijl van de schrijver:
Mel Wallis de Vries staat nogal bekend originele verhalen, korte zinnen en redelijk makkelijke woorden. Mel Wallis de Vries schrijft meestal amuserende teksten. Ze schrijft heel veel fictie boeken, omdat jongeren dat meestal het leukst vinden. Ze is ook niet voor niets één van de bekendere schrijfsters van Nederland.
De boodschap van het verhaal:
Het is niet echt een boodschap, het is meer om de lezers te amuseren. De lezers vinden het ook goed dat ze zo’n boeken maakt, omdat er bij de meeste boeken wel een boodschap achter zit. Het is gewoon ongeloofwaardig verhaal, daarom dat er niet echt een boodschap aan zit.
Conclusie:
Ik vond het een saai boek, tot het moment dat Lilly iemand hoorde fluisteren, vanaf dat moment werd het leuker. Ik zou liever vanaf dat punt hebben gelezen maar dan zou ik het verhaal niet goed snappen, dus ik zou het boek wel aanraden maar op het begin moet je er niet zoveel van verwachten.
Joël, de enige die precies weer wat er is gebeurd...
• Schrijfster: Carry Slee
• Uitgever: FMB uitgevers, Amsterdam
• Genre: jong adult
• Aantal bladzijde: 252
• Leeftijd doelgroep: 14-16
Samenvatting: Eva krijg te horen dat haar beste vriendin Luna uit het raam is gevallen en opslag dood is. Op de begrafenis vraag Eva aan Remco (de ex van Luna, die het uit maakte net voor het ongeluk omdat ze lesbisch was) wanneer hij haar voor het laatst gesproken heeft. Daar liegt Remco over. Eva vind op Luna’s telefoon dat Remco haar net voor het ongeluk nog gebeld heeft. Eva vertrouwt het niet en gaat het onderzoeken. Eva dacht dat Remco het had gedaan, maar hij had alibi. Er komt ook een nieuwe huisgenoot op de kamer van Luna. Zij vind daar een stapel brieven onder een plak. Eva gaat ze lezen. Ze gaan over Joël. Joël is geboren in een jongenslichaam, maar voelt zich een meisje. Op de basisschool had hij een vriend, Rutger, waar hij zich kleedde als een meid. Rutger was zo gemeen geweest om het te vertellen tegen de populaire groep van Robbie, waardoor Joël gepest werd en naar een andere school ging. Daar ontmoette hij een meisje genaamd Kim. Hij heeft het aan haar verteld, dat hij zich een meisje voelde. Ze zei dat hij ermee naar zijn ouders moest gaan. Dat deed hij en toen werd hij door zijn vader uit huis gezet. Uiteindelijk ging hij naar een organisatie waar hij kon zijn wie hij wilde zijn. Hij mocht zijn naam veranderen. Hij noemde zichzelf Fleur. Fleur kwam te wonen in het huis bij Eva en Nathalie.
Eva heeft de laatste brief nooit gelezen, want Fleur heeft die verbrand. Het ongeluk, ze was erbij. Luna had gezegd dat ze gevoelens had voor Fleur. Toen had Fleur gezegd dat ze een jongens was en nu in een meisje aan het veranderen was. Luna liep achteruit, nadat Fleur haar van zich af had geduwd en viel uit het raam.
Beoordelingen: De brieven in het boek zijn de flashbacks naar het verleden van Fleur. Dat zijn de enige momenten naar het verleden. Er is een goede volgorde in het boek. Ik vind dat fijn, want als je een boek hebt waar je de volgorde niet van snapt, is dat niet fijn lezen.
Er is veel spanning in het boek. Je hebt echt de neiging om door te lezen. Over het algemeen is er door het hele boek wel spanning. Ik vind dat een boek spanning moet hebben, anders heb je niet echt zin om verder te lezen. Het is een goed uitgewerkt verhaar, overal is over nagedacht.
Het komt geloofwaardig over, omdat het iets is wat ook in het echt kan gebeuren. Ik vind realistische boeken vaak leuker om te lezen. Dan kun je je beter inleven in het verhaal zelf. ‘’Het raam stond open. Je viel eruit.’’ De schrik die je voelt. Het is echt mooi geschreven.
De schrijver gebruikt niet echt hele lange zinnen. Dat vind ik wel prettiger met lezen omdat in ook al niet zo’n snelle lezer ben. Het woordgebruik is ook prima. Er zaten een paar worden in die ik niet wist, maar toen ik ze had opgezocht snapte ik het allemaal.
Ik denk dat het boodschap van het verhaal is dat je open moet zijn naar de mensen die je echt vertrouwd. ‘’Hier had ik zo vaak van gedroomd en nu was get eindelijk wekelijkheid geworden.’’ Dat als je iets echt wil, dat het je moet lukken. Altijd doorzetten wat je zelf wil.
Conclusie: ik vind het een heel goed boek. Ook voor de mensen die zich ook zo zouden voelen. Het is een sterk verhaal die mensen zouden begrijpen. Ik zou het boe zeker aanraden om te lezen. Ik denk dat mensen dan ook anders gaan kijken naar mensen die zich niet voelen wie ze zijn.
• Schrijfster: Carry Slee
• Uitgever: FMB uitgevers, Amsterdam
• Genre: jong adult
• Aantal bladzijde: 252
• Leeftijd doelgroep: 14-16
Samenvatting: Eva krijg te horen dat haar beste vriendin Luna uit het raam is gevallen en opslag dood is. Op de begrafenis vraag Eva aan Remco (de ex van Luna, die het uit maakte net voor het ongeluk omdat ze lesbisch was) wanneer hij haar voor het laatst gesproken heeft. Daar liegt Remco over. Eva vind op Luna’s telefoon dat Remco haar net voor het ongeluk nog gebeld heeft. Eva vertrouwt het niet en gaat het onderzoeken. Eva dacht dat Remco het had gedaan, maar hij had alibi. Er komt ook een nieuwe huisgenoot op de kamer van Luna. Zij vind daar een stapel brieven onder een plak. Eva gaat ze lezen. Ze gaan over Joël. Joël is geboren in een jongenslichaam, maar voelt zich een meisje. Op de basisschool had hij een vriend, Rutger, waar hij zich kleedde als een meid. Rutger was zo gemeen geweest om het te vertellen tegen de populaire groep van Robbie, waardoor Joël gepest werd en naar een andere school ging. Daar ontmoette hij een meisje genaamd Kim. Hij heeft het aan haar verteld, dat hij zich een meisje voelde. Ze zei dat hij ermee naar zijn ouders moest gaan. Dat deed hij en toen werd hij door zijn vader uit huis gezet. Uiteindelijk ging hij naar een organisatie waar hij kon zijn wie hij wilde zijn. Hij mocht zijn naam veranderen. Hij noemde zichzelf Fleur. Fleur kwam te wonen in het huis bij Eva en Nathalie.
Eva heeft de laatste brief nooit gelezen, want Fleur heeft die verbrand. Het ongeluk, ze was erbij. Luna had gezegd dat ze gevoelens had voor Fleur. Toen had Fleur gezegd dat ze een jongens was en nu in een meisje aan het veranderen was. Luna liep achteruit, nadat Fleur haar van zich af had geduwd en viel uit het raam.
Beoordelingen: De brieven in het boek zijn de flashbacks naar het verleden van Fleur. Dat zijn de enige momenten naar het verleden. Er is een goede volgorde in het boek. Ik vind dat fijn, want als je een boek hebt waar je de volgorde niet van snapt, is dat niet fijn lezen.
Er is veel spanning in het boek. Je hebt echt de neiging om door te lezen. Over het algemeen is er door het hele boek wel spanning. Ik vind dat een boek spanning moet hebben, anders heb je niet echt zin om verder te lezen. Het is een goed uitgewerkt verhaar, overal is over nagedacht.
Het komt geloofwaardig over, omdat het iets is wat ook in het echt kan gebeuren. Ik vind realistische boeken vaak leuker om te lezen. Dan kun je je beter inleven in het verhaal zelf. ‘’Het raam stond open. Je viel eruit.’’ De schrik die je voelt. Het is echt mooi geschreven.
De schrijver gebruikt niet echt hele lange zinnen. Dat vind ik wel prettiger met lezen omdat in ook al niet zo’n snelle lezer ben. Het woordgebruik is ook prima. Er zaten een paar worden in die ik niet wist, maar toen ik ze had opgezocht snapte ik het allemaal.
Ik denk dat het boodschap van het verhaal is dat je open moet zijn naar de mensen die je echt vertrouwd. ‘’Hier had ik zo vaak van gedroomd en nu was get eindelijk wekelijkheid geworden.’’ Dat als je iets echt wil, dat het je moet lukken. Altijd doorzetten wat je zelf wil.
Conclusie: ik vind het een heel goed boek. Ook voor de mensen die zich ook zo zouden voelen. Het is een sterk verhaal die mensen zouden begrijpen. Ik zou het boe zeker aanraden om te lezen. Ik denk dat mensen dan ook anders gaan kijken naar mensen die zich niet voelen wie ze zijn.
Recensie Mats Langerak.
Titel: Over De Rand.
Schrijver: Joe Simpson.
Uitgever: Nijgh & Van Ditmar.
Genre: Waargebeurd (Non-fictie)
Pagina's: 206.
Doelgroep: Mensen die houden van berg beklimmen. Leeftijd (20-65)
Simon en Joe gaan zijn twee mensen die houden van bergbeklimmen en er ook nog er goed in zijn. Ze hebben samen al veel bergen beklommen. Ook alleen of met andere mensen hebben ze er al veel geklommen. In 1985 zijn ze bezig met de Siula Grande te beklimmen. Richard (een vriend van Simon en Joe) Past op hun spullen bij het eerste basiskamp. Simon en Joe gaan verder klimmen, maar ze merken al snel dat het weer anders is dan in andere berg gebieden. Uiteindelijk zijn ze begonnen met de tocht en Richard loopt mee tot aan een gletsjer en verder staan Simon en Joe er helemaal alleen voor. De heen weg naar de top gaat nog redelijk goed, maar de terug weg word steeds lastiger. Ze hebben niet goed over de terug weg nagedacht. Uiteindelijk komen ze op een plek en daar gaat het fout. Ze komen bij een enorm steile ijswand aan en ze kunnen elkaar niet goed horen. Joe probeert de ijswand toch, maar zijn ijs bijl zit niet goed in het ijs vast en hij valt met een enorme klap naar beneden. Hij zit nog strak vast aan het touw, maar zijn heeft een enorm harde klap opgevangen en zijn onderste stuk been is door zijn knie heen gegaan. Simon probeert naar hem toe te komen en de enige manier om Joe los te krijgen is door zijn touw door te snijden. Verder komen ze nog goed beneden, alleen moet Joe met spoed naar het ziekenhuis. Joe heeft veel operaties gehad en het is uiteindelijk goed afgelopen. Joe had ook dood kunnen zijn. Joe kan heeft 6 operaties gehad.
Ik vind dat er een goede opbouw is in het verhaal, want op het begin hebben ze het eerst over welke bergen ze al hebben beklommen en welke ze gaan doen. Er zitten een paar flashbacks in, zoals dat ze terug kijken op de zeer heftige val waardoor Joe zijn been niet meer goed staat.
In het verhaal komt veel spanning kijken. Op het moment dat Joe viel was het erg spannend of die het zou overleven of niet. Uiteindelijk heeft hij het wel overleefd en dat was een grote opluchting. Er zijn meerdere spannende momenten geweest in het boek.
Ik denk zeker dat dit ook echt in het echt zou kunnen gebeuren, want het is een waargebeurd verhaal, dus het zou wel moeten dat het allemaal kan. Ik denk wel dat je veel ongeluk moet hebben om dit te laten gebeuren. Ze hadden de terug tocht beter moeten plannen. Het is hun eigen schuld.
Ik vind de schrijfstijl van de schrijver soms een beetje irritant, want hij gebruikt voor mij lastige woorden die ik soms nog niet eens ken. Verder zijn het niet te langen zinnen en ook niet te korten zinnen. Het is een fijne schrijfstijl, maar met lastige woorden.
De boodschap van het verhaal is dat je alles al van te voren al moet plannen en niet op het laatste moment. Ik doe vaak dingen ook pas op het laatste moment en dat moet ik minder gaan doen, daardoor haal ik soms wat slechtere punten of gaan soms dingen fout.
Conclusie.
Ik vind het een leuk boek en ik keur het goed. Je moet wel er tegen kunnen dat er soms lastige woorden instaan, maar ik vind dat niet super erg. Ik vind het een leuk boek, omdat ik hou van sport en ook van klimmen. Ik raad het boek aan voor mensen die ook houden van sport en klimmen.
.
Titel: Over De Rand.
Schrijver: Joe Simpson.
Uitgever: Nijgh & Van Ditmar.
Genre: Waargebeurd (Non-fictie)
Pagina's: 206.
Doelgroep: Mensen die houden van berg beklimmen. Leeftijd (20-65)
Simon en Joe gaan zijn twee mensen die houden van bergbeklimmen en er ook nog er goed in zijn. Ze hebben samen al veel bergen beklommen. Ook alleen of met andere mensen hebben ze er al veel geklommen. In 1985 zijn ze bezig met de Siula Grande te beklimmen. Richard (een vriend van Simon en Joe) Past op hun spullen bij het eerste basiskamp. Simon en Joe gaan verder klimmen, maar ze merken al snel dat het weer anders is dan in andere berg gebieden. Uiteindelijk zijn ze begonnen met de tocht en Richard loopt mee tot aan een gletsjer en verder staan Simon en Joe er helemaal alleen voor. De heen weg naar de top gaat nog redelijk goed, maar de terug weg word steeds lastiger. Ze hebben niet goed over de terug weg nagedacht. Uiteindelijk komen ze op een plek en daar gaat het fout. Ze komen bij een enorm steile ijswand aan en ze kunnen elkaar niet goed horen. Joe probeert de ijswand toch, maar zijn ijs bijl zit niet goed in het ijs vast en hij valt met een enorme klap naar beneden. Hij zit nog strak vast aan het touw, maar zijn heeft een enorm harde klap opgevangen en zijn onderste stuk been is door zijn knie heen gegaan. Simon probeert naar hem toe te komen en de enige manier om Joe los te krijgen is door zijn touw door te snijden. Verder komen ze nog goed beneden, alleen moet Joe met spoed naar het ziekenhuis. Joe heeft veel operaties gehad en het is uiteindelijk goed afgelopen. Joe had ook dood kunnen zijn. Joe kan heeft 6 operaties gehad.
Ik vind dat er een goede opbouw is in het verhaal, want op het begin hebben ze het eerst over welke bergen ze al hebben beklommen en welke ze gaan doen. Er zitten een paar flashbacks in, zoals dat ze terug kijken op de zeer heftige val waardoor Joe zijn been niet meer goed staat.
In het verhaal komt veel spanning kijken. Op het moment dat Joe viel was het erg spannend of die het zou overleven of niet. Uiteindelijk heeft hij het wel overleefd en dat was een grote opluchting. Er zijn meerdere spannende momenten geweest in het boek.
Ik denk zeker dat dit ook echt in het echt zou kunnen gebeuren, want het is een waargebeurd verhaal, dus het zou wel moeten dat het allemaal kan. Ik denk wel dat je veel ongeluk moet hebben om dit te laten gebeuren. Ze hadden de terug tocht beter moeten plannen. Het is hun eigen schuld.
Ik vind de schrijfstijl van de schrijver soms een beetje irritant, want hij gebruikt voor mij lastige woorden die ik soms nog niet eens ken. Verder zijn het niet te langen zinnen en ook niet te korten zinnen. Het is een fijne schrijfstijl, maar met lastige woorden.
De boodschap van het verhaal is dat je alles al van te voren al moet plannen en niet op het laatste moment. Ik doe vaak dingen ook pas op het laatste moment en dat moet ik minder gaan doen, daardoor haal ik soms wat slechtere punten of gaan soms dingen fout.
Conclusie.
Ik vind het een leuk boek en ik keur het goed. Je moet wel er tegen kunnen dat er soms lastige woorden instaan, maar ik vind dat niet super erg. Ik vind het een leuk boek, omdat ik hou van sport en ook van klimmen. Ik raad het boek aan voor mensen die ook houden van sport en klimmen.
.
Ik vond het een heel leuk boek! Het was heel spannend en had het in een paar dagen uit. Ook had ik het einde niet aan zien komen en dat is altijd wel leuk aan boeken.
Dipika wennet op it plattelan fan Tamil Nadu, Súd-India, yn in lyts doarp efterùf, mei har mem, beppe, bruorren en suske. Har namme betsjut ljocht, mar har libben is tsjuster as de nacht. Al fan har fyftjinde ùf wurket se yn ' e klean yndustry. No fertsjinnet se har jild yn in fabryk dy klean naait foar de eksport nei Europa. It binne lange dagen en oerwurk wurdt net altyd útbetelle. Mar it slimste is miskien wol, dat de ivich útskellende opsichters har hannen net thús hâlde kinne. Wa komt foar har op?
Dan komt se Kumar tsjin en op in dei as der wat slims bart, flechtet se nei him.
Kumars suster en har freondinnen binne lulk by it hearren fan Dipika's ferhaal. Elkenien dy' t klean keapet, moat witte fan de minne arbeidsomstannichheden! Mei help fan Kumar Îndernimme se aksje. Sa feroaret Dipika fan in tekstylarbeidster yn in hackster. Kin se de westerske wrâld wekker skodzje? En hoe fier kinne se gean?
Dan komt se Kumar tsjin en op in dei as der wat slims bart, flechtet se nei him.
Kumars suster en har freondinnen binne lulk by it hearren fan Dipika's ferhaal. Elkenien dy' t klean keapet, moat witte fan de minne arbeidsomstannichheden! Mei help fan Kumar Îndernimme se aksje. Sa feroaret Dipika fan in tekstylarbeidster yn in hackster. Kin se de westerske wrâld wekker skodzje? En hoe fier kinne se gean?
Ik vond het een leuk boek, maar wel met een sombere uitstraling. Het boek blijft steeds interessant tijdens het lezen. Ik vond het einde verrassend en het is ook een mooi gevoelig verhaal. Het is ook erg fijn dat je zelf kunt inbeelden waar het zich afspeelt, omdat dat niet word gezegd.
< Leestip
